Universe In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

What should I say next? "Why are you here? At this hour?" malamig pa sa yelo ang boses n'ya. Sa mga oras na 'yon, parang gusto ko na lang umatras... but no! Kung mayroon man akong gugustuhin na samahan at mapangasawa, siya na lang. Siya lang. "Anakan mo ako, Chrome."

Kabanata 50.3 “Where’s your brother?” “N-Nadia, it’s nice to see you here!” bati ni Jett habang nakadipa ang kaniyang mga kamay. Nais niya itong yakapin pero nabigo siya. Ngumiti si Nadia. “Nasa’n ang kapatid mo?” pag-uulit niya ng tanong sa wikang Filipino. “Nasa hospital. Nanganganak na kasi ‘yong asawa niya. Bak—”

The universe holds the sphere, where the ship has sunk in trapped water. The white crystal tears is in the mouth of Charybdis. Yun ang nakasulat sa mapa. Ngunit pareho naman kaming napakunot noo ni Elijah. Madaling intindihin ang mga salita, ngunit mahirap alamin kung ano ang ibig sabihin nito. "The universe holds the sphere. It means a planet?" Napapatanong naman si Elijah habang nakatitig ito sa bawat salita na nakamarka ngayon sa mapa.

Utos ko dito Hindi naman nagtanong ang taxi driver at agad pinaandar ang taxi. Pinigil ko ang sarili kong lingunin si Marcus. Nakahinga ako ng maluwag at nasa kabilang kalsada ito kaya hindi siya basta basta makakalipat sa side kung nasaan kami. Napapikit ako. Ano ba talaga ang plano ng universe at pinagtatagpo pa kaming dalawa.

Baka sakaling mawala 'yong nararamdaman niyang sakit. Kahit pa makulimlim na ang paligid at nagbabadya ng pag-ulan hindi pa rin iyon pumigil sakanya para hindi tumuloy. Meron namang mga silong doon, mga kubo na maliliit. Napatingala siya nang pumatak ng marahan ang ulan, parang ambon lang naman na habang palapit siya sa taas ng burol ay lumalakas kaya inilabas niya ang payong at ginamit na.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

May taglay silang mahika sa kanilang katawan. “Welcome to Caelum Academy of Celestial Guardians, where true power resides in hearts,” masiglang sambit naman ng lalaki sa akin at saka inunat ang kaniyang kanang kamay. Nakaturo ito sa isang napakalaking gate at sa taas ng gate ay may mga nakaukit na salita.

"Hello, I'm Solar Makabajo, salamat sa pagiging mabait sa ate ko" "Ako naman si Lunar Makabajo, kakambal ni Solar" pakilala niya. "Lunar and Solar eclipse.." mukhang hindi niya rin napansin na napalakas ang bulong niya sa kanyang sarili. "I-I mean, nice name guys"

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”