Trickery Novels & Stories

saad ko at tuluyan ng umalis. Nang makalabas na ako ng building kung saan ang condo niya ay dumiretso ako agad sa aking sasakyab at do'n ko ibinuhos ang sakit na nararamdaman ko. Sa totoo lang ay kanina ko pa gusto umiyak sa harap niya, pero hindi ako papayag na magmukhang ka awa awa sa paningin niya. I want to ask him kung bakit nagawa niya akong lokohin pero naisip ko na kahit gaano pa kayo katagal ng taong mahal mo kung magloloko siya ay magagawa niya 'yon kahit sa anong paraan. Cheating is a choice!

“Nakilala mo siya noong umulan, at nagkataon pa na nakita mo ang examination identity card na iniwan niya. Napaka-drama niyan. Nang maglaon, nahulog pa siya sa iyo sa hindi malamang dahilan. Hiniling niya sa iyo na ihatid mo siya kung saan-saan. Sa loob ng ilang araw, dinala mo siya saanman sa Central City, at gumastos ka ng maraming pera. “Haha! Anuman ang mangyari, ito ay mukhang isang bitag na maingat na itinayo. “Naka-set up ka. Noong nag-shopping kayo ni Jenny at bumili ng ilang gamit, nakuhanan ang buong proseso. Pagkatapos, gumawa sila ng labis na ulat at gumawa ng lahat ng uri ng masasamang haka-haka. Gumawa sila ng mga kwento tungkol sa pagpuno mo sa iyong mga bulsa ng pera sa panga

Inilabas ko ang aking dalawang baril at itinutok sa kanila. Nang makabalik si Ricky ay initusan ko na pumasok sila sa loob. “Teka? Honey anong ibig sabihin nito?” tanong sa akin ni Ricky. “Ginawa niyo akong ganito. Hinayaan ninyong mamuhay ang halimaw na nasa loob ko. Ngayon ay maniningil na ako nang nararapat na hustisya sa akin. See you all in hell,” sabi ko sa kanila sabay nagpakawala ako nang bala sa kanilang sasakyan at sinisiguro ko na walang mabubuhay sa kanilang apat.

naputol ang sasabihin pa sana ni Stella ng bigla nitong sakupin ang labi nya. Niyapos ni Erik ang isa nitong braso sa bewang ni Stella kaya napadikit pa ang katawan nya dito. At dahil ayaw nyang tumugon sa halik ni Erik ay kinagat nito ang ibaba nyang labi. Kaya naibuka nito ang sariling bibig at dahilan nito para makapasok ang mainit at malikot na dila ng binata. Wala na syang nagawa kung hindi ang tumugon sa maalab na halik ni Erik. Para siyang nahihipnotismo na ipinalupot ang dalawang kamay sa batok ng binata. Napangiti ang binata dahil doon. At dahil natangay na si Stella sa bugso ng damdamin kaya hind na niya namalayan na nasa leeg na nya ang labi nito.

I can't find any words ko paano ko siya ia-approach. Nanatiling nakapako ang paa ko sa kinatatayuan ko. Naging tuyo ang lalamunan ko. "Treckk." sa wakas ay naisambit ko ang pangalan niya. Agad naman siyang humarap habang may dalang ngiti sa labi niya pero agad rin iyong napawi nung nalaman niyang ako pala ang tumawag sa kanya. He looked more matured sa malapitan.

Ang bilis ng pag-ikot at pagiging tumpak sa paghagis ang susi upang magtagumpay. Habang ang ibang mga ama ay nahirapan at tila nahihirapan sa pag-ikot, at ilan pa ay natumba-tumba, si Trojack naman ay tila walang kahirap-hirap sa laro. Mabilis siyang umiikot at itinapon ang singsing sa bawat target nang tumpak, hindi pa nga siya natatapos sa pag-ikot nang magagawa na niyang makuha ang sampung perpektong tira. Lahat ng hakbang niya ay mukhang natural at walang hirap—mabilis, tumpak, at tila walang ginagawa kundi maglaro ng masaya.

Sabi ni Sakura, pumangit ang kanyang mukha. “Ang top na disipulo dito ay inakala na maririnig ko ang numero ng dice matapos makita ako na manalo ng bawat round. Iyon ang dahilan bakit siya gumamit ng astig na trick para itago ang dice sa loob ng ibang dice. Gusto niya akong magroll ng tatlong one, tapos sirain ang dice para ipakita ang four, five at six.” “Ayon sa kanyang kalkulasyon, ako ay inaasahan na tanging pupusta lang sa small o tatlong one.”

Pero kasi ay talagang nababalisa na 'ko dahil hindi umaayon ang mga plano ko. Apat na araw na 'ko rito at ang tanging nagagawa ko pa lang ay ang pag tatanim ng mga recording devices sa opisina niya. Kahapon kasi ay nagawan ko ng paraan para makapasok doon, with the help of Marco, of course. At nang masiguro kong walang CCTV ay malaya na 'kong nakakilos para malagyan ng bug ang buong opisina. I can consider it as a progress pero dahil sa nangyayari ay pakiramdam ko, bumabagal ang usad ko.

“Masakit, Gideon..” Tumigil siya sa ginagawa. Nilagay niya ang dalawa niyang kamay sa armchair ng inuupuan ko at tinignan ako ng diretso sa mga mata. Naramdaman ko ang pag-iinit ng aking mga pisngi. “Anong nangyari?” mahinahon niyang tanong. “I tripped,” pagsisinungaling ko. “Hinahanap kita kanina ngunit wala ka..”

Ang cringe pakinggan. Hindi niya pa rin inaalis ang kaniyang kamay. Nakatingin silang lahat sa amin. This is so awkward. And it would be so embarrassing kapag nalaman nilang hindi talaga kami totoong mag-jowa. For fifty-thousands, try harder Francine!