Tungkulin Ng Wika Sa Lipunan の小説・ストーリー

ngiting nagsasabing ako iyon. "Tama iyan, sir. Hindi pa naman huli ang lahat para yakapin ang sariling atin. Dahil sa pamamagitan niyan ay parang niyayakap mo na rin ang sarili mo. Ikaw at ang wika natin ay iisa. Wika natin ang magpapakilala sa iyo na ikaw ay isang Pilipino. Isa ito sa pagkakakilanlan natin bilang isang Pilipino." Nakikinig lang ako sa kanilang dalawa. Napapahanga ako ni Mang Driel. Para akong nakikinig sa Filipino teacher ko. Nang tumapak ako sa bangkang ito, ni minsan ay hindi ko naisip na mapag-uusapan ito. "Tama ho. Magsisikap pa ho ako lalo na laging gamitin ang wikang atin."

"Bakit naisipan mo pang mag-aral ng Ingles? Wika naman natin ang ginagamit ng mundo." [French has been called the international language by Europeans since the 13th century when it was fashionable for the upper classes to speak French as an alternative to their native tongue. It has been widely used in legal proceedings since then as a standard language for contracts, etc. in Europe. Historically, French was the language of diplomacy, the international language, and the language of culture.]

Tiningnan ko naman agad iyon saka binasa. “How about, ‘Isang malaking bagay ang pagtataguyod ng mga proyekto at programang nakatuon sa pagpapaunlad, pagpapayaman, pangangalaga, at preserbasyon ng Wikang Filipino at Wikang Katutubo sa Pilipinas sapagkat sa wika matatagpuan ang identidad, gunita, oral na tradisyon, at panitikang nakasulat,’ after this one?” sambit ko sabay turo sa parte kung saan dapat niyang isulat iyong sinabi ko.

“Matagal na nating naririnig ang salitang housewife na para bang ito’y isang simpleng papel lamang, parang may checklist: nagluluto, naglalaba, nag-aalaga ng anak.” May ilang tumango. “Pero sa totoo lang, ang pagiging maybahay ay isa sa pinaka-komplikadong responsibilidad sa isang komunidad.” Natahimik silang nakikinig. “At bakit ko nasabi iyon? Dahil ang isang tahanan ang pinakaunang institusyon ng isang bayan. Bago pa matutong bumoto ang isang tao, bago pa siya maging opisyal, negosyante, o lider—natutunan niya muna kung paano maging tao sa loob ng bahay.”

(Queen, don't worry, we will guide you to the exploitative people, and I myself will tell you who they are. "Mayroon pa rin? Hindi ba nawawala ang ganyang tao lalo sa business nila grandma at grandpa?" aniko nagbago ang language na ginagamit ko. "Kahit kailan yata hindi nawawala worldwide ang ganitong nangyayari sa iba't-ibang panig ng bansa culture lang ang pinagkaiba, queen." wika sa akin ng pinsan ko tumango na lang ako bago ito iwanan para bumalik sa pwesto ko.

Halos masuka siya dahil sa paggalang na ginamit niya. Sa loob ng dekada na pananatili niya sa pilipinas ay natutunan na niya ang wika/lengwahe na gamit ng mga ito. Kaya naman mas naging madali para sa kaniya ang makipag communicate sa iba. "May kailangan akong asikasuhin sa opisina kaya hindi ako makakauwi," pag-imporma nito.

"Conversing in English is not considered rude because English is widely regarded as a global language or lingua franca, it's commonly used and understood across different cultures and countries.--" "Not everyone speaks English!" Pinutol ko ang kaniyang sinasabi. "I'm aware of that, but English is a popular choice for international communication, business, education, and travel. And I'm aware, na hindi mo pa rin na turn off ang radio mo.!" She massage her temple. "We are not here to talk about languages, hindi ko naman kinontra ang pagsalita mo ng Italian but I don't understand a single thing about your language."

naiinis na singit ni Parangan na mabilis ko namang inawat dahil baka lalong matakot ang dalawa. “Dapat ho magtulungan tayo para mapanatili natin ang katahimikan at kapayapaan ng ating bayan. Bawat isa ho sa atin ay may kanikaniyang obligasyon. Hindi lang ho kaming mga pulis ang dapat na humuhuli sa mga masasamang loob. Kayo hong mga sibilyan ay maaaring magkaroon ng parte sa pagpapatupad ng kaayusan sa ating bayan.”

muling wika ni MOmmy Sa totoo lang, wala akong alam sa negosyo at habang pinag-uusapan namin ang tungkol sa bagay na ito, isang pasya ang nabuo sa isipan ko. Bakit nga ba hindi? Ako ang panganay nila Mommy at Daddy at isguro, ito na din ang tamang oras para pumasok sa kumpanya at tumulong "Mom...thank you. The best po talaga kayo." naluluha kong wika at muling napayakap sa kanya

Ang pangit naman ata nun gamitin kapag matutulog. Good night? Haaa? Grabe nakakadamage ng braincells! Ang hirap magtagalog!Kasalanan to nang DepEd e!Dapat mas nagfofocus kami sa sariling wika! hindi, kasalanan rin 'to ng mga tao! Masyado kasing bigdeal sakaniya pag dika marunong mag Emglish kaya 'yan nakakalimutan na ng iba ang sariling wika!