Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Buhay

giit din nito sa akin Mapakla naman akong tumawa. "Iyan din po ang sabi niya sa akin noon bago ako pumayag na magpakasal sa kanya pero ano ang nangyari? Una, itinago niya ang tungkol kay Luella habang alam niyang halos mamatay ako noon sa nakahanap sa bata, at pangalawa, nahuli ko siyang may babae? Tita, hindi po ako kagaya niyo na mahaba ang pasensya. Magkaiba po tayo ng pananaw sa buhay." seryosong wika ko na kulang na lang na ipamukha din dito ang pagiging martir nito noon

Palitan ng tawa at halakhak. Mga sandaling kung pwede lang na paulit ulit na mangyari ay sana nandoon na lang sila. Puro lamang kulay ng buhay ang nais nya, sana nga ay ganoon na lamang sila palagi. Hindi iyong palaging nabubuhay sa takot na dulot ng ibang tao sa kanilang mga buhay.

"Alam mo kung anong totoo.. Hindi natin ito matatago habang buhay.." "At ano na lang ang mararamdaman ni Leiluna? Huh?!" Hinagpis ni Tanya. "So mas gugustuhin mo siyang nakikitang ganito? Nakaya niyang pagtangkaan ang sarili niyang buhay, Tanya.. Parehas silang nagdudusa sa gusto natin mangyari kung may ibang paraan naman para matapos na ang problemang ito.. We need to tell them the truth...!" Niyugyog nito si Tanya sa kawalan ng reaksyon.

bulong ni Glenda, "ang buhay ay hindi laging tungkol sa kung sino tayo noon. Minsan, mas mahalaga ang kung sino tayo ngayon at kung sino ang gusto nating maging." Tumingala si Sara sa kalangitan, ang mga bituin ay kumikislap na parang mga lihim na naghihintay matuklasan. "Ma, minsan po napapaisip ako kung bakit ganito ang nangyari sa akin. Bakit kailangan kong mawalan ng alaala?"

"Tito Emil, paano mo po nasabi 'yun?" Ngumiti ang matanda at nagpatuloy, "Ang buhay ay isang mahabang paglalakbay. Hindi lahat ng makikita mo ay magdadala sa'yo ng kaligayahan. Minsan, ang pag-asang hinahanap mo ay matatagpuan mo sa hindi inaasahang pagkakataon."

Tuluyan ding may kumawalang ilang luha mula sa kanyang mga mata dahil sa konklusyon niyang iyon. Hindi ba’t parang ganoon nga? Kung sa pag-uwi lang ng Pilipinas ay madali naman sana talaga nitong magagawa matapos nitong gumaling sa mga pinsalang natamo dahil sa pagsabog na iyon. But he was not able to do so. Nakilala na kasi nito si Irina, pinakasalan at bumuo ng bagong pamilya habang sila ni Luke ay tuluyan muna nitong isinantabi. Hindi pa nito aminin pero nahihinuha na niyang hindi na sila ang naging prayoridad nito. “Hindi rin naging madali ang buhay ko sa ibang bansa, Laica. You just don’t know what I went through just to survive.”

"Alam ko po, pero mukhang totoo ang nangyari kay Tita. Paniguradong malaking gulo ang kasunod nito, at hindi na magiging madali ang buhay niya simula ngayon." "Oo, isang malaking trahedya talaga ito. Paano nagawa ni Tessa ang ganoong bagay? Paano pa magkakasundo ang mga pamilya natin ngayon? At ang sarili niya... haay..." panghihinayang na dagdag ni Asher Formento. Sa internet, trending na agad at nangunguna sa mga search ang balitang: "Buhay pa si Amara."

Pailing-iling niyang sabi dito Tska marami pa akong pangarap sa buhay sakit lang sa ulo at puso yan, and to help you sa mga business nila dad at para naman makapag asawa kana, tumatanda kana kasi tignan mo kumukulubot kana. At sabay silang nag tawanan... Para naman hindi ako ang pagiisipan mo ng ganyan, akala ko ba ayaw mokong mag-asawa tapus ngayon parang pinag tutulakan muna ko. I rolled my eyes

Mahina nyang bulong. Tumulo ang luha ni Gramps. Kung pwede lang sana... kung pwede lang na h'wag muna, kung pwede lang na ihinto ang oras at araw ay gagawin ng matanda. Ngunit kahit gaano karami ang pera at kahit gaano kayaman ang Isang tao. Ito ang mga bagay na hindi natin kayang bilhin gamit ang kayamanan. Kaya kailangan nating mabuhay, hindi mabuhay na humihinga lang at pinapanood ang araw na lumipas. Kundi mabuhay dahil life is meant to live. Not for us to suffer. Let's live our life to the fullest. Kumawala si Carmela sa pagkakayakap.

Hindi makapaniwalang napatitig siya sa 'kin. "Seriously? Sa tingin mo ba ay magagawa mong i-apply sa tunay na buhay ang mga napapanood mo?" Napasimangot siya. "Ako na ang nagsasabi sa 'yo, magkaiba ang nangyayari sa tunay na buhay at sa mga palabas. Sa totoong buhay ay paniguradong hindi ka na makakatakas at tatagal pa ng ilang oras." Kinagat ko ang ibabang labi para pigilan ang sarili na matawa nang malakas.