Tula Ng Pag Ibig の小説・ストーリー

Tuluyan silang nagyakap, kasabay ng hiyawan din ng mga malalapit nilang kaibigan at pamilya na saksi sa kanilang pag-iibigan. "I love you sweetheart, my soon to be wife Beatrice De Guzman-Aragon. Mag-umpisa tayo uli, sana hindi ka mapagod na mahalin ako," Kasabay ng mahigpit na yakap niya rito na tinugon naman din nito. "I love you more, mapagod man ako, pahinga lang ang katumbas. Dahil ang pagmamahal ko sa iyo walang pinipiling oras."

sabi ni jaq. "Pagmamahal kasi tawag doon! Pagmamahal! The power of true love! Totoong pag-ibig! Nagmamahalan! L-O-V-E, love!" bulalas ko. Nakatingin lang sila sa akin ng seryoso na para bang iisa lang ang takbo ng utak nila. "Ginayuma nga." sabay sabay nilang sabi.

Tila sabik na sabik sa pakikiniig. Naramdaman ko ang pagsapu ng kamay niya sa kaliwang dibdib ko. Marahan niya itong minasa, saka nilaro ang n***le ko. Dahilan ng pagliyad ko, tila ba may kakaibang apoy na gumapang mula dibdib hanggang puson ko, na halos hindi ko maintindihan, magkahalong takot, excitement at pag-aalinlangan.

duet pang tanong ng kanilang mga asawa na malakas lang ikinahagikhik nina Bethany at Gabriella. Ang pag-ibig ng dalawang tao ay hindi kailangang laging perpekto. Madalas na nasusukat ito sa tatag, kagaya na lang ng punong nananatiling nakatayo sa gitna ng bagyo. Nababalot man ng sugat ang katawan dahil sa hampas ng malakas na hangin at ulan, naroroon pa rin ang pagiging matatag nito. Ang tunay na pag-ibig ay tungkol din sa pagtanggap ng pagkakamali, pagpapatawad at pagtupad ng mga pangakong isiniwalat. At pagbibigay ng maraming pagkakataon dahil ang pagmamahalan ng dalawang tao ay paulit-ulit na pagpili. Hindi nagtatapos sa mga luha at sakit kundi sa pagpapatawad at sa habangbuhay na pananat

Umaapaw iyon. Tumikhim siya, pilit na pinipigilan ang muling pagpatak ng mga luha, bago ngumiti kay Elias. “Elias, from the very beginning, you know that everything is a first time for me. You teach me the beauty and ugliness of love. Wala naman talagang perpektong pagmamahalan. Minsan pinaiiyak ka nito, minsan naman pinatatawa. Subalit, sa kabila ng lahat ng iyon, ipinadama mo pa rin sa akin kung gaano nga ba kahiwaga ang pag-ibig. That a pain could turn into the sweetest ending and limitless happiness. Na kahit nasasaktan ka na, nakukuha mo pa ring magpatawad at magmahal. Maraming bagay kang itinuro sa akin, kaya hindi ako nangiming tanggapin ka nang buong-buo sa buhay ko— kaya hindi ako n

Kumislap ito tulad ng isang bagong perlas sa liwanag ng silid-tulugan. "Oh, baby ko. Para sa akin ba yan?" Sobrang nagulat siya kaya hindi siya nakasagot. Tanging tumango na lamang siya nang walang imik. Nilalabasan ang kanyang mga labi, iniunat niya ang dulo ng kanyang dila patungo sa kanya. Sa dulo ng kanyang dila, dinilaan niya ang kanyang pre-cum. Tinikman niya ang maalat-tamis na lasa nito at tinamasa ito bilang gantimpala mula sa kanyang pag-ibig. Walang anuman bago niya ito nilunok.

Tadeo's Wedding Vow HINDI siya mapakali habang hawak ang ballpen sa kaliwang kamay at nakatitig sa blangkong papel kung saan niya gustong isulat ang makahulugang wedding vow. Isang linggo na lamang ay kasal na nil ani Andrei, ang babaeng kanyang pinakamamahal at ang kanyang unang pag-ibig. Hindi niya akalain na totoo pala ang sabi nila na ang pag-ibig ay tila fairytale.

Mga bahaging pinamumugaran ng pag ibig. Kinuha ko ang nobela at iniligay ko ito sa maliit na mesang naroon sa aking cuarto. Humiga ako muli sa kama. Wala pa ring laman ang nasa isipan ko kundi ang h***k na iyon ni Eduardo. Ang h***k ng pag ibig. Ang unang h***k ng aking tunay at una ring pag ibig. Hanggang sa ako ay napapikit at tuluyang nakatulog.

tiim-bagang sabi nito. Tinuyo niya ang pisngi at marahang tumango. "Siguro nga maling minahal kita at isiping ikaw ang prince charming ko, at mali nga siguro na maghangad ako ng happily ever after kasama ka." "Hindi maling magmahal, Ana. Ang mali lang sumobra ka, naging makasariki ka, hindi mo inisip kung ano ang mararamdaan ko o mararamdaman ng taong nakapaligid sa'yo." Umiling-iling ito. "Happily ever after? Wala nu'n. Wake up! We are not in a fairy land. You are not Snow White nor Sleeping Beauty and I'm not your fucking Prince Charming! Nasa reyalidad tayo, Ana. Ang katotohanang walang happy ending!"

Marahil ang dahilan kung bakit ganoon kasigasig na hinabol ni Isla ang pag-ibig noong kolehiyo ay dahil, habang lumalaki siya, nakita niya ang tamis ng pagmamahal na parang nakatago sa isang garapon ng asukal. Ang ganoong uri ng tamis ay hindi maingay. Nakatago iyon sa maliliit at ordinaryong bagay: isang putahe na binago dahil sa kanyang gusto, isang pintong marahang isinara dahil natutulog siya, isang sayaw na isinagawa sa malamlam na liwanag ng isang lumang silid. Iyon ang uri ng pag-ibig na nagpapaniwala sa isang tao, nang hindi niya namamalayan, na ang pag-ibig ay dapat mainit, matiisin, at karapat-dapat hintayin.