Tula Tungkol Sa Ama Novels & Stories

141 "Salamat, Mahal. Tinanggap mo pa rin ang pagdating ng aking ama rito, kahit na hindi tayo mayaman." Nalungkot si Tania sa damdamin. "Huwag mong sabihin iyan. Mula nang makilala kita, hindi kita tiningnan batay sa kayamanan. Tiwala akong nalulungkot lang ang iyong ama kaya siya napasok sa sugal dati."

Tama nga ang narinig ko ng gabing yun. "Pero may kapatid naman po si Sir Thunder, si Ma'am Cleo at andyan din si Ma'am Andi na asawa ng kuya ni Sir Thunder, sila ang tumatayong nanay ni Ameeya. Kaso minsan lang din sila nagkikita kasi nasa Davao talaga base sila Ma'am Andi. Si Ma'am Cleo naman madalas nasa ibang bansa at busy din sa mga negosyo niya."

//////////////////////////////////////// SA PALASYO NG VERNOUS Nakasimangot ng sinalubong ni Aadi sI Amara kaya nagtaka si Amara , agad niyang hinalikan ang ulo nito "Anak may problema bah?"- tanong ni Amara habang hawak ang pisnge ng anak niya "Mama may kasalanan po ako sa paaralan"- mahinhin niyang sabi "Ano? Anong kasalanan yun? Trajan alam mo ba toh?"- tanong ni Amara kay Trajan na wala ring ideya

Nakita ako ni Amara, at halos mahulog siya sa kakatawa. “Killian, parang burrito ‘yang teddy bear, hindi baby!” “E di at least hindi siya lalamigin!” sagot ko sabay tawa. Nag-start din ako magtanong sa ibang lalaking naging ama na. Hindi ako close sa karamihan sa kanila, pero I swallowed my pride. Kasi gusto kong matuto. Nakipag-usap ako kay Tito Ramon, ang retired driver ni Lolo. Tatlong anak niya, and sabi niya, “Hindi mo malalaman kung paano maging tatay hanggang hindi mo ito ginagawa. At kahit ginagawa mo na, araw-araw pa rin siyang bagong leksyon.”

ani Amara at galit na galit na sa pagkakataong ito. Namilog ang mga mata niya. Para siya naitulos sa kinatatayuan niya. Hindi na siya makagalaw. Ang Mama niya? Bakit? “Kung di dahil sa kakatihan ng Ina ng babaeng 'yan at inakit pa ang Ama mo, baka buo pa rin kayo ngayon at baka buhay pa hanggang ngayon si Tita Melody,” dagdag ni Amara ngayo'y umiiyak na.

Unti-unting tumutusok sa balat ko. Ganito pala ang pakiramdam ng mga taong umangat sa buhay. Magiging topic sa chismis ng mga kapitbahay na walang ibang ginawa kundi ang bantayan ka. “Umangat sa buhay at tuluyang kinalimutan ang sariling ama.” Akala ba nila nakalimutan ko talaga ang sarili kong ama? Tuloy-tuloy lang kami sa paglalakad hanggang sa makapasok kami sa loob ng bahay at nakita ko si Tita Maria na nakikipagtawanan pa sa mga barkada niya.

“K-Kamusta po si ma- si mama?” Basag ang tinig na tanong ni Amara sa ginang, nakita niya pa ang sandaling pag lungkot ng mukha nito na halatang pinilit palitan ng tuwa kahit paano. “H-hindi niyo po kailangan na huwag sabihin sa akin ang totoong lagay ng nanay ko, huwag niyo po akong isipin, mas gusto ko po sanang marinig ang totoo.”

Sa simpleng puri lamang niya sa akin ay tumataba naang puso ko. Tumingin ito sa ama. "You look still the same dad." Natawa na lang ako sa komento nito para sa ama. "Yeah, still handsome," sagot dito ni Alejandro lumapit dito. Nakita ko namang na napalabi ni Antalia dahil sa sinabi ng ama. "Sleep early, okay? Don't play too much of your gadgets," paalala nito sa anak. Tumango naman ang bata.

Kung hindi ko sana minahal ang taong tulad ni Luca, hindi sana ako masasaktan ng ganito, Kung hindi sana ako naging padalos-dalos sa desisyon ko hindi sana mangyayari ang lahat ng ito. Napaupo si Maece at muling ibinaling ang kanyang tingin sa kanyang tiyan. Tama bang binuhay ko ang batang hindi ko naman kilala kung sino ang tunay na ama? Kung hindi ko ipinagpatuloy ito, mahihirapan ba ako ng ganito? Hindi inalis ni Maeve ang tingin sa kanyang tiyan habang patuloy na bumubuhos ang kanyang mga luha.

Sino pa ang may pakana ng mga daga at ‘yang bangkay d’yan? Napangiwi ang butler, halatang masama ang loob at nasasaktan, habang tahimik ko silang pinagmamasdan. Hindi rin naman mabait si Butler—kilala siyang tuso—pero tauhan lang siya. Hindi gaya nina Wendy na may ibang motibo, sinusunod lang niya ang gusto ng ama ko.