Tula Para Sa Magulang の小説・ストーリー

Tuluyan nang sumuko. Magsugal man o hindi, wala na siyang pakialam. Tiningnan niya ito nang walang emosyon. "Hindi ko sasabihin kay Kuya hangga't hindi pa nakakapanganak si ate." "Ano?" Nalito saglit si Lando. "Simula ngayon, wala na akong kinalaman sa kahit anong gawin mo." "Alea, huwag ka naman ganyan sa papa mo. Ama mo pa rin ako, ako pa rin ang nag-aruga at nagpalaki..."

Maya maya lang tumila na rin ang malakas na ulan. "La at Lo, maraming salamat sa pagpapatuloy niyo sa aming mag-asawa. Hayaab niyo sa pagbalik namin kayo naman ang isu surpresa naming mag-anak. "Walang anuman. Mag-i-ingat kayo at madulas pa ang daan." paalala ni Lola, habang naglalakad kami sa tubig baha na meron pa din, ngunit hanggang talampakan na lang.

Huling paalala ko. Kumaway ako nang makalabas na sila ng bahay na ginantihan naman nila. Feeling ko tuloy ako 'yong ina nila. Mabuti na lamang at naiiba sila sa ugali nilang mama. May anak kasi na kapag nakikitang pariwara ang magulang ay magiging bulakbol narin ang anak. Feeling kasi ng mga kabataan na okay lang ang maging pariwara.

** Tuluyan na siyang nakabawi ng lakas. Nagpasya siyang hindi na bumalik sa school at lumuwas na lang ng Manila. Sumama siya sa kaibigan ng Tiya Alice niya. Tamang-tama na naghahanap ito ng kasama sa bahay. Inalok siya nito na kung gusto niyang ipagpatuloy ang pag-aaral sa Manila, hahanap sila ng sponsor para matapos niya ang sinimulan niya. Magandang offer iyon para sa kaniya at makababawi na rin siya sa tiya niya. Isa pa, makawawala na rin siya sa anino ng mga Fetalvero. Sinabi niya ang desisyon niya sa kaniyang tiya.

turan ni Tanya saka tumalikod kasabay ang pagsara ng pinto. Sumunod ang nakakabinging katahimikan. Abala ang bawat isipan ng dalawa patungkol sa kaninang kaganapan. Hindi maiwasan ng mga ito ang mapaisip dahil tila may kakaiba. Napasulyap si Leiluna sa kanyang kapatid na agad na umiwas sa kanya kasunod ang ," Tara na. Gutom na'ko!" ngumiti ito sabay ang pagtayo mula sa kama.

Nag-aalala na paliwanag ni Yaya Lani, nang nasa mga bisig na ng kanyang ina ang sanggol ay bigla itong tumigil sa pag-iyak at humihikbi na isinandig nito ang munting ulo sa dibdib ng ina. Binalot ng awa ang puso ni Thalia para sa kanyang anak at parang ayaw na niyang malayo pa rito. “Patawarin mo si Mommy Anak, kung kailangan kitang itago sa lahat, huwag kang mag-alala at ilang araw na lang ay mabubuo na tayo. Makakasama mo na rin ang iyong Ama.” Nakangiting bulong niya sa anak habang karga ito ay naglalakad siya patungo sa dalampasigan.

magalang nitong sagot kay Tito. “Ay napaka swerte mo sa asawa, tama ‘yan huwag na muna saka mga bata pa sila. Hintayin niyo muna kahit mag high school ganun bago niyo sundan para hindi masyadong alagain..” payo ni Tito. Tumango naman ako at nginitian ito, ‘yun kasi ang gusto namin ng asawa ko. Dahil baka mamaya kasi kambal na naman mahirap mag alaga ng kambal napaka hirap sa totoo lang.

Hindi niya kasalanan na isinilang siya, hindi niya rin iyon hiniling na sila ang magulang. “Naku, ano ba naman klaseng paaralan ang pinapasukan niya? Bakit naman umabot pa sa puntong iyon?” Bilang ina ng dalawang bata, hindi na mapigilan ni Briel ang mag-react. Kung sa anak niya ginawa iyon, lintik lang ang walang ganti. Siya mismo ang tutulak sa batang may gawa noon sa kanyang anak. Kung hahara-hara ang mga magulang ng bata, sila mismo ang itutulak niya para maranasan nila ang sakit na ibinigay nila sa wala pang muwang doong bata.

HEARING Tita says to take care of her 35 yrs.old son is so cute. Kahit na matanda na si Hugo inaalagaan at pinababantayan pa rin nila ang anak nila. Bagay na hinding-hindi ko mararanasan mula sa pamilya ko. Ang sarap siguro mabuhay sa mundo kung mahal ka ng mga taong mahal mo. Lalo na sa mga magulang mo.

tawag sa kaniya ni lola Ana Nag-ayos muna ng sarili si Thalia bago bumaba. Binuhat niya ang anak kahit natutulog pa to. Sa crib kasi sa ibaba niya ito ihihiga ulit. Hindi kasi siya masyadong mapakali kapag wala sa paningin niya ang anak kaya naman napapaisip siya kung paano na lang kapag tapos na ang maternity leave niya. Hayst.