Tula Para Sa Nanay Novels & Stories

sagot ni Heather na kina tawa ni Mama. Hinalikan naman ito ni Mama bago mag salita. "Mana ka talaga sa nanay mo!" wika ni mama na kina simangot ko. "Oh? Nakasimangot ka d’yan? Totoo 'yun ganyan ka noon." wika ni Mama na kina tahimik ko na lang. Hanggang makarating kami, una akong bumaba at hawak ko ang kambal. "Mommy, gusto ko kay Tito Ninong." wika ng anak kong si Tilly.

Nanatili akong nakatayo sa tapat ng pinto ng silid ni Luther, pinagmamasdan ang dulo ng pasilyo kung saan naglaho ang pigura ni Tita Kelly. Ang kaniyang huling banta ay tila isang malamig na hanging dumaan sa aking batok. Katulad ng aking nanay? Ano ang ibig niyang sabihin? Ang pagkakakilala ko kay Nanay ay isang simpleng babae na nagsikap para sa akin, malayo sa mapait na paglalarawan ni Tita Kelly. O mayroon pa akong hindi nalalaman sa kanya?

“Noong isang araw ay akala ko nagbubuy and sell na si Nanay ng mga prutas dito sa amin. Paano ba ay halos aabot na sa isang sako ang Santol na dinala ng mga binata parito sa amin.” “Iyon na nga, Lila. Kaya nga ay tinaboy ko si Totoy upang kumuha ng Santol sa bukirin namin upang may madala ako rito. Ayaw ko rin naman paawat sa ibang mga nanay na sobra kung magsuporta sa kanilang mga anak. Gusto ko rin na pumila si Totoy ko sa iyo,” halos malusaw ang sigla sa dulo na wika ni Aling Bet.

"Tita-" "Umagang-umaga, Tiana ha? Huwag mong iinitin ang ulo ko. Ilang beses ko ba dapat sabihin na huwag na huwag mo akong tatawaging Tita? Magkamag-anak ba tayo? Ha? Kung hindi lang dahil diyan sa nanay mo, wala ka na sana ngayon," aniya habang dinuduro ang mukha ng kaawa-awang dalaga na animo'y kailangang itatatak sa kanyang isipan ang lahat ng kanyang sinabi.

She must be Nana Vilma. Nagpaalam na rin pagkatapos sila Ate Sha. Ayaw pa sanang umalis ni Abuela dahil panay ang tingin niya sa akin pero nakumbinsi rin siya ni Ate Sha. "Magandang umaga po. Kayo po si Nana Vilma?" I politely asked the old woman. She smiled. "Oo, hija. Ako na ang nagpalaki kay Ulises mula noong namatay ang mama niya."

Tumango naman si Mama Shiela. "Ito ang mga damit, magpalit kana muna Lyrica." Bigla rin namang dumating si nanay Lucing. "Maraming salamat po sa inyo. Maraming salamat po..." Umiiyak pa rin ako. Nakakahiya man ay talagang hindi ko na alam ang gagawin ko.

utos niya rito. Tumayo siya sa likuran ng ina niya at tinutok ang baril sa ulo nito. Kalmado lang itong napatigil sa pagbuklat ng libro, natataranta ang kaniyang Nana Issa sa ginawa niya at nagmakaawa ito, "Ave wag....wag ganiyan, masama iyan." "Nasa dúgo ko iyon, Nana," aniya, umismid habang nakatitig sa ulo ng ina niya. "Nasa dugo ko ang magiging màmàmàtay tao."

"Kung alam ko lang ang totoo tungkol sa pamilya mo, hindi sana kita pinakasalan." Kumunot ang ilong ng anak ko dahil sa disgusto. "Napakahiyang magkaroon ng isang nanay na tulad mo. Lumaki kang mahirap at ngayon ay hinihila mo ako sa iyong gulo!" "Huwag kang magaalala," Panunuyo kong sabi. "Magkakaroon ka ng pagkakataon mo." Sa screen, nagpatuloy ang bersyon ng buhay ko ng nanay ko.

Mattheus Ako: nasa St. Luke's na kami. Brenda is already in the delivery room. Nag-text ako sa mommy Marycole, Daddy Aristeo at si Tita Anaren. Napahilamos ako sa mukha ko tumayo ako natawa si Tita Agnes. “Hijo kapag i-kwento ko ito sa asawa mo. Panigurado bully aabutin mo roon,” kantiyaw sa ‘kin ni Tiya Agnes.

Kaya nang mga sandaling iyon, wala pa rin siyang kaalam-alam sa nangyayari online. — Samantala sa Maynila, dahan-dahang kumalat ang intriga. May dagdag na caption, may edited na kuha, may kuma-cut ng frames para magmukhang toast na may malisya. Nakaupo si Luna sa sala, hawak ang tasa ng tsaa na dala ni Nanay Rina. “Anak,” sabi ni Nanay, umupo sa tabi niya, “ang tiwala, hindi sumisigaw. Tumitindig lang.”