Universe In Tagalog Novels & Stories

REGINALD DAEWOON... Nasa underworld sila ng araw na iyon. Kasama ang kan'yang mga kaibigan at mga asawa nito ngunit hindi sila nag-uusap. Kapag nasa underworld sila ay parang hindi sila magkakilala at nag-uusap lang sila gamit ang kanilang mga mata.

"If reincarnation is possible, baka nagkita na nga talaga tayo." Hindi niya maintindihan ang sarili kung di maiwasan tumitig kay Gabriel. Na-realized niyang ngayon lang natitigan ito ng husto at ng ganoong katagal. Mga ilang sandali ay kaagad nagtanong ito sa kanya. "Ano sa tingin mo 'yong minor plot sa chapter na 'to, ayos ba?"

Alam kong hindi dapat i-romaticized ang masamang ugali. Pero masisisi ba ako ng universe kung sa dami ng tao sa mundo, sa kanya pa ako hindi nakaranas ng pangmamata? Of all people, a jerk like him made me feel I am not worthless person. Ang ironic lang kasi. 'Yong mga sarili kong kadugo, kinamkam na lahat sa akin, pati buhay ko.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

"Is this the Human Realm?" Iniisip nila siguro na isang maduming lugar ang mundo namin, which is true. Marami kasing b****a ang nakatambak dito, sa unahan naman ay makikita mo ang mga maiingay at umuusad na sasakyan. I kinda miss this feeling, miss ko nang maglakad papunta sa school araw-araw. "I'm so excoited! Dali! Na-mimiss ko na ang probinsya ng Jormun!"

dagdag pa niya. Nalaman ko na ang New World ay ang mga lugar kung saan naninirahan ang iba’t ibang uri ng nilalang. Kasama roon ang lugar na pinanggalingan ko—ang Vampire City. Ang Vampire City ay isang malaking isla sa New World at tila iyon daigdig nilang sarili. Naipaliwanag na ‘yon sa ‘kin noong unang buwan ko rito. Kaya raw may mga lagusan at parang nasa ibang daigdig ang Vampire City dahil iyon ay nasa New World na tinatawag. Ayon sa paliwanag sa ‘kin ang daigdig daw ay nahahati sa gitna at mayroong harang na naghihiwalay sa New World at dito sa daigdig na tinutungtungan namin.

biglang sabi niya matapos ang katahimikan. "Ano naman 'yon?" "Ayon sa kuwentong iyon, ang araw, buwan, at ang mga bituin sa langit daw ay ang korona, suklay, at ang kuwintas ni Alunsina. Parte ng mga alahas na isinaboy ni Tungkung Langit sa kalangitan para lang makita si Alunsina. At saka 'yong ulan at kulog? Luha at boses raw ni Tungkung Langit 'yon, na desperadong tinatawag ang kaniyang asawa at dinadamdam ang sakit ng kaniyang pagkawala. See? That's how he loves Alunsina 'cause up until now, nararamdaman pa rin natin ang kulog at ulan kaya ibig sabihin umiiyak pa rin si Tungkung Langit sa pagkawala ni Alunsina."

tanong niya. Umiling ako. "Tingin nalang ulit tayo doon." turo ko sa mga bituin. "Ang galing ng Diyos noh. Ginawa niya ang sun para mag-ilaw sa umaga at moon and star naman sa gabi." "Because they were made for a purpose. Hindi makakapag-ilaw ang moon kung wala ang reflection ng sun sakanya. Nagmimeet lang sun and moon during eclipse." "Tapos naghihiwalay din." saad ko.

hindi ko na napigilang mapa-ungol. I heard him groaned and kiss me more. He suck my lips like a sweet candy. I then got drowned by his kisses. Hindi ko na napigilan ang pag-ungol at pag-d***g sa bawat halik na binibigay niya sa akin. "Fuck! You're moan so hot," he cursed but his voice was husky.