Tula Para Sa Magulang นิยาย & เรื่องราว

“Done! Pero Daddy, paano sila lalaki? Wala naman silang paa para maglakad.” Natawa si Ralph at hinaplos ang ulo ng anak. “Hindi nila kailangan ng paa. They’ll grow roots underground, para manatiling matibay. Parang family, may ugat na hindi nakikita pero nagsisilbing lakas.” Sumabat si Alexis. “At para tumubo sila, kailangan ng tamang tubig, araw, at alaga. Gaya ng pagmamahal na ibinibigay natin sa isa’t isa.”

Ang tingin ni Lola Claudia ay bumagsak sa mga mamahaling regalo na iniwan ng dalaga sa sahig, at dahan-dahan niyang sinabi ang kanyang huling babala. "Sa pagtingin ko sa kilos at dala ng batang iyon ngayong araw, ang taong kanyang pinakasalan ay may napakataas na katayuan at kayamanan na hindi natin kayang pantayan. Dapat mo nang bitawan ang mga natitira mong pag-asa sa kanya." "Hayaan mo na ang mga magulang mo na ihanap ka ng babaeng kapantay ng pamilya natin sa lipunan. Makakatagpo ka rin ng taong magugustuhan mo sa huli na normal ang pagkatao."

Tuluyan nang sumuko. Magsugal man o hindi, wala na siyang pakialam. Tiningnan niya ito nang walang emosyon. "Hindi ko sasabihin kay Kuya hangga't hindi pa nakakapanganak si ate." "Ano?" Nalito saglit si Lando. "Simula ngayon, wala na akong kinalaman sa kahit anong gawin mo." "Alea, huwag ka naman ganyan sa papa mo. Ama mo pa rin ako, ako pa rin ang nag-aruga at nagpalaki..."

Hindi niya kasalanan na isinilang siya, hindi niya rin iyon hiniling na sila ang magulang. “Naku, ano ba naman klaseng paaralan ang pinapasukan niya? Bakit naman umabot pa sa puntong iyon?” Bilang ina ng dalawang bata, hindi na mapigilan ni Briel ang mag-react. Kung sa anak niya ginawa iyon, lintik lang ang walang ganti. Siya mismo ang tutulak sa batang may gawa noon sa kanyang anak. Kung hahara-hara ang mga magulang ng bata, sila mismo ang itutulak niya para maranasan nila ang sakit na ibinigay nila sa wala pang muwang doong bata.

"Siyanga pala, gusto mo bang magbakasyon tayo sa magulang mo?" "May magulang ako?" inosente nitong tanong. Mahina siyang napahalakhak, "Baby, kahit sino ay may magulang. And yes, may magulang ka pa. Nasa Lucena sila, doon ka lumaki." Alam niyang nakatitig ito sa kaniya, siguro'y sinusuri siya. Wari ba'y nag-iisip. "P-paano tayo nagkakilala?"

HEARING Tita says to take care of her 35 yrs.old son is so cute. Kahit na matanda na si Hugo inaalagaan at pinababantayan pa rin nila ang anak nila. Bagay na hinding-hindi ko mararanasan mula sa pamilya ko. Ang sarap siguro mabuhay sa mundo kung mahal ka ng mga taong mahal mo. Lalo na sa mga magulang mo.

tawag sa kaniya ni lola Ana Nag-ayos muna ng sarili si Thalia bago bumaba. Binuhat niya ang anak kahit natutulog pa to. Sa crib kasi sa ibaba niya ito ihihiga ulit. Hindi kasi siya masyadong mapakali kapag wala sa paningin niya ang anak kaya naman napapaisip siya kung paano na lang kapag tapos na ang maternity leave niya. Hayst.

Pero okay lang, si Lola Cordelia lang, sapat na. “Kapag nakalabas ka na rito, magshopping na agad tayo ng gamit ng baby n’yo!” Natawa si Lara. Lola nga ito ni Miguel, magkapareho ng energy sa excitement ang mga ito. Well, excited din naman siya. She was always talking to her baby na kumapit itong maigi and bilisan nito ang paglaki. She couldn’t wait…

Maraming salamat Tita. Matulog kana para bukas na bukas din makuha mo ang mga kakailanganin mo sa bahay ninyo. Kailangan mong magpalakas Sanjela. Kakapanganak mo pa lamang kaya hindi ka pweding mabinat. May mga gamot akong hinanda para sa'yo inumin mo ang mga iyon pagkatapos mong kumain. Hindi mo kakayanin na labanan sila ngayon. Magtiis ka muna hanggang sa may sapat kanang lakas para makipag sagupaan sa mga nang-aapi sa'yo.

Chapter 151 Napatakip ng bibig si Kiera, pigil ang tawa. Napailing ako pero sinubukan kong sagutin nang mahinahon ang tanong ng kambal. "Ah, ganito kasi 'yon, mga anak. Ang baby ay ginagawa ni God at inilalagay niya ito sa loob ng tummy ng mga mommy. Kaya kailangan nilang mag-ingat at kumain ng masusustansya para sa baby, okay?"