Tula Tungkol Sa Masustansyang Pagkain の小説・ストーリー

utos ko pero inismiran niya lang ako. "Baka naman naawa lang sayo 'yun kaya ka tinulungan" sabat ni Rhea. "So what again? Ang importante makakainom kayo ng tubig at hindi kayo mauhaw at mawalan ng tubig ang utak niyo" tinalikuran ko sila at nagfocus nalang sa pagkain na nasa plastic.

Hindi man ito nagrereklamo sa kaniya, alam niya na minsan hiniling din nito na ipagluto siya. He cooked scrambled eggs, rice, fried chicken, and tocino. Hindi naman kasi nawawala sa ref nila ang tocino. Kapag nag-g-grocery si Yesha, palagi iyon kasama. Isang himala kung mawawala ang tocino. Kaunti na lang at iisipin niyang ito ang paboritong pagkain ni Yesha. "Good morning, wowwww namannn!" masaya nitong binuhat ang pinggan na may lamang mga niluto niya.

Hindi niya alam kung bakit kapag naririnig na nang dalaga na nagluto ito nang paborito nito ay natataranta itong magtungo sa hapagkainan. Isa din sa ipinagtataka niya ay ang katawan nito. Kahit sobra itong kumain ay hindi mo kakikitaan nang fats sa katawan. Stay fit pa din and sexy. Marahil ay nasa lahi na talaga ito nang dalaga. Kaya sumunod na si Maynard sa kusina, nakita niyang nakahain na ang lahat sa lamesa at kakain na lamang silang dalawa.

"I cooked your favorite. Ingat!" "Thanks, `Ma. I love you. On the way na po ako." After five minutes… "Ma!" sigaw niya nang nakarating at nakapasok sa bahay. "Asan ka po?" "Sa kitchen!" Sa salas pa lang amoy na amoy na niya ang niluluto ng ina – Chicken pastel. The one dish she misses the most. "Mama!" bati niya habang abot tenga ang ngiti.

nakaupo sila sa sasakyang maghahatid sa kanila sa Anda mula sa Tagbilaran. “Hindi! Naeexcite lang ako, kasi magkikita na kami ni Mamang. Matitikman ko na naman ang mga luto niya. Purgang-purga na ako sa mga pagkain sa Manila, puro de lata, fast food, at MSG!” nilakasan ni Tala ang sinabi para marinig ni Limuel. Nakaupo ito sa passenger seat ng inarkila nilang kotse. Narinig ni Limuel pero hindi siya nag-react, kung gusto nila ng masarap na pagkain pwede naman silang magluto.

Simple lang ang pagkain, malaki ang mga servings, ngunit hindi gaano kamahal na palagi itong naging paborito ni Thalia. Nakayuko siya sa upuan, isang baso ng alak sa harap niya, ang mga mata niya ay mabigat mula sa mga inumin na iniinom niya kanina. Nakatingin siya nang walang kalatoy-latoy sa menu, ang isipan ay hindi nakatuon sa pagkain kundi sa patuloy na sakit na walang katapusan. Then, out of the corner of his eye, he saw her.

Nakikisaya sa kanyang pagtatapos. Lahat nakangiti... Nawala ang lungkot ni RaiLen. Patakbo siyang bumaba nang burol. At lalo pa siyang nagulat sa nadatnan. Lahat nakahanda sa kanyang pagbabalik. May mga dala pala ang bawat isa... Mga pagkain... Marami... Litsong baboy. Fried chicken. Spagetti. Pancit. Sopas. Salad. At kung ano-ano pa...

I smirked. Nice. I'm eating with my enemies. Isn't it sweet? They let me eat with them. Pinasadahan ko ng tingin ang mga pagkain na nasa harap. Sinigang, kare-kare, tajarin al tartufo pasta and lastly adobo. Agad kuminang ang mga mata ko sa nakita. Nakakasawa na ang pagkain na parating dinadala nila sa kwarto ko. Naglagay ako sa plato ko ng tajarin al tartufo pasta at kinain na 'to. I saw in my peripheral vision that Ephraim was looking at me.

Taimtim naman kaminv nagdasal. "Let's eat." Si Lolo Samuel sa isang makapangyarihang boses. I sliced the beef steak on my plate. Napatingin ako kay Mommy na mausisa pang tinitignan ang mga pagkain bago nagkibit-balikat at nagsimulang kumain. I widened my eyes at her but she seems too concentrated on belittling the powerful family of my father! Napaisip tuloy ako kung hindi ko siya isinama rito.

tanong niya. "Sino ba nagsabing magpapakabusog ako?" tanong ko sa kan'ya, tinatarayan. Hindi niya ako pinansin at nilagyan na lang ng pancit, chicken, biko at shanghai ang plato ko, nag-uumapaw. "Hoy, ang dami! Sinabi ko na ngang ayoko kumain ng madami 'e." pagrereklamo ko habang ipinapadyak ang mga paa.