Tunay Na Kaibigan นิยาย & เรื่องราว

"Wala lang 'yon. Magkaibigan tayo. Kaya dapat lang na tulungan kita kasi tinutulungan mo rin naman ako, e." Kaibigan. Magkaibigan lang sila. Iyon ang mga salitang nakapagpabingi sa kanya. Oo nga, magkaibigan lang sila. Ang sakit pala na marinig iyon. Kahit na alam naman niya noong umpisa pa lang kung ano lang siya sa buhay ni Karina. Hindi pa rin siya tumitigil sa pag-asa na balang araw, baka siya naman, na baka, siya naman ang piliin ni Karina at maging higit sa kaibigan lang ang turing sa kanya nito.

paliwanag ko “Ang sweet naman ng Kaibigan ko” ewan ko ba pero natigilan ako ng sabihin niya iyon mukhang kailangan ko na talagang itatak sa isip ko na kaibigan ko lang siya. “Hey! Sabi ko tara dito para sabayan mo akong mag-almusal hindi yung nakatayo ka lang jan” napabalikwas naman ako ng magsalita siyang muli

Napatango naman ito while smiling, "Anyway, sigurado ka bang best friend mo lang talaga 'yung Shan na 'yun?" Napakunot naman ang noo ko, "Oo naman. Best friend ko na siya simula noon pa dahil magkapit-bahay din kami. He's always by my side kapag nalulungkot ako, kapag nag-iisa ako kasi alam mo sobrang lungkot ng buhay ko." "Bakit naman?"

Mabilis naman akong napatayo at kaagad na sumama sa kanya! Mabuti na lang itong kaibigan ko to the rescue. Angel talaga ng buhay ko itong best friend kong si Brianna! Kaya Love ko ito eh dahil kahit na matagal na kaming hindi nakakapag bonding nandiyan pa rin siya at hindi nagbabago ang pagtrato niya sa akin!

“Hindi mo naman ako literal na kilala. At lalong hindi tayo magkaano-ano para tulungan ako.” “L-let say, kaibigan ka ni Markus. That’s it. Gusto kong tulungan ang mga taong bahagi ng buhay niya at malalapit sa puso niya. And besides, nakahanda talaga akong tumulong. Kahit kanino. Lalo na sa pagbibigay ng scholarship sa deserving students.”

Kabanata 6 Lumapag[as lang si Liam at ang mga kaibigan niya sa kinauupuan ko at halos matawa ako sa sarili ko dahil ano bang karapatan kong batiin siya pagkatapos ko silang iwan nang walang paalam? Pagkatapos ng lahat ng pagtatago at hindi pagpapaalam sa kanila, sigurado akong marami silang hinanakit at sama ng loob sa akin. Hindi ko rin masisisi ang sarili ko, dahil kapatid sila ng asawa ko at natakot ako na baka kung ipaalam ko sa kanila kung nasaan ako ay baka mahanap ako ng asawa ko.

Subalit, sa kabila ng aking pag-aalala, naisip ko rin na baka naman siya ay totoong nagtatangkang magkaroon ng magandang relasyon bilang kaibigan sa akin. "Maganda ang iyong hangarin na makipag kaibigan sa aking, Mr. Tuazon. Ako naman si Anne Tambalos, at ako'y tuwang-tuwa sa iyong pagnanais na makipagkaibigan. Sana'y maging maayos ang ating pagkakaibigan," tugon ko nang may ngiti sa aking mga labi, na may halong pag-iingat at pagtitiwala.

mabilis kong tugon sa aking kaibigan. Si Tristan Montemayor ang aking matalik na kaibigan na halos kasama ko sa lahat ng kalokohan, lalong-lalo na pagdating sa babae. Katulad ko’y wala rin sa kanyang vocabulary ang salitang kasal. Kaya nga nagkasundo kaming dalawa. “So, don't tell me na magseseryoso ka na ngayon kay Tiffany? Para lang sa project proposal mo between Brown Corporation?” seryosong wika ng aking kaibigan na mabilis kong tinanggihan.

Jaria Santillan POV Sabi nila, ang tunay na kaibigan, nandito sila para damayan ka. Nandito sila para kumustahin ka at iparamdam sayo na laging nandiyan lang sila kapag kailangan mo sila. Nasaan na kaya ang tinuring kong mga kaibigan? Or may kaibigan ba talaga akong tunay? Baka nag-assume lang ako na kaibigan ko sila pero hindi pala?