Tula Tungkol Sa Kalinisan Novels & Stories

Katulad nong una ay madalas akong nahuhulog sa mismong palayan kaya halos hanggang tuhod ko na ang dami ng putik doon. Magkahalong tuwa at kaba ang nararamdaman ko habang patuloy ang mga paa ko sa paghakbang. Tuwa dahil pagkatapos ng ilang buwan ay nasisilayan kong mu ang kagandn ng talon. Kaba dahil sa pagpapabaik-balik ngmga alaalang mga nangyari noon dito. "We're here," mahinang bulalas ni Calyx nang marating namin ang kinaroroonan ng talon.

"Anong nangyayari sa'yo? Kagabi lang..." "Kagabi ay isang pagkakamali." Diretso, walang-awa, at walang pag-aalinlangan. Parang binuhusan ng kumukulong tubig si Tala. Nanlaki ang kanyang mga mata, ang kanyang puso ay tila huminto sa pagtibok nang ilang segundo. "P-Pagkakamali?"

"Maraming salamat sa mga paalala, Tita." "Alisin mo iyang mga bigat mo sa dibdib. Iyong mga hatred, mga masasamang pita ng kaisipan at laman. Alam mo bang diringgin ng Panginoon ang mga taong may malinis ang puso? Napatunayan ko 'yan nang minsang muntik na akong kunin ni kamatayan, at dahil sa tiwala ko sa ating Panginoon. Binigyan niya ako ng pagkakataong mabuhay pa sa mundong ibabaw."

Dahil sa pagkamausisa, tumalon si James sa kaldero at nakita ang isang linya ng teksto sa loob. "Ang tigre ay umuungal sa kabundukan, at ang ahas ay humihiyaw sa ilalim ng karagatan. Sa pamamagitan lamang ng pagtitiis Malaking sakit, makakahanap ba ng tunay na kalayaan ang isang tao."

CHAPTER seven “ANG PAG-AMIN” "ANO? Pinainom mo siya ng dugo mo kaya siya tuluyang gumaling?" Gulat na gulat si Tiana nang sinabi niya rito kung ano ang ginawa niya para lamang maisalba ang buhay ni Lana.

“I’m pretty sure that if you and Van would be able to get through this… your relationship will be better than before. Tulad din ng isang bahay na dumaan sa renobasyon. And hija… try to listen before you speak. Minsan, ang mga salitang binibitiwan natin na nakasakit sa iba ay hindi na natin mababawi pa.” >>>>>>>>>>>>>>>>>

"Handa ka na ba?" Tumango lang ng ulo ang bata bilang tugon, naghihintay sa anuman itong sasabihin pa sa kanya ni Calisto. Dito'y inilapit ni Calisto ang kanyang bibig sa tenga ni Julian, sa paraang pagbulong at sa paglapit na ito, narinig ni Julian ang isang mahina at nakakahindik na bulong na nagpabalik sa kanya sa malagim na nakaraan. "Mi Sangre"

Tumawa ang masungit na si Kali? Nang mapansin ni Kali ang pagkatulala niya rito ay nagpigil ito ng sarili saka huminga nang malalim. "Bakit?" "You laughed..." His brows slightly furrowed. "Tapos?" "I said you laughed. You're masungit and you don't smile often." Napakamot ito ng patilya. "Kumu-conyo ka na naman para kang Kris Aquino." "Hey, I'm not conyo!"

turan ni Tanya saka tumalikod kasabay ang pagsara ng pinto. Sumunod ang nakakabinging katahimikan. Abala ang bawat isipan ng dalawa patungkol sa kaninang kaganapan. Hindi maiwasan ng mga ito ang mapaisip dahil tila may kakaiba. Napasulyap si Leiluna sa kanyang kapatid na agad na umiwas sa kanya kasunod ang ," Tara na. Gutom na'ko!" ngumiti ito sabay ang pagtayo mula sa kama.

Tumango si Calix bilang tugon, pero nanatili ang kumpiyansa sa mukha nito. “Exactly,” sagot niya. “Pero ito ang pinakamadaling paraan para makalusot tayo. Sa reputasyon siya mahuhulog. At kapag may bahid siya ng dumi, kahit gaano pa kahusay ang pagkukubli—lalabas at lalabas din.”