Tula Tungkol Sa Bayan Novels & Stories

Makalipas ang ilang sandali,Patungo na kami sa bayan ni tiya bora. Makalipas ang ilang sandali,Patungo na kami sa bayan nang 'Bulusan. Maglalakad lang si tiya bora at ako naman ay nakasakay sa wheel chair habang tulak tulak ako ni tiya. Malapit lang naman ang bayan sa Baryo Bulusan kaya nagpasya nalamang si tiya bora na maglakad. Para kahit na papaano ay Nakakapagehersisyo siya sa araw-araw. Aling Borya!" Saan punta niyo?' Ang sigaw na tawag ng isang lalaki kay tiya na ikinalingon naming dalawa.

Hangga’t sinasabihan ako no’ng si Tiya Judy o ‘di kaya’y si Nanay, tinatanggap ko kahit sino pa man ang may-ari nito. Ang bayan namin ay puros ka-tubohan, mayroon din namang palayan. Pero sikat ang probinsiya namin bilang Sugarbowl of the Philippines daw kasi mahigit sa kalahati ng asukal na ginagawa sa buong Pilipinas ay galing sa probinsiya namin. Iba’t-ibang pamilya ang mga nagmamay-ari nito. May mayayaman, may simpleng pamilya lang, at mayroon ding pagmamay-ari mismo ng gobyerno.

Siya ay lumaki sa ilalim ng Espanyol na araw, ngunit ang kanyang pundasyon ay Tagalog pa rin, puno ng mga kuwento ng Dambana at ang kahalagahan ng integrity. Araw-araw, nakita ni Rafael at Lia ang bunga ng kanilang pagpili. Ang Puente ay naging matagumpay; ito ay nagsisilbing tulay sa pagitan ng mga Andalusian artists at mga Filipino migrants na nagdadala ng bagong flavor sa kultura. Si Lia ay nagtuturo ng tile-making workshops, habang si Rafael ay nagbibigay ng mga seminar tungkol sa resilient architecture sa mga lokal na inhinyero. Ang kanilang buhay ay payapa, produktibo, at puno ng pagmamahalan. Ngunit sa likod ng katahimikan na iyon, may nag-aalab na apoy—ang itch ng isang Architect na

Fiesta •• Salem's POV Nandito kami ni maki sa bayan, taking random pictures of random people with stories to tell. Like 'yong tindera ng kakanin, 'yong tindero ng palobo, 'yong tindero ng mga ibon, sisiw, itik, at pugo. 'yong mga batang lansangan na nagbebenta ng sampaguita sa tapat ng simbahan. 'yong babaeng nakapostura habang pasakay sa kotse niya, 'yong batang babae na nakakapit sa damit ng mama niya. I believe every people has their own different stories to tell and with photographs, their story will be told.

Tumango ako bilang pasasalamat. Bago pa kami nagtungo rito, namili na ako sa bayan ng bigas, de-lata, noodles, ilang gulay, at iba pang pangunahing pangangailangan, pati na rin ng ilang gamit na kakailanganin namin sa bahay. Habang pinagmamasdan ko ang maliit naming matutuluyan... Sa unang pagkakataon matapos ang napakaraming nangyari...

, pinulupot ni Faye ang mahabang binti sa baywang nito. Ibinaba niya ang kanyang balakang at gumiling sa kanya na nagpawala sa kanyang isip, hinawakan ng kanyang mga ngipin ang kanyang panga ' Magmakaawa sa akin na ihatid ka" sabi nito sa kanya sa kanyang mga tainga, habang bahagya niya itong dinilaan. .lalo siyang gumiling na nagpaparamdam sa kanya kung gaano siya kahirap para sa kanya.

Tungal niya na parang pusa "Hala? Dhai! 2016 pa ang documents niya rito. What makes you think na alam ng school na ito kung nasaan na siya ngayon! " Napaupo si yana sa upuan at bakas sa kaniyang mukha ang pagka dismaya. Tamad akong napaupo sa tabi niya "Hanapin na lang kaya natin siya kung saan siya pinanganak?" "Paano?" Nakangusong tanong nito I started scanning the notes and i suddenly stop at the last page of it. "Here" i pointed out to the last words i saw " Sa Angeles, Pampanga"

Ysla Lunes, pagkagaling sa Batangas, agad akong nagtungo sa mansyon ng mga Dela Peña. Ang tahanan ng pamilya ng aking tiyuhin. Isang lugar na dati kong itinuring na kanlungan, pero ngayo’y naging pugad ng mga traydor.

paalala naman ni Aling Oryang. "Opo. Hindi po ako magtatagal,” sabi ko at nagmano na sa kanila bago umalis ng bahay. "Mauna na po kami, Aling Oryang at Mang Gabo!" paalam naman ni Tori. Umalis na kami sa bahay at sumakay sa sasakyan ni Tori na hiniram niya lang naman sa Papa niya. Hapon na ngayon at ngayon na rin ang kaarawan ng kapatid niya. Mukhang gabi na kami makakarating sa bayan. Ang sabi ni Tori, maraming pupuntang politiko kasi ganun naman talaga sa pulitika, maliit ang mundo. Ganito ba talaga ang buhay sa bayan? Malayo kasi kami sa bayan kaya hindi ko rin talaga alam.