Tula Para Sa Magulang の小説・ストーリー

Tuwang-tuwa siyang tumanggap ng tropeo, certificate, at ilang gift packs mula sa sponsors—educational toys, isang tablet, at scholarship vouchers para sa art workshop. Nilingon niya si Luna mula sa entablado at kumaway. "Mommy! I won!" Natawa si Luna habang tumutulo ang luha sa pisngi. "Oo, anak! You did it!" At least, sa sandaling iyon, nakalimutan niya ang lahat ng takot. Nakalimutan niya si Damon, ang pag-iimbestiga, ang mga banta ng nakaraan. Ang tanging importante ay ang anak niya—ang batang ito na nagpapatuloy sa gitna ng lahat ng sakit at lihim.

Kulay Asul ang mga laman. "1...2...3...4..5..6....7..8...9...10" Gulat silang dalawa. "10k???" agaran naman binalik nang kaibigan sa kaninang pinaglagyan nito, binalik niya ito sa kahon at sinara ito. "Alam niyang buntis ka ang ka-kambal ng Tatay nang anak mo" "Paano naman? Stalker ba siya? kagaya nang Kuya niya?" Hindi makapaniwalang saad ni Luna.

Dadalhin ko sa ibang bansa ang anak ko para tuluyan mong hindi makita, o hahayaan mo muna siya makatapos at iwasan muna. Iyon din ang pakiusap ng Tita Andrea. Alam daw niya mahal ko si Jeselle, pero gusto muna nila mag-focus sa pag-aaral si Jeselle. Naunawaan ko rin sila magulang sila hangad ay kabutihan ng anak nila. “Hindi naman namin sinasabing maghiwalay na kayo forever,” dagdag ng Tita Andrea. “Pansamantala lang, hijo,”dagdag n'ya kitang-kita ko ang nakikiusap na mata ng Tita Andrea.

Doon, si Liana ay tuloy-tuloy pa ring nagsasalita, hindi natinag kahit ang teleprompter ay nanatiling madilim. Sa hanay ng mga magulang, nag-umpisa ang mga bulungan na nauwi sa pagkamangha. “Si Liana Tolentino ba’y nagsasalita nang biglaan? Ang galing niya!” bulong ng isang magulang. “Ni ang anak ko, hindi kayang basahin nang maayos ang isang talumpati, pero siya, ganito kaayos at kabuo!” usal ng isa pa.

Tuliro na naman ako sa kaiisip. "Pakatatag ka at maging matapang! Nandito ako, wag kang mag-alala. Mababait at masunurin ang mga bata, kaya alam kong hindi niya paghihinalaan na anak niya ang mga ito. Mix ang mukha ng kambal at mas may hawig sila sa'yo kaysa sa kanya." "Paano kung maghinala siya?"

Sky's POV "You want a fake marriage? Tama ba ang pagkakaintindi ko, iho?" Halos hindi alam ng Tita Laurel niya, ang Mommy ni Braille kung ano ang magiging reaksiyon. Nasa harap siya ng mga magulang ng babae. No'ng isang linggo lang siya kinausap ng Mama niya. Binuksan na uli nito ang tungkol sa paksa ng kasunduang kasal nila ni Braille.

malambig na turan ni Miracle. “Don't worry kapatid, wala man akong maging sariling anak na magigingtagapag mana ko e, nandyan naman ang mga pamangkin kong si Liam at Luna. Sakanila ko ipapamana lahat. Nanulis ang nguso ni Miracle. Napag usapan na namin ni Troy na ayaw namin palakihin ang mga bata sa napakarangyang pamumuhay. Gusto namin na matuto silang umunlad sa sarili nilang pamamaraan. Gusto naming gayahin ang parenting style nila James at Selena. Kaya ang maganda mong gawin ay mag pahinga na sa pagiging doctor at maghanap na ng mapapangasawa.” tugon ni Miracle.

] [Huwag po kayong mag-alala, mga mahal kong magulang, sapagkat natututuhan naman ng mga bata ang mga aralin, teksto, at bagong salita sa klase at sa after-school care. [Tungkol po sa kahilingan na dagdagan ang mga takdang-aralin, gagawa po ako ng nararapat na hakbang ukol dito.] Pagkatapos kong maipadala ang mensahe, mabilis namang tumugon ang magulang ni Malou, na isa ring miyembro ng parent committee. Tinitigan ko ang pulang tanda sa para sa GC na iyon, biglang bumilis ang tibok ng aking puso, at mabilis kong binuksan ang message…

ekspaheradong tanong niya Ngumisi ito at hinapit siya sa bewang. "Why? Don't you like it? Napagpasyahan kong magpa-enroll tayo for baby programs. Here, may hands-on guidelines tayo sa pagiging isang magulang in near future. Nagpoprovide sila ng mga exercise which makakatulong for newly start family." He winked at her. Pinasadahan niya nang tingin ang mga mag-asawang kita sa mukha ang labis na

Sumagot si Maureen, "Hindi." Si Eli ay isang bata, paano nito gagamitin ang tuwalya ng bata? Eh di kalahati lang ng katawan nito ang kaya nitong takpan. Matapos mag-isip ng ilang sandali, lumapit siya sa aparador para kumuha ng malaking tuwalya, "ikukuha na lang kita ng malaking tuwalya."