Tula Para Sa Magulang Novels & Stories

Nakasunod sila ni Tangi sa mga anak nilang nasobrahan sa vitamins sa sobrang pagkabibo. Magkasimula ng pangalan ang dalawa at magkatulad rin na makulit. Magtropa pa nga daw sila! "Lagyan ninyo na lang ng towel ang likod," sabi naman ni Manang Selya na always ready at may dala nang pangsapi sa likod. Ang mga anak ko naman ay nasa gilid lang at naglalaro ng clay, si Thalia na nag-iisang babae ay kalaro rin nila. Si Taki ay nasa likod nila na nagbabasa pa rin ng libro.

Kinurot ko sa tagiliran si Tuko dahil sa kung ano na naman ang sinasabi niya sa anak ko. "Bata pa yan Jackson ha, sinasabi ko sa'yo, wag mong tinuturuan ang anak ko sa mga bagay na ganyan. Hayaan mo muna silang maging bata kaysa sa mga bagay na tinuturo o sinasabi mo." saad ko sa kanya habang nilagay niya ang regalo para may Saul sa kabilang lamesa. "Ito naman, hindi na mabiro. Laging mainitin ang ulo." reklamo niya.

Pangalawa nag alala ito dahil baka anu ang gagawin nito para sa sarili niya. Pagkaraan ng dalawang araw. Kinausap ni Tita Lucia si Zara tungkol sa hindi niya pagsabi ng totoo sa kanyang mga magulang. Ayaw niya lang na baka labis na mag alala ang mga magulang dahil sa kanyang paglisan sa mga ito.

"Talaga? Ikaw nga ba talaga ang nagpalaki sakin gayong pinalayas mo na ako sa bahay mo ng diyes oras na ng gabi noong dalawampung taong gulang palang ako?! Mas lalo pang nadagdagan ang gulat ng lahat. Sa Western countries nga, nag-aantay pa ang mga magulang na magdise-otso ang mga anak nito bago papaalisin sa puder nila tapos si Thelma nagpalayas ng anak na menor de edad pa!

"Mula ngayon, bawal ka ring magpalipas ng gabi kung saan-saan." Mabilis siyang tumango. "Yes, Dad." ‘Di na nga ako maglalakas-loob umalis ngayong gabi,’ isip-isip ni Talia. Nang makitang sunod-sunod ang pagtango ng kanyang mga anak, saka lamang gumaan ang mukha ng kanilang ama. "Good." Pagkatapos ay itinulak nito ang isang malaking mangkok ng garlic butter shrimp papunta sa kanila.

tanong ng inang reyna. “Posibleng mayroon siyang anak. Basi sa nakikita ko ay parehong salamangka ang ginamit para sa makalaya siya. Maaaring may anak siya na may kaparehong salamangka sa kaniya.” Mahabang paliwanag ni Tara. Wasak at hindi na halos makita ang kabuuan ng kulungan. Malakas ang mahikang ginamit ng mangkukulam at pati sila ay hindi nila naramdaman ang pagdating ng kalaban.

"Hindi ko laang ho akalain na kumakain kayo nang nakakamay, tapos bagoong pa ang ipinahanda ninyong ulam sa katulong ninyo." "Cowboy kasi ako, Jam," paliwanag ni Tita Selena habang nagpapatuloy sa pag-subo. "Noon kasing mga bata pa kami, hindi kami hinayaan ng mga magulang namin na magpasosyal o maging maarte. May kaya naman ang pamilya namin noon, pero mas sinanay kami sa simpleng pamumuhay at pagkain, lalo na sa pagiging maalaga sa kalusugan o health-conscious." Uminom muna siya ng kaunting tubig bago nagpatuloy sa pagkukuwento.

Sa anumang paraan, ayaw niyang magkaanak si David at dapat matapos agad ang kasal nila. "Kung kailangan, magpa-program kayo para magkaanak. Magpa-baby tabung para mas mabilis. Mayroon tayong ospital na nagbibigay ng lahat ng pasilidad na iyon," pagpupumilit ni Lola. Muling nagkatinginan sina Tania at David. Bakit kailangang pag-usapan ni Lola ang mga pribadong bagay sa harap ng ibang pamilya? Namula ang pisngi ni Tania dahil doon.

Paano naman sya makakatulog sa lakas ng ingay nila. Nakaramdam sya ng gutom kaya bumaba sya sa kanilang tinutulugan para kumuha ng makain nya. Tulog naman ang anak nya kaya pwede nya itong iwan saglit. Maliit lang kubo nila at hindi pa iyon maayos, tulugan lang nila at tsaka maliit na kusina. Wala pang pinto ang tulugan nila kaya nilagyan nya lang ito ng tela pangtakip para hindi sila makita sa loob.

ako na ang sumagot. “Pwede ka namang magpatuloy sa pag-aaral matapos niyong makasal at manganak,” ang tugon pa ng Tita niya. Tumungo si Thalia kaya hindi ko makita ang mukha niya. “Kung magpapakasal ako kay Aaron… gusto ko pong may maipagmamalaki ako. At ‘yun ay kapag nakapagtapos na ako ng pag-aaral.”