Traumatized Quotes Novels & Stories

They were all scary. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Muli nanamang namuo ang mga luha sa mata ko kasabay ng sunod-sunod kong paghikbi. Masyado nang magulo ang utak ko. "I know everything is hard to process. And so we'll let you rest and calm yourself. Iyong kanina alam kong sobrang traumatic non, we'll do everything we can to help you recover."

Tinapik s'ya nito sa balikat at nginitian. "That's good! Kailangan mo talaga yan para ma over come mo na ang takot at trauma sa dibdib mo. Masaya na s'ya ngayon at panigurado na ganito din ang sasabihin n'ya sayo kung nabubuhay pa s'ya," ang kaibigan sa kan'ya. Mahigpit n'yang napiga ang lata ng beer na hawak at igting ang mga panga habang pilit na inaalis sa isip n'ya ang mapait na parti ng kan'yang buhay.

Her voice barely above a whisper, carrying all the weight of her trauma: “Rius he.. he... r-ape me. I want to die! pakiramdam ko nakakadire ako. please… make love to me. Help me… help me erase the memory of him.” Rius’s eyes softened, filled with tenderness and determination. “I’ll protect you, Zumiya. I’ll help you heal. We’ll get through this… together,” he said.

Nabaling ang tingin ko sa katabi ko na nakisali na rin sa usapan namin ni Nomi. "May trauma na ako last time. Baka hindi na kayanin ng puso at isip ko kapag naulit pa iyon. Mabuti sigurong mag-resign na lang ako." "Sayang naman. Ipagdasal na lang natin na mabuti siyang tao." "We suffered for a long time. I hope this time we can breathe freely." "Oo nga. Sa tuwing pumapasok ako ng trabaho, pakiramdam ko 'yong hininga ko mapupugto."

"The hardest thing in life is to forgive... If you hate somebody, youre not hurting the person you hate.. you're hurting yourself" -----Louis Zamperini ----- i thought having my memories back will make me happy.. but why... why it's hurting me? dalawang oras na ang nakakalipas pero tuloy pa den sa pag agos ang luha ko. simula ng magising ako hindi na tumigil pa ang luha ko. naaalala ko na ang lahat.

“You’re traumatized. Sa dami ng mga pinagdaanan mo, na kahit naman sino ay talagang hindi kakayanin, kaya siguro umabot ka sa puntong ito.” “P-pero paano? May trabaho ako, hindi ba? At kung isang buwan na ang nakalipas, ibig sabihin isang buwan na rin akong absent,” gulong-gulo pa ring wika nito. “Kiefer understands. Sinabi ko naman sa kaniya ang nangyari sa iyo kaya nauunawaan niya kung hindi ka na makakapasok pa. And I’m sorry for telling this to you now. Ayoko lang biglain ka dahil ayoko ng dumagdag pa sa mga dinadala mo. Ayokong bukod sa trauma ay ma-pressure ka pa.”

Hindi ‘yong ganito na bigla akong kauusapin ni Helios. I know, I should’ve told him right away what was happening in the first place. ‘Yon naman ang kailangan namin, eh. Ang ayusin ang dapat na ayusin. Ang pag-usapan ang dapat na pag-usapan. Pero paano namin aayusin ang isang bagay kung lahat naman kami ay hindi pa naman handa? Masakit ang nakaraan nila. Everyone needs to heal from the trauma they experienced. Yet, they couldn’t since it keeps on haunting them. Their enemies were still hiding, even if they tried to look for them.

That I need to give up. Unti unti ng bumibigat ang talukap ko.Kasunod ng pagpikit ng mata ko ay ang pag-amin sa sariling--Pagod na ako Maybe there are mistakes that can't forgive There are some wounds and trauma that never heal.

Nakagat ko ang ibabang labi dahil humahangos na ako sa galit sa sarili. "Crizel, hindi! Kundi yung binigay kong trauma sa tao, 'yon yung hindi ko makakaya! Yung mahirapan yung isang tao dahil sa akin, yung sisihin ng tao yung sarili niya dahil sa akin!" Humikbi ako nang maalala ko ang hitsura ni Laze ng mga pahanon na 'yon.

"Because I ordered her to speak ill to someone I thought was the bad influence on our family, without knowing I'm making one out of myself." Naestatwa ako at lalong hindi nakakibo. Nalipat ang buong atensiyon ko kay Senyorita at nang nagtama ang aming paningin ay mabilis din siyang umilag. Hindi dahil sa galit o poot, kundi malinaw dahil sa takot. It hurt like a punch for me. That's the truth. But I realized it will take some time to heal our hearts from traumas. And maybe... I am one in her eyes.