Tula Tungkol Sa Ama 소설 & 이야기

AMARA One day I wad dream to have a happ family, but didn't happened since my Mom and Dad died in the car accident according to my Grandma's and Grandpa's when I was 4 years old. Lumaki ako sa pangangalaga nila at pagmamahal. Okay naman sana ang buhay namin sa province kaso lang ng mamatay si Lolo unti unting humina ang negosyo ni Lola at kailangan kong makipag sapalaran sa Manila para sa scholarship na pinagkaloob sa akin ng school.

Kung ganoon ay nasaan kaya ang ama nito? “Wife, pasensiya ka na pero nakilala mo ba ang tunay mong ama?” Eal cupped her face and kiss her forehead. “Hindi, sa tuwing tinatanong ko noon si mama ay umiiyak lang siya kaya di ulit ako nagtanong. Tapos noong dumating si papa sa buhay namin hindi na ako naghanap pa ng tunay na ama dahil siya lang sapat na,” kuwento naman ni Thalia.

Amara: “Thea, uwi ka na. Hinahanap ka ng mga pamangkin mo. Miss na miss ka na nila.” Napailing ako. “Drama,” bulong ko. Pero nag-reply pa rin ako. “Sus, nambobola ka. Sige na nga, papunta na ako.” Ibinaba ko ang phone. Si Amara… May sarili na siyang mundo—may asawa, may mga anak. Tahimik. Masaya. At kahit ayokong aminin—naiinggit ako. Pagdating ko sa bahay nila Amara, agad niya akong sinalubong.

Tugon ng ina. “Mama ang harsh mo. Okay na sana yung bulaklak lang ng cactus ‘e. Dinugtungan mo pa ng tinik at sakit sa ulo.” Napanguso si Adriana. Ngunit kalaunan ay tumawa na rin. “Ako rin po lola, maganda rin po ako.” Si Amihan “Ako rin!” Sabat naman ni Amaya. “Aba, hindi nagpatalo ang magaganda kung mga apo. Oo naman. Kayo ang pinakamaganda sa lahat. Kasing ganda ng liwanag ng buwan at sikat ng araw sa umaga.”

Kasalanan ko ba kung hindi ako katulad nila na kayang i-fully paid ang tuition fee? Okay fine! Nagsinungaling ako, wala akong inaasahang pera na parating mula sa daddy ko dahil ang totoo ay wala naman talaga akong daddy. Si Mama lang ang nakagisnan kong magulang at hanggang ngayon na nineteen years old na ako ay hindi ko pa rin alam kung sino ang totoo kong ama dahil ayaw sabihin sa akin ni Mama. Maraming kwento-kuwento sa lugar namin na anak daw ako sa labas, kabit daw ang Mama ko, pero pinabulaanan ang lahat ng iyon ni Mama. Gusto kong maniwala sa kaniya, kaya lang minsan ay parang gusto ko na lang paniwalaan ang mga sinasabi ng ibang tao. Si Mama kasi, bakit kailangan pa niyang ilihim sa

"W-Wala ho akong balak na maglihim sa inyo. Hindi ko lang naamin agad dahil hindi ko alam kung papaano sisimulang sabihin sa iyo. B-Buntis ho ako." "Hindi mo alam kung paano sisimulang sabihin? Simulan mo lang sa pagsasabi ng totoo, Tamara. Iyon lang," saad nito sa marahan na tinig. Pinatay na nito ang kalan saka siya tuluyang hinarap. "Malamang sa malamang ay sa Manila nangyari ang lahat. Sino ang ama ng dinadala mo? May nakarelasyon ka pala roon ay hindi mo man lang nabanggit sa amin. Nasaan siya ngayon? Bakit hindi mo man lang siya ipakilala sa akin?"

Hindi na nakatiis na sumabat sa usapan ang amang tahimik lang sanang nakikinig habang hinihimas ang kanyang panabong na manok. “Tama ang iyong ama. Dapat ka niyang pakasalan dahil malaking kahihiyang kung magbubuntis ka ng walang ama.” Susog pa ni Aling Paula. “Ano na lang ang sasabihin sa’yo ng mga tao. Teacher ka pa naman.” “Alam ko po yon inay. Sige po papuntahin ko na dito si Oliver para maka-pamanhikan.”

"Kahit isang gabing hindi sinasadya at kahit maging dahilan pa ng tuluyang pagkamuhi niya sa akin ay tatanggapin ko, magkaroon lamang ako ng kasama at kakampi sa paghihirap na ginagawa sa akin ng asawa ko. Kahit hindi ko na malalasap ang saya na hinihiling ko kasama ang asawa ko, basta bigyan niya ako ng anak ay tatanggapin ko ang parusang iyon," She hold my face and wiped my tears. "You don't need to ask yourself what is missing because you are perfect enough to be his wife. He just can't let go the past and just move on. Tam, you don't have to endure more. You endure too much. It's enough already to pay the debts of your family to his. Find someone better. If you want a child find someone

“Ako rin po, masaya po ako. Kasi buong buhay ko ay akala ko ayaw niyo sa akin. Ang buong akala ko ay hindi niyo ako gusto. Na katulad lang rin kayo ng tunay kong ina na ayaw sa akin. At nalaman ko na ang tunay kong ama ay ang isa sa mga kalaban niyong pamilya. Ang mga Anderson at si Almeo Anderson ang tunay kong ama, lola.” “Siya?” “Opo, siya po ang tunay kong ama. Sa US ko lang rin po nalaman,” sabi ko sa kanya. “Ngayon ko lang rin alam. Kasi ang totoo ay hindi ko rin talaga alam na siya pala ang tunay mong ama, apo. Mabuti naman at tadhana na ang naglapit sa inyong dalawa. Kahit papaano ay nakahinga na ako ng maluwag dahil nakilala mo na rin ang tunay mong ama. Ilang taon na rin naming ina

TAMARA’S P O V Pumasyal si Mama sa amin nitong weekend. Tinulungan ko siyang ayusin ang mga gamit niya sa kwarto ni Lily, at habang pinapalitan ko ang kubrekama ay napansin kong nakatitig siya sa akin. Walang nakakaligtas sa kanya kaya bago pa niya ibuka ang kanyang bibig ay alam ko na kaagad kung ano ang itatanong niya.