Novel & Cerita Under The Green Light Ch 64

Tahimik na sinabi ni Jordan, "Dr. Gale, pasensya na, wala akong tiwala sa iyo." Sa sandaling ito, kinuha ni Dr. Gale ang isang remote control at itinutok ang bintana, pagkatapos ay pinindot niya ang isang pindutan. Noon lang napagtanto ni Jordan na maaaring ayusin ang transparency ng bintana. Sinabi ni Dr. Gale, "Maaari kang tumingin sa bintana." Sa sandaling ito, sa wakas ay inilabas ni Jordan si Chloe at tumayo silang dalawa sa labas ng bintana, habang nakatutok ang kanilang mga mata sa silid sa buong oras.

I shifted to drive and slammed on the gas, the tires screeching violently against the driveway as I blasted through the mansion gates. Tinawagan ko si Dax gamit ang bluetooth ng sasakyan habang ang isang kamay ko ay mahigpit na nakahawak sa manibela, ang mga mata ko ay madilim na sa planong paghihiganti. "Dax," I spoke into the Bluetooth receiver, my voice dead, cold, and empty of any humanity. "Tell your men to lock down every exit of Greenfield Subdivision. Trap the perimeter. If that van leaves the area, you better pray I don't find you first."

button sa phone ko, ang magandang liwanag na ito ang huling bagay na makikita nila Diana and Hershey both nodded, smirking when they saw the "little deaths" flickering on the screen of my phone. Ang ganda nilang tingnan sa monitor—mga maliliit na tuldok ng fluorescent green na sumasayaw sa paligid ng mga intruder. Not to mention, each of those flies has a micro-camera attached, giving me a 360-degree view of their confusion. Their lights are also one of the way I can see our intruders carefully.

Ang dapat lang nila na bibilhin ay kaming tatlo nila yellow at green ngunit sa hindi malamang dahilan ay naisama si Adrianne sa mga binili ni Uno. "keep your eyes at the lady number 80 agents. I want her safe. I know that kid" nagkatinginan kami nila yellow at green. Nang mabenta na lahat ng mga babae ay doon na kami umaksyon. Wala kaming pinalabas sa loob ng underground hall. Luckily nabawi namin lahat ng babae even though marami sa mga kriminal ang hindi namin nahuki dahil sa binawian sila ng buhay sa gitna ng barilan.

Nararamdaman ko siyang tumitigas sa ilalim ng palad ko. "What are you doing?" tanong niya, bumibigat ang paghinga niya. "I need you," bulong ko, dahan-dahan siyang pinipisil sa ibabaw ng pantalon niya. "Right now." Nagmura si Dylan nang pabulong. "The light's about to turn green." "I don't care," sabi ko, hinahanap ng mga daliri ko yung zipper niya at binaba ito. "I can't wait."

I was checking timestamps when the lights flickered. “Storm again?” I muttered. Lucas frowned. “Or someone trying to cut the feed.” He moved closer to the control box; I followed instinctively. The small room felt even smaller. The hum of the servers drowned the rest of the world. “Here,” I said, handing him a flashlight. “You’ll need both hands.” Our shoulders brushed as he reached forward. For a moment, everything slowed—the hum, the lights, even my heartbeat. “Rhea,” he said quietly.

Paglabas ko ng elevator walang katao-tao, sinabi naman ni Draven saan ang office niya kaya doon na ako dumeretso. Ngunit pag tapat ko sa pinto bukas ito kaya narinig ko ang usapan nila ni Warren, Kyle at ni Draven. “Paano kung malaman ni Miss Green na pinainom mo siya ng drugs para lang mawalan siya ng ala-ala at magawa mo ang gusto mo?” Boses ni Preston Warren ‘yun.

Phase 4 – Pagsabog ng Liwanag POV: Quice Sa bawat hakbang pababa sa lumang hagdan ng compound, ramdam ko ang unti-unting pag-uga ng paligid. Umalingawngaw ang matinis na tunog ng sirena—isang babala na ilang minuto na lang, sasabog ang buong gusali. “Bilisan n’yo!” sigaw ko, habang pasan ko si Hannah, na namumutla sa takot. Sa likuran ko, si Cheska, habang karga naman ni Jayten si Dark na walang malay.

Chapter Forty- eight - Vengeance Part 6 Note: This chapter is in the English language. The Ledesma mansion was shrouded in darkness, its silence broken only by the whispers of impending conflict. Luciana, locked in her room, had waited for Idris to leave. She had been plotting her escape, every second crucial as she fought to free herself from her bonds. The sight of Idris leaving was her moment of liberation. With trembling hands, she retrieved the hidden gun she had kept for emergencies. She would no longer be deceived or helpless. Her resolve was clear: she would save her daughter, no matter the cost.

F*CK! Umiwas ako ng tingin ng sunod sunod umagos ang luha ko. Pinahurot ko kaagad ang kotse ko ng makita kong green light na ito. Ang bigat bigat sa dibdib. Pinunasan ko ang luha ko pero tumulo parin. D*MN IT!