Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Ama

Hindi ko na siya dapat tawaging ama dahil hindi naman siya nagpakaama sa akin. “Naku, kahit hindi mo sabihin ay alam na alam na namin. Sa una pa lang naman talaga ay hindi na namin kasundo iyang ama mo na iyan. Dati pa ay napakamatapobre, kung hindi mo naitatanong. Noong wala pang anak ang mga magulang mo, ayaw na ayaw magpunta rito ng ama mong matapobre. Kinakahiya niya ang angkan ng mga Villamor, napaiyak pa nga si Tata Ambo dahil narinig niya kung paano lait-laitin ng ama mo sina Nana Agnes at Tata Ambo sa harap ng mama mo. Ay, nakuwento iyon ni Tata Ambo noong nakainuman namin siya. Hanggang ngayon ay hindi ko malimutan kahit wala na ang Lolo mo,” mahabang kwento ni Tito Rolly.

Tahimik akong pumasok sa loob at tinanaw ang aming sala, ang lumang family picture na naka-frame sa dingding, at ang mga laruan ng mga bata na naiwan sa gilid. "Walang kasing saya ng makauwi sa sariling tahanan," bulong ng puso ko. "Lola Selya, isang linggo lang naman kami nawala, ah!" daldal na sabi ni Amara habang hinihila ang maliit niyang backpack papasok ng bahay. "At isa pa po, ganun pa din ang height namin — walang pinagbabago!"

"Masakit, pero hindi ako madamot anak. Hindi naman kita ibibigay sa kanya pero alam ko ang nararamdaman ng isang ama na gustong makita ang kanyang anak sa huling pagkakataon. Sige na lapitan mo na sya anak." Bumuntong hininga ako at lumunok. Nag aalangan man ako ay sinunod ko na rin si dad. Lumapit ako sa pinto ng silid at marahang binuksan ito. Dahan dahan akong lumapit sa lalaking nakaratay na ang tunay na ama ko daw. Nakapikit sya at malalim ang hininga. May mga gasgas sya at sugat sa mukha. Ganun din sa kanyang mga braso. Malamang ay pati sa buong katawan din. Ayon sa balita sumalpok daw ang sasakyan na lulan nya kasama ang mga tauhan sa paparating na truck. Patay ang dalawa nyang tauhan

Umiling ito. “Magtiwala ka sa ama mo,” saad ng mom niya. “Pasensiya na, Mayor Chua! Napag-utusan lang…” Malakas na putok ng baril ang umalingawngaw sa gitna ng kadiliman. Sumigaw ang kanyang ina at napahagulhol kaya agad niyang nilingon ang kinaroroonan ng ama. Tumulo ang kanyang luha dahil nakita niyang nakahandusay na ang ama at puno ito ng dugo.

“Sorry…” Nang muling maalala ang ginawang pagbenta sa kanya ng mga magulang ay hindi na napigilan pa ni Amira ang pagtulo ng kanyang mga luha. Alam niya na mahina siya. Alam niya na kung ano man ang inaasahan nitong benepisyong makukuha mula sa kanyang Ate Alysa ay hindi nito makukuha sa kanya. Ano ba namang laban niya sa maganda at talentado niyang kapatid?

height ni Amadeus. "Let's go home together. I'll wait for you." Tumingala siya sa lalaki. Tinitigan niya ito sa mga mata nitong kulay light brown na parang tumatagos sa kaluluwa niya, para bang sinusubukan siyang basahin. "Ahm... just text or call me when your class is over. Let's just meet at the parking or... sunduin n’yo na lang po ako sa classroom ko."

"Natural dahil sya ang ama kaya nya iyon ginawa, at kahit na siguro sino kung makita ang bagay na ganoon ay ganon rin ang gagawin. Hindi mo iyon mai a- alis sa kanya lalo na at malapit na sila sa isat isa. Hindi pa man nila naki- kilala ang kung ano mang ugnayan nila sa isa't isa ay may matatag ng samahan sa pagitan nila. Hindi mo ba sya kayang bigyang ng pag ka- kataon ngayon para mapatunayan ang kanyang sarili sa inyong mag- ina?" "P- paano mama? Hindi naman ganoon ka simple lang yung nagawa nya sa amin. Sobrang tagal na noon pero hindi pa rin nawawala yung kirot dito." sabi nya sabay turo sa ibabaw ng kanyang d****b.

humihikbi na sambit ni Barbara. “P*****a ka! Bumukaka ka at nagsarap ka, pero hindi mo alam kung sinong ama ng pinagbubuntis mo! Sinong niloloko mo at gagawin mo pa talaga akong tanga!” muling bulalas ni Tiya Imelda at pinagsasampal ang bunganga ni Barbara. “Inay, tama na at nasasaktan na si ate!” saway ni Tally.

hindi ko alam pero wala talagang pumapasok sa utak ko ano bang english ng chismis? Nako pag nalaman ni papa at lahat ng english teacher ko na nabobobo ako sa english, malamang itakwil na nila ako. Ah! Controversy na lang nga iduduktong ko pero bago ko pa maiduktong yun ay "Showing Amilia Selene" sabi ni Amise kaya wala na kong ginawa kundi hayaan sya. Nagulat ako ng mag play sa TV yung video ko noon sa bar nung nagsisimula pa lang kaming maging mag asawa ni Dylan. Ito yung kinakanta ko yung symphony eh.

"Nadito lahat, sa black and white. Si Christopher at ang ama ko ay walang kadugo. Kung anak ko siya, bakit hindi siya magkakamag anak sa ama ko? Ano pa ba ang sasabihin mo? Sa tingin mo ba pineke ito ng ospital?" Nagnitngit ang aking mga ngipin, bahagya kong pinipigilan ang aking pagkadismaya. "Hindi ko alam kung ano ang nangyari sa ulat na iyon, ngunit alam kong may mali. Kung nagtitiwala ka sa akin, pagkatapos ay ipasuri si Christopher. Ang mga resulta ay malilinaw ang lahat." Isang mapait na tawa ang pinakawalan ni Hanley. "Sa tingin mo mas pipiliin kong paniwalaan ka kaysa sa ama ko?"