Tula Tungkol Sa Kalinisan 소설 & 이야기

tumango ako "May bagay na pilit tinapos at ginawa, para sa kapakanan ng isang nilalang o nang nakakarami, alin man sa bagay na iyon...Isa lamang ang bagay na natitiyak ko– walang mali sa bagay na paulit-ulit na nangyayari kung ang rason na iyon ay makakasalba sa milyong-milyong nilalang." Wala ngang mali? Paano naman ang nilalang na nakakaranas na iyon.

[Ang Dugo ng Katapatan] Ang pulang tuldok ng laser ay tila isang mantsa ng dugo na gumagapang sa puting tela ng damit ni Paola. Sa isang iglap, tumigil ang pintig ng mundo. Ang huni ng mga kuliglig sa kagubatan ay napalitan ng isang matinis na katahimikan na tanging ang mga sanay sa kamatayan lamang ang nakakaunawa.

Pangangsar ni Zen. "Thad is so persistent kaya! He never stop bothering, Cali hangga't 'di binabalik ni Cali ang heart niya sa kanya." Napangiti ako sa sinabi ni Lila. Cali laughed, the most beautiful laugh I've ever seen. "Hindi ko na talaga ibabalik!" She exclaimed. The two girls laugh together with her. Mas lalong lumawak ang ngiti ko dahil sa sinabi ni Cali.

Dumating sila sa huling pahina ng diary, malabo ang pagkakasulat. Ito ang isinulat ko sa mga panahong wala akong malay halos, bago nagdilim ang lahat. [Hindi pa din ako makabili ng bagong damit. Gusto ko humingi ng 100 dolyar para bumili ng magandang set ng damit, para makapagpaalam ako ng mabuti sa mundong ito. Pero ngayon, imposible na iyon. Kinamumuhian ko si Ina at Ama noon. Kinamumuhian ko sila dahil wala silang pakielam sa akin. Pero ngayon, habang mamamatay na ako, ang naiisip ko lang ay mga alaala noong maliit pa ako—noong isinama nila ako para magpalipad ng sarrangola. Sobrang saya ko noon. Kung mababawi ko lang ang oras na iyon, nabubuhay ng walang inaalala.”

Every step he take pinch my soul na halos kalimutan ko na ang kagustuhang mabuhay. I'm at my twenties noong pinakasalan niya ako. Sagrado, sagana at puno ng pagmamahal ang araw na iyon. Sabi nga nila, minsan lang ikinakasal ang isang babae, kung kaya naman walang pagsidlan ang kaligayahan ko. Ang araw kung kailan naging isa akong ganap na Whitlock.

Tumango lang ako at napakagat nalang sa labi ko. "Over fatigue due to lot pressure na ginawa nyo kagabi ng kasama mo, hindi kasi maganda sating mga babae na sa unang karanasan natin ay magpapakasasa tayo ng husto, the normal cause of losing our vìrgìnity is only fever, but for you, you look pale and over fatigue." Litanya nito. "You need to rest hija, ipagpaliban mo muna ang trabaho, the more important thing isa our health. Okay?" Saad nito.

Nais ko mang pantayan ang paraan ng kanyang pagtitig sa akin ay mas pinili kong pakalmahin ang aking sarili at huwag ipahalata ang tunay na nararamdaman. "Magandang umaga po, Sir. Ako po si Malaya S-Ruiz po. Ako po ang humalili kay Ate Nila, k-kamag anak niya po ako." Muntik ko ng masapok ang sarili nang mautal pa! Ano 'yan, Malaya, hindi keri ang kaguwapuhang taglay ng amo mo? Maghunos dili ka, hoy! Yaya ka lang dito!

Hindi niya maintindihan kung paano nag-navigate ang mayayaman sa kanilang lovelife. "Tsaa na may kumukulong tubig," sabi ni Lucian. Parehong hindi nakaimik sina Teresa at Calista. Paano niya naging girlfriend ang kanyang sarili na ganoon ang ugali? Pero ang katahimikan ay nagbigay ng pagkakataon kay Calista na magsalita. "Hinihintay pa ako ng kaibigan ko sa ibaba, Teresa. Mauna na ako. Sana mag-enjoy kayo ng boyfriend mo."

Sa gabing iyon, pareho kaming nagkaisa na kailangan naming malaman ang totoo—para kay Cass, at para na rin kay Caline. Dahil sa nangyari, kinausap ni Caline ang Tita White niya na dating naging kaluluwang ligaw na matagal nagliwaliw sa mundong ito. Ayon sa kaniya, ang mga kaluluwang nawalan ng alaala ay normal, hindi na magbabago iyon sa oras na hindi mo na talaga makita ang katawan mo. Maaari pa itong mabuhay, ngunit sa katawan ng ng iba tao, pero sa katawan na iyon, wala na, ang dating alaala nito ay wala nang maaalala kahit isa. Pero kung ang isang kaluluwa ay nagkakaroon o bumabalik ng kaunti ang mga alaala, malakas daw ang chance na mabuhay ito at kung nasa ospital man ang katawan nito,