Traumatizing Quotes Novels & Stories

ko— mas gugustuhin kong mamatay kaysa mabuhay nang may dalang kahihiyan. Hindi ko kakayaning mabuhay nang may ganitong alaala. Hindi ko kayang ipakita ang mukha ko sa mundo. Kung hindi man namatay ang kapatid ko, siguradong nagbago na rin ang takbo ng isip niya. Kahit mailigtas siya, mananatili ang sugat sa kanyang pagkatao. Ang trauma na dinanas niya ay maaaring habambuhay niyang dalhin. Hindi na siya magiging tulad ng dati. Kahit kaunting ingay o simpleng kilos lang ng iba, maaaring balikan siya ng takot at panlulumo. Kung sakali mang makauwi siya, wala pa ring kasiguruhan na magiging maayos ang buhay niya." Huminto siya saglit, tumawa bago nagsalita ulit. "Sa panahon ngayon na napakabili

"Wag please, I-I'm p-pregnant. Please, d-don't h-hurt me." Paulit-ulit siyang nagmamakaawa habang umiiling at umiiyak. Patuloy na rin sa pagtulo ang mga luha ko sa nakikita ko. I hate to see her like this, ganito ba siya naapektohan? Natrauma siya? Ilang beses kong minura ang sarili ko sa aking isipan. She's traumatized by me! "No, I-I won't hurt you, w-wife." My voice almost broke.

She smiled and hugged Lenny. "Before I go, I want to say I'm sorry..." she cried. "I'm sorry for allowing people to hurt you so many times, I can't do anything to protect you Mommy. I'm sorry for all the wrong decisions that you've made because you were not wise enough before. I hope you'll learn to forgive yourself someday. I hope you'll heal from all your trauma. Someday, I hope you'll learn to love yourself after all the heartbreaks that you've been through. You were too hard on yourself and forgot that you are worth it too. One day, I hope you find the happiness that you deserve. I want you to know that your past mistakes and traumas doesn't define who you are to me."

“Sinabi ko na siyao ang rason kaya nakipag-engage ako sa kanya noon, kaya h’wag kang basta-bastang pumatay ng tao!” May hinanakit ang lahat, kaya kahit anong mangyari ay maghihiganti ang mga ito, hindi maganda pumatay ng tao. Bagamat buong buhay na siyang bumubuntot dito ay hindi natatakot pa rin siyang makita ang mga dugo sa kanyang mga palad. Sisikip ang dibdib niya, manginginig siya. Malinaw itong alam ng kanyang kuya na nagkaroon siya ng trauma matapos masaksihan ang mga pangyayaring iyon. Kasalanan lahat ng mga Giordani, kung hindi lang sana pinagbantaan ang kanyang buhay ay payapa sana siyang makakalakad sa balat ng lupa.

"Naiintindihan ko na ang bawat isa ay may kanya-kanyang pinagdadaanan, at marami sa atin ang dumanas ng kalungkutan at pagdurusa na siyang humubog sa ating pagkatao. Gayunpaman, hindi ito pwedeng gawing dahilan para saktan din ang ibang tao lalo na kung wala itong ginagawang masama. Dahil lang sa nasasaktan ka ay hindi ka binibigyan ng karapatang manakit ng iba." Uminit ang aking mga mata. I remembered the quote, "Just because you're hurting does not mean you can hurt others." "Gamutin ninyo ang sakit na idinulot ng iyong pamilya sa aming pamilya. Bigyan niyo ng hustisya ang angkan ng Persalez at linisin ang pangalan ng aming lolo. Ayaw ko muling makitang nalulungkot at nangungulila si Lola

"The hardest thing in life is to forgive... If you hate somebody, youre not hurting the person you hate.. you're hurting yourself" -----Louis Zamperini ----- i thought having my memories back will make me happy.. but why... why it's hurting me? dalawang oras na ang nakakalipas pero tuloy pa den sa pag agos ang luha ko. simula ng magising ako hindi na tumigil pa ang luha ko. naaalala ko na ang lahat.

Hindi niya maunawaan kung bakit mas masasaktan ang tao kapag sinabihan ito ng ‘sorry’. “Stefan heard the word “sorry” a lot after the accident. “We’re sorry, but they died on the spot,” “We’ve already done our best, but he didn’t make it.” “I’m sorry,” “I’m sorry, Stefan,” “I’m sorry for your loss,” and so on. The more he hears those words, he feels as if he’s going insane if he keeps hearing those words over and over. Stefan is traumatized as a result of it,” pagsisiwalat ni Doña Divina. “That is why he stated that Salvatore never apologizes. That word hurts him far too much.”

Everything is about business —ika nga. "Thank you for coming," I smiled at him. "Akala ko iiwan mo na naman ako." "I learned from my mistakes, Kaia. I promise, it won't happen again." "Here we go again with the word promise," iling ko. "Can you stop using that word?" "Why?" "Because it's traumatizing," sagot ko. "Lahat nalang ng taong nagsabi niyan sa akin ay hindi nila pinanindigan. Ang dali lang naman kasing sabihin pero ang hirap gawin."

Kita ko sa kanyang mga mata ang kaseryosohan at katotohanan . "Matagal ko nang pinipigilan ang nararamdaman kong ito. Dahil alam kong mali. Ayokong sirain ang propesyonal nating trabaho sa pagitan natin. Pero sa tuwing nakikita kitang nahihirapan, nasasaktan, o kahit tumatawa lamang, lalo na kapag nalulungkot ka, parang imposible na lang na hindi ko maramdaman 'to," madamdamin na sabi ni Tristan. "Tristan, baka may makarinig sa atin," sabi ko sabay tingin sa paligid.

"Opo tita hindi na po ako makapag antay na mahawakan sila...sa loob ng ilang buwan sila ang naging lakas ko. Sobrang nagpapasalamat po ako tita at hindi nyo ako pinabayaan. Hindi ko po----" "Celeste para na rin kitang anak wala kang dapat ipagpasalamat sa akin sa amin ng tito mo. Basta lagi mong tandaan andito lang kami ano man ang mangyari" I was still on my theraphy session and I can say it really helps me to heal to forget those trauma, those nightmare I use to experience back then. I was so paranoid when I arrived here in London the case on Katarina's dead those scene are keep haunting me.