Twenty Five 소설 & 이야기

This woman who are currently in my office is his fifth wife. "That woman is 28 years younger than Zuniga." Sabi ni Nate habang naka pwesto sa likod ko. "Well, how old is Zuniga?" I asked. "Fifty four." I counted on my fingers. "Well, damn. You're telling me that lady is twenty six? What a wasted potential." Napailing na lamang ako. Inihanda ko na ang sarili ko sa pag pasok sa pinto. At pag bukas ko ng pinto, agad na tumingin sa akin ang babae.

Busy ang iba sa kanya-kanya nilang ginagawa. Ang weird ng lalaking kasama ko. “Iyung iba gusto magka-anak kapag nasa twnety-five years old na. Iyon ‘yung normalized na edad na sinasabi nila. Dapat nga twenty-eight pataas para sureball na nasa gitna lang. At saka, huwag ka masyadong maniwala sa sinasabi ng ibang tao sa’yo. Ang dali mo pa naman i-convinced at mapaniwala. Set your own standards and values.” Mahabang litanya niya.

Gayundin si Gideon na tumalikod at pasimpleng nagsuot ng shades. Kung hindi n'yo malalaman ay masasabi n'yong syota ko siguro ang kasama kong si Gideon, pero hindi. He's on his mid-fiftys, but then again, para lamang itong nasa twenty something dahil sa baby face nito at tindig na hindi maikakailang napakagwapo.

"Kumusta na po 'yung sinasabi at tinanong ko sa 'yo?" Huminga ng malalim si Attorney Sanchez. "Im sorry, Yza pero hindi puwede na ibigay ang karapatan mo sa mga ari-arian at kayamanan minana mo hangga't hindi ka pa umabot sa edad na twenty-five." "Naiintindihan ko po,Ninong," aniya kahit na labag iyon sa kanyang loob.

sabay na tanong nila mom and dad kaya tumango ako. "Dapat daw 25 flowers 'yon na ukit mula ginto. Kaso aksidenteng nabagsak noong gumawa kaya pito lang ang nasa bouquet dahil two plues five is seven. Two and five was number on twenty-five kaya naman akala ko gold bars makukuha ko para gawa ako ng inidoronh ginto kaso mas bet ko na yung golden flowers na bigay sa akin ni Poy, now the flower is in my room from Sensui's house. Wahhh now i wanna kiss again the golden flowers." ngiting mahaba kong salaysay na nakahawak sa magkabilaan kong pisngi.

Nagitla pa nga ako. "Twenty-five." "Jeez..." Nagtataka ako kung bakit bigla siyang natawa. "Mom is really annoying sometimes," sabi pa niya. "B-Bakit? A-Ano'ng meron sa edad ko?" Hindi ko na nga natiis na hindi magtanong. "I'm thirty-five," seryoso niyang tugon. Napakislot ako. 'So?' "So I bet you don't have any idea why you were brought here, right?" dugtong pa niya.

seryosong sagot naman kaagad ng Mommy niya sa kanya! Hindi niya naman mapigilan ang mapailing. Oo, thirty-five na siya! Eh, ano naman ngayun! Wala naman sigurong problema iyun diba? Kaysa naman pilitin siya nitong pumasok sa isang relasyon na ayaw niya nga! Ayaw niyang mag-asawa at lalong ayaw niyang magpakasal.

One word, five letters, and zero chance. WAKAS

"Bali mga five years pwedeng magawa lahat ng 'yon." "Five years? Twenty five na ako ngayon, so thirty one na ako sa panahon na 'yon. Wala na ako sa kalendaryo," sabi niya habang natatawa. "Bata pa naman ang thirty one at lalaki ka, bata pa naman ako kaya kahit twenty seven pwede pa akong mag-anak."