Novel & Cerita Truthfulness Quotes

"DON'T LET YOURSELF BE FOOLED BY SOMEONE YOU LOVE. KNOW THE TRUTH. PS: BE READY. I'LL BE TAKING BACK WHAT IS MINE"

Handa na itong manapak. "You want to know the truth? I will tell you the truth. But first let me ask you a question. Do you still believed in super hero?" Hindi ako sumagot pero nanatiling galit ang mga mata kong tumingin sa kanya. "Oh, seems like you're forgetting that super hero fantasy huh? That's good. Super heroes are not true anyway. They are just lies," Huminto ito sa pagsasalita at matamang tumitig sa akin. "But do you know what other lies I know? And who else lied— to you?"

Hindi yung tao ang pinapahalagahan kung hindi yung mga ginawa ng tao para sayo. Mabuti pa ang mga bagay na nagawa mo pinapahalagahan pero yung taong gumawa kinakalimutan. Masakit isipin pero yun ang katotohanan. Truth hurts ika nga pero higit na maganda iyon kaysa paniwalain mo ang sarili mo sa kasinungalingang ikaw lang ang sumasaya, nagmumukha ka pang tanga.

“Sige, Don Teodoro. Sabihin ninyo sa akin nang tapat—handa ba kayong tumulong sa amin na hanapin ang katotohanan, kahit na ano pa ang lumabas?” Tumigil siya sa pagtawa at tumingin sa akin nang seryoso, ngunit may bahid pa rin ng ngiti sa kanyang mga labi. “Handa ako. Pero tandaan mo, binata—ang katotohanan ay parang bunganga ng baboy. Minsan ay malinis, minsan ay marumi, pero laging totoo. Huwag kang magulat kung may makikita kang hindi mo inaasahan. Huwag kang magtago sa likod ng iyong malamig na mukha kapag narinig mo ang tunay na kwento.”

Huminto ito at tumingin sa akin, habol namin pareho ang aming hininga dahil sa malalim na halik. " Did she hurt you?" Naging marahas ang kanyang mga mata. Umiwas ako ng tingin. Nasaktan ako oo inaamin ko. " Lahat ng yon hindi totoo? Tell me Tross lahat ba ng sinabi niya sa akin hindi totoo?" He clenched his jaw, at rumehistro ang galit sa kanyang mga mata. " If you are talking about the engagement Sapphira, that is not true. I told you to trust me!" Kumunot ang noo nito. " and trust no one!"

"Are you really telling the truth? Hindi minahan ang puntirya mo roon? I don't doubt you, Jacques, but the old man we're speaking with wants to see your true desire. Hindi niya ipagbibili ang lupa kung sa minahan mo iyon gagamitin." "Yes, baby. Nagsasabi ako ng totoo." He said huskily. "Hindi kita sasagutin kapag nagsisinungaling ka sa akin," sabi ko habang kumukumpas pa rin ang mga kamay ko. Jacques lifted his right hand. "I promise, baby." Gusto kong matunaw sa klase ng titig niya. Ibang-iba dahil para siyang puppy. "Kapag sa minahan mo gagamitin iyon, hindi na kita kakausapin kailanman."

he said emphasizing the word 'was'. I knew it already but the pain doubled after hearing his confirmation. Iba pa rin pala ang sakit kung sa kanya mismo nanggaling ang katotohanan. Parang naramadaman kong ilang beses na sinaksak ang aking puso. Tama nga kasabihang the truth hurts, but it hurts more if the person caused you the pain didn't take the courage to tell it straight from the start.

Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin kaya ang magsinungaling dahil lagi akong tinatraydor ng aking mga mata. They say eyes are the door for the truth. Totoo iyon, dahil ilang beses ko na noong sinubukang magsinungaling kay Marl, pero lagi niya akong nahuhuli sa tuwing tinititigan ang mga mata ko. Kaya hangga’t maaari, kailangan kong iwasan ang mga mapanuring mga mata ni Tita Ingrid. Dahil hindi ko hahayaang matalo ako sa pangalawang yugto ng larong nasimulan ko.

Malalim siyang napabuntong-hininga at pagod na isinandal ang likuran sa likod ng bench. “Hiding the truth will just complicates everything.” A baritone voice of a man suddenly spoke behind her. Hindi na siya nag-abalang lingunin ito lalo pa at umupo ito sa tabi niya. “You know, Miss, mas mabuti pang ibunyag mo ang katotohanan kaysa itago mo ito. Hiding the truth won’t set you free, it will just give you a lot of pain. Trust me.” Dagdag pa nito kaya hindi niya napigilan ang sariling lingunin ang lalaki.

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.