Trembled Novels & Stories

Napayuko ako at sabay na pinagsama ang kamay ko para mag-isip. "Hey, are you okay?" Tanong niya. Napansin siguro niya ang ang panginginig ng tuhod ko habang nakaupo. This is tremoring. It's an involuntary shaking of the body or limbs as from a disease, fear, or excitement. However, in my case, it's just my little mannerism whenever I try to think too hard or get anxious about things. "Don't worry about your little sister." Sabi niya na nagpalingon sa akin sa direction niya.

Kaya binuhusan ko nang binuhusan hanggang sa pumasok sa butas ng drainage. “Wala na,” sabi ko. He breathed. Hingal na hingal siyang nagmulat ng mga mata habang nanginginig. “T-tres… are you okay?” I asked. His lips parted and I saw how it trembled then a tear fell on his eyes. Wala sa sariling niyakap ko siya. Hindi ko alam pero parang may phobia siya… Nanginginig ang buo niyang katawan nang yakapin ko si Tres. He hugged me back as he continually tremble. Ilang saglit pa ay unti-unti na ring nawala ang panginginig niya.

pero bakit nakakaramdam ako ng paggalaw ng kamay niya "Fvck" pabulong na mura niya..at dahil doon ay nalaman kong sakanya yon "Y-youre right, im trembling" "Bakit?" "Because im nervous Love, very nervous" . Hinawakan ko ang kamay niya para pakalmahin pero parang mas lalo lang siyang kinakabahan..Natwa ako ng palihim ng makita ang pagiwas niya ng tingin..Nahihiya siguro

Kinakabahan talaga ako sa gagawin ko. I stopped to his belly. Nag-aalangan ako kung dudukutin ko iyon sa loob at hahawakan. How? Napasinghap na lang ako nang hawakan ni Braden ang kamay ko at ilapat sa kanyang pagkalalaki. The sudden tremors run all over my body. He was just wearing a boxer kaya damang-dama ko ang laki at tigas nito. "Why are you chickening out now? Tinutukso-tukso mo ako tapos-"

My whole body trembled. “M-manang... malapit akong magahasa kagabi,” Hindi ko na mapigilan pa ang pag hikbi at hagulhul. Bumakas sa mga mata ni manang Lora at awa, marahan niyang hinawakan ang aking balikat at kapagkuwan ay mahigpit akong niyakap ni manang Lora. “P-pasensya na sa nangyari sayo Hija...” Nabasag din ang boses nang matanda at mukhang umiyak din ito.

He said hugging me but I am already shaking. My whole body is trembling. My heart is beating wildly inside my heart. Para na itong lalabas sa aking dibdib. "Cooper, relax...breathe princess, breathe." Umiiyak na ako. Ang kaninang pigil kong iyak ay tuluyan nang naging hikbi hanggang sa humagulhol na ako.

sabi ko nang makalapit. Inilapag ko ang mug sa tabi ng desk niya, pero hindi ko pa natatanggal ang kamay ko sa hawakan nang magsalita siya. “Trembling.” “Po?” Nagtataka kong tanong. “You’re trembling,” ulit niya. Doon ko tinignan ang kamay ko, Oo nga nanginginig dahil sa kaba! Tiningnan niya ako nang seryoso.

Her heart pounded wildly against her chest but she moved anyway. Dahan-dahan siyang umakyat sa gilid ng bintana. Mahigpit siyang kumapit sa hamba na halatang matitibay. Her entire body trembled, not just from fear, but from the lingering effects of whatever perfume was used on her. Her foot searched for something, anything she could step on.

Mabilis akong humakbang ngunit mabilis din niyang nahawakan ang kamay ko. "Don't try too hard. You can't run away this time." He said. My body is trembling. I'm dead. I'm so fucked up.

May lakas na nitong sambit sa kaniyang pangalan habang ang kaniyang mga paa ay hindi na mapakali at tinakbo na ang mismong kuwarto nito. Nakailang beses siyang kumatok ngunit walang nagbubukas ng pintuan. She was already trembling and on the verge of breaking down. Ang ulo nito ay unti-unting bumibigat kasabay ng kaniyang pagluha.