Tula Tungkol Sa Bayan 소설 & 이야기

"Basta kapag nakatapos na ako, ako na ang bahala sa inyo..." Ilang araw mula nang matapos ang graduation ko sa High school ay heto ako at nag-iimpake ng mga gamit dahil pupunta akong Maynila. Doon na ako magpapatuloy sa pag-aaral dahil iyon ang naging pangako ng Tiyahin kong nakapag-asawa ng taga-Maynila na si Tiya Liza. Ang bunsong kapatid ng Tatay. Imbes daw na nakatengga at naghihintay na makapag-asawa ay bakit hindi na lang daw ako luluwas ng Maynila upang doon magpatuloy sa pag-aaral ng kolehiyo. Tutal ay maganda-ganda rin naman daw ang pamumuhay nila roon kumpara sa amin dito sa probinsya.

sorpresa ang pagdiriwang na ito bago pumuntang Palawan ang mag ina kasama ng kanyang pamangkin na si Irene. Sa probinsya ay may matandang kasabihan na bawal i-byahe ang bata kung hindi pa ito na bibinyagan o buhos tubig manlamang. Kaya naman nag desisyon na si Tiya Choleng na pabuhusan na ang sanggol ng saganon atbmakaalis na sila Patungo ng Palawan. "Ang dami namang pagkain Tiya, para saan po ang lahat ng ito? " Tanong ni Irene.

Tanging isang mababang pader lang na gawa sa tisa at mga halaman ang naghihiwalay sa dalawang lote. Ang pantay at walang kinikilingang pagbibigay na ito ng kanyang mga lolo at lola ang naging pundasyon ng isang matatag at masayang pamilya. Simula pa noong bata pa lang sila, hindi kailanman nag-away ang ina niyang si Belen Villareal at ang tiyuhin nitong si Ruben. Napakalalim ng samahan ng magkapatid. Nang mag-asawa sila, ipinagpatuloy nila ang pagmamahalang ito hanggang sa susunod na henerasyon.

Baliw na baliw na tuloy sa'kin ang sinasabi niyong iiwanan ako. Gusto sanang sabihin at ipangalandakan ni Taphney ang mga salitang iyon ngunit tanging isang pag ismid nalang ang ginawa niya. Hindi worth it ng laway niya makipag usap sa mga mahadera na kinulang 'ata sa turok noong mga bata sila. "Taphney baby let's go?" Mabilis na ngang tumango si Taphney at dinantay pa ang ulo sa binata. Tingnan niya lang kung hindi mag init ang mga pwet ng mga taong nasa likod niya.

Niyakap ako ng mahigpit ni Tanya at pinakalma. " Bestie, ikaw iyong babaeng kilals ko na palaban sa hamon ng buhay. Kaya hindi ako sanay na malungkot ka." Malungkot na wika ni Tanya. " Salamat,bestie. Paano ba iyan, ikaw na muna ang mag-apply sa LS. Kailangan ko munang umuwi sa Bulacan. Kawawa naman si papa..." Naiiyak ko na naman sambit.

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

LABING-WALO: Sugat NANG MAGISING sina Tina at Tj ay tuwang-tuwa sila nang malaman na narito na kami sa kung saan sila madalas magbakasyon. Hindi nga natigil si Tina sa pagkukulit kay sir dahil gusto niya nang lumusong agad sa dagat. Mayroon kasing tanaw na dagat mula rito sa bahay. Hindi naman kalayuan.

sabi pa ni Nanay Lucing Ang Tanya Marie Foundation ay binuo ng magulang ko at ipinangalan ito ni Mommy sa bunsong kapatid niya na si Tita Tanya. Ayon sa kwento niya sa aming magkakapatid, mahirap ang buhay nila noon at hindi naging madali ang buhay para sa kanila noong mga bata pa sila.

Tayo at lambingan (Based on Niccolo's own story - Kapag Ayaw, May Dahilan) •• Linggo, walang pasok pero nag-aya si lucas na mag unwind daw muna kami sa Tanay, Rizal. Biglaan pa nga ang pagyaya ni lucas sa amin eh, wala kaming choice para humindi. lucalucas: Unwind tayo bukas? Tanay rizal?

Kung gusto nilang magpatuloy sa pag-aaral, kailangan nilang pumunta sa bayan. Si Ruby at walong babae pa ang nagboboluntaryong magturo, tinuturuan nila ang mga bata o teenager na huli na ang pag-aaral ng pagbabasa, pagsulat, at pagbilang. ** Naglalakad-lakad si Lucas sa sentro ng nayon para magutom ang oras, habang nagpapahinga ay tinitignan din niya ang mga nakaka-akit sa nayon bukod sa mga turista. Ginawa niya iyon dahil sa amo niya, bunga ng kanilang pag-uusap noon.