Unapologetic In Tagalog Mga Nobela at Kwento

dagdag kopa ""𝗮𝗵~𝗮𝗻𝗼?! 𝘀𝗶 𝗱𝗿𝗮𝗸𝗲?! 𝗽𝗮𝗽𝗮𝗻𝗼𝗻𝗴 𝗻𝗮𝗽𝘂𝗻𝘁𝗮 𝘆𝘂𝗻 𝗱𝗶𝘁𝗼~𝗽𝗮𝗽𝗮𝗻𝗼𝗴 𝗺𝗮𝗴𝗸𝗮𝘀𝗮𝗺𝗮 𝘀𝗶𝗹𝗮 𝘀𝗶 𝗿𝗮𝗶𝗻𝗲?"he asked i dont know maski ako di alam batsila magkasama at papano sila nagkakilala

usal niya. "Then 'wag kang magpadalos-dalos." Payo ng utak niya. "Hope, weigh things." Napaiyak siya, undecided on what to do next.

Dapat pa ba akong magpasalamat dahil sila ang nakatagpo sa akin kaya kahit papaano ay ligtas ako? "Huwag kang umiyak! Hindi bagay sa ating mga babae ang umiiyak! Palatandaan 'yan ng kahinaan!" Hindi ako umiiyak dahil mahina ako, umiiyak ako dahil hindi ito ang buhay ko. Naiiyak ako dahil hindi ko sukat akalain na pinabayaan ako ng Diyos ng ganito.

May pagkakaiba ba? "Hindi mahalaga kung sa tingin mo ay hindi ako kwalipikado, ngunit ang resulta ay hindi isang bagay na mayroon kang kakayahang kontrolin, ngunit nasa mga kamay ng aking apo." Nang sabihin ito ni Deogracia, sinadya niyang bigyang-diin ang salitang apo na naghatid ng napakaespesyal na kahulugan. Malinaw, dahil ang iyong buhay ay nasa mga kamay ni Esteban, anong mga kwalipikasyon ang mayroon ka para sigawan ako?

Kagayang-kagaya nung una palang naming pagkikita "Kilala niyo po ba ang taong 'to?" My heart is beating so fast that I could even hear its own beating from the outside. Kagat ang labi kong lihim na nanalangin na hindi ako mapansin. "Sorry, I haven't encountered this person yet here." Wayde's hand travelled in my back and caressed it back and forth. If we would be in our normal circumstances, siguro ay pulang-pula na ang mukha ko ngayon.

"Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?" "Oo nga 'no?" sinabayan niya naman ang trip ko, "Anyway, kaya siya ganun ay may mga parts sa pagkakatao mo na nakikita sa iba pero sa sarili mo, hindi mo alam. Like ang nakikita nila sayo ay ma-pride ka tapos hindi mo alam na ma-pride ka pala," napatango naman ako, "At ang fourth ay yun ang tinatawag na unknown area. Parang ikaw, akala mo hanggang basketball lang talent mo pero na-discover mo na kaya mo palang kumanta. Ibig sabihin kasi niyan ay may mga parts sayo na hindi mo alam at hindi ko rin alam."

"Why are you crying? Hindi dapat ganito 'yon!" "Ano pala ang gusto mong mangyari?" Hindi makontrol ni Luke ang pag-angat-baba ng kaniyang dibdib. Nalulunod siya sa saring luha. "Gusto mo bang sumaya ako?!" "Alam ko na wala akong karapatan pero 'wag mo akong sabihan na hindi ako dapat nagkakaganito kasi feelings ko 'to!" Naaalarmang lumapit si Logan. Sisinok-sinok na umatras si Luke. Inilahad niya ang palad at sumenyas na tumigil ang lalaki. "'Wag. 'Wag ka ng lalapit. I'm sorry, I made you disappointed in me but I can't help but be attached to you."

Napasingap ako “Omg” sabi ko na may bahid na kahihiyan. Napatitig lang siya sa akin. “Im sorry, I'm really sorry about kahapon. I-I'm sorry about Lee, I'm sorry if ever the media is disturbing you...” pagpatuloy ko na nataranta. Mukhang nagulat din siya sa inasal ko. “I'm really sorry” sabi ko pa. Seryoso parin siyang nakatitig sa akin. “You can just deny the issue or do whatever you want... I-I mean maniniwala naman siguro ata sila diba if ikaw magsasabi” suggest ko. Nahihiya tuloy akong magsalita. Makasalanan ka talaga na kaibigan Lee, walang hiya ka humanda ka talaga sa akin. “No.”

*BOOGSH* Tunog nung napaupo ito sa sahig. Napatingin naman ako sa sarili ko, katawan ko. Thanks! Woahh! Akala ko talaga di ako nagkumot, akala ko di ko tinakpan. Makalimutin na pala ako hohh!

Argh! Napaupo ako na pinapaypay ang kamay ko sa aking mukha. Kala mo nga naman walang aircon at di malamig. Sa namumula ako dahil kay Jeff! @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.