Tula Tungkol Sa Kasarian Novels & Stories

Tuluyan na akong natakot at napahawi sa buhok ko. He's not really a saint. CHLOE'S POV "Chloe, tama na 'yan. Stop crying na, please? Huwag mo nang iyakan si Uste. There's a lot of guys here na like ka. He doesn't deserve your tears." Pag-aalo sa akin ng friend kong si Tania.

Tumango si Lola, may bakas ng tuwa sa mukha. > “Mabuti ‘yan. Ayusin natin ‘yan agad. Ako na kakausap kay Papa at Mama mo kung kinakailangan. Ang mahalaga, handa kang abutin ang pangarap mo.” Napayuko si Asia, pilit pinipigilan ang luha habang kumakain. Hindi dahil sa lungkot ng usapan, kundi dahil sa bigat na nararamdaman niya para kay Wild. Habang tumatango siya kay Lola, sa isip niya ay isang bagay lang ang malinaw—kung hindi sila magiging maayos ni Wild, iiwan na niya ang lahat at uunahin ang sarili.

Kalokohan. Social inequality really sucks kung ganoon. "Tulala ka nanaman, Tiara. Do you mind if I ask you what's on your mind?" Napabaling ang tingin ko kay Yana nang tanungin niya ako. We're at the canteen right now, eating peacefully.

tita smiled. “Choose your happiness, in a right way, Haven. Kung saan wala kang masasaktan ng ibang tao.” “I... I tried naman tita e, pero bakit ang hirap? Am I selfish? That I want three of them?” my voice cracked. Napatitig naman si Tita sa akin at muling ngumiti pagktapos nitong basain ang kanyang labi. “Yes, baby. It is selfish. Love is selfless, and if you’re selfish about love, then that isn’t love.”

Nasasaktan din ako pero mabuti na ang ganoon, hangga't maaga pa'y sabihin ko na sa kanya ang totoo, na kaibigan lang ang turing ko sa kanya. "May meaning ba ang tulay na 'yon? Ang mga puting alitaptap lang naman ang special do'n," tugon ko upang hampasin ako sa braso ni Ate Maria. "Hindi lang ang mga puting Cartilee ay espesyal doon, pati na rin ang tulay. Ang tulay na iyon ay ang pinakaunang tulay sa Salamanca!" Namilog naman ang aking mata dahil doon. "Talaga?!"

Baka tuluyan na akong mahulog. Pinaglalaruan niya ba ako? Baka naman sinusubukan niya lang ako? Ito ba ang paraan niya sa mga babaeng madalas dumidikit at nais dumikit sa kanya? Bakit ganito ang pakiramdam ko? Para akong tinutulak ng kalooban ko na sundin at ayunan ang gusto niya na mangyari sa amin ngayon. Sa mangyayari na pinangungunahan agad ng utak ko kahit mukhang malabo.

Itinaas ni Tanya ang kanyang ulo at tumingala sa langit, huminga ng malalim at ipinikit ang kanyang mga mata, "Ang mga tao napakaliit talaga. Hindi mahalaga kung sino ang aalis sa malaki at malawak na mundong ito. Napakadali nilang makalimutan. Ang meron na lang ako sa aking lolo ay ang aking mga sentimiento. Kung mamatay ako, wala nang matitira sa akin." Hindi malinaw kung paano pero nakakuha si Tiffany ng isang kahon ng sigarilyo; kinuha niya ang isa at inilagay ito sa kanyang bibig, "Gusto niyo ba nito? Hindi ko alam kung bakit pero gusto kong mag-sigarilyo sa oras na ito. Naniniwala ako na ang mga lalaki ay may mga dahilan sa paninigarilyo nila. Ang mga sigarilyo ay mas nakakaadik kaysa

Tutunguhin niya ang highway at hihingi ng tulong. Hindi na mawari ni Taliyah kung gaano katagal siyang tumakbo. Kasabay ng pagpatak ng ulan ay ang pagbuhos rin ng kanyang luha. Labis siyang nag-aalala sa sinapit ng lalaki. Tanong niya sa sarili, makakalabas pa kaya siya ng buhay roon? Nanginginig ang tuhod niyang napahinto sa pagtakbo. Mayroon pa nga bang pag-asa?

"Huwag mo nang pangarapin dahil mahirap. Iyong feeling na ang baba- baba mo. Then, nakakatakot isipin na wala pang kasiguruhan iyong sandaling na na kaya ba niyang i- recognize ka, after ng nangyari sa inyo? O iisipin mo na para ka rin kagaya ng iba, na matapos nakuha ay etse p'wera na lang. Goodbye!" Tumango si Kara bilang pag sang- ayon, habang kapwa sila parehong naluluha. "Kung sa bagay, tama ka nga. Atleast, kahit minsan, may alala ka ng baon na forever mong babalikan balikan, na minsan, nakasama mo ang isa sa pinaka pinag pa- pantasyahan ng mga kababaihan sa balat ng lupa." At sabay silang nagkatawanan.

** Tuluyan na siyang nakabawi ng lakas. Nagpasya siyang hindi na bumalik sa school at lumuwas na lang ng Manila. Sumama siya sa kaibigan ng Tiya Alice niya. Tamang-tama na naghahanap ito ng kasama sa bahay. Inalok siya nito na kung gusto niyang ipagpatuloy ang pag-aaral sa Manila, hahanap sila ng sponsor para matapos niya ang sinimulan niya. Magandang offer iyon para sa kaniya at makababawi na rin siya sa tiya niya. Isa pa, makawawala na rin siya sa anino ng mga Fetalvero. Sinabi niya ang desisyon niya sa kaniyang tiya.