Translate English To Tagalog Sentence の小説・ストーリー

Sa isang malalim at mabining French accent, nagsalita siya: "Bonsoir, mesdames et messieurs. Ce soir, vous êtes nos invités les plus précieux." ("Magandang gabi, mga ginang at ginoo. Kayo ang aming pinakapinapahalagahang panauhin ngayong gabi.") Tumingin siya sa lahat at nagsalita sa Tagalog, malinaw at magalang:

Pero si Stella, "Ang dhadaya niyo..." Lasing na rin ito, at parang hindi na kayang lumaklak pa. Natawa si Lucas, "Vakit naman madhaya, dhi ko naman thinapon ang alhak ah." Tumawa siya kasi nga hirap na itong mag-pronounce ng tagalog words na hindi lasing mas lumala ngayong lasing ito. "Jusht...English. Okay?" asar niya kahit lasing na.

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

natawa pa ng mahina si Sabel kaya napatingin naman si Troy sa kanya (Maganda si Ma’am Isa, ano sir? Kaso lang mahirap kausap! Puro English, nagdudugo na ang ilong namin sa kanya!) “Sanay naman siyang mag-Tagalog, Sabel!” sagot niya dito hanggang sa mapatingin sa gawi nila si Isa Naramdaman siguro ni Isa na may nakatingin sa kanya kaya napaangat ang tingin niya kay Troy.

sabi niya at nakakunot ang noo na sinulyapan ako habang parehas kaming nasa hapag kainan na dalawa. “H-Hindi po gaano,” pabulong na sabi ko at tumingin sa plato na nasa harapan ko. “Naisa-batas ang kasulatan na ‘yon,” paglilinaw niya sa Tagalog kaya napatango ako. “But you know basic english right?” pagkumpirma niya pa kaya dahan-dahan ako na tumango. “That’s better,” bulong niyang sabi. Hindi ko na nagawa magsalita dahil pakiramdam ko ay natatakot ako sa sitwasyon na kinatatayuan ko.

Huminto ako saglit at napa isip, saka lumingon sa kanya na nakatayo sa isang corner. "Kung aalis man ako, sisiguraduhin ko na hindi mo na ako makikita" sagot ko sa mahinahon ko na pagkasabi sabay taas ng kilay, dahan dahan akong umikot at mabilis na naglakad upang lisanin ang presensya niya. "Your speaking in Tagalog again, can you speak in English...? what did she said?" boses ni OIiver na naririnig ko pa na nagsasalita uli.

Talagang maiilang nga s'ya sa akin. Pinagpagan ko ang aking sarili dahil sa duming nakakapit sa aking damit. Hindi na nakakatuwa ang damit na suot ko ngayon. Kahit na sabihing kakaiba at maganda ito sa suot ng iba ay marumi na. Makati na suotin at iba na rin sa pakiramdaman. "Halika na binibini," saad ni Leonardo kaya naman sumunod na ako.

Nakarating na sila sa likurang bahagi ng resort. "Have you seen an eight year old kid running this way?" Aligaga ang mga mata ni Logan habang tinatanong ang may kabataang babae. Nakakunot ang noong itinuro nito ang likuran ni Logan. Nagpasalamat siya rito bago tumakbo paalis kasama si Tanya. "Thank you so much. Enjoy your stay here in the Philippines." "Welcome! I will!"

Dali-dali kong hinila ang sintas at nang lumuwag na 'yon ay mabilis kong hinugot ang paa ko. Hindi ako nakagalaw nang maisip kong huli na ang lahat. Nanlaki ang mga mata ko. Kumakabog ng malakas ang dibdib ko habang naghahabol ako ng paghinga ko. Ilang segundo lang ay lalamunin na ako ng malaking agos. So, ito na 'yon... Ganito na magtatapos ang buhay ko...

ayon sa tono ng boses niya ay malapit na siyang maiyak. Ngayon ko lang napansin na may mga foreigner dito ay may kasama silang pilipino na taga-translate ng sinasabi ko. Nakakabaliw, paano ko sasagutin ang mga tinanong nila? Hindi ako ready, on the spot ko nga lang inisip 'tong sinabi ko. Isip, isip! Pipigain na 'ata ang utak ko kakaisip. Luminga-linga ako sa paligid at sa wakas nagtagpo ang mata namin ni Liam!