Universe In Tagalog Novels & Stories

Nasa itaas sila ng isang sanga ng puno kung saan nakikita lang naman nila ang nangyayari. "Oo nakakasiguro ako walang mali lahat ay nasusunod sa gusto kong mangyari. Magtiwala ka sa nag-iisang alas natin, malapit ng dumating ang hinihintay natin. Tuluyang mamumuno sa buong sanlibutan ang hari ng kadilaman,"may galak sa tinig at may panganib ang masasalamin sa mata nitong sing-itim ng gabi...

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

aniya, habang pinagmamasdan ang mga mata ng dalaga na kuminang dahil sa matinding kagalakan. Maya-maya’y bumalik sila sa mundo, sa Hardin ng Alaala. Doon, sa gitna ng mga naglalakihang punong-gintong may dahong nahuhulog sa bawat dampi ng hangin, naroon ang mga bulaklak na kumikislap sa dilim, tulad ng mga sa kalangitan. Ang mga bulaklak ay tinatawag na Seravelle, isang uri ng halaman na namumulaklak lamang kapag may presensya ng matinding damdamin gaya ng galit, pag-ibig, o pagdadalamhati.

Xander's Pov Sabi nila lahat ng bagay at tao my lugar may pwesto, may panahon at oras makakapagpasaya man sayo o hindi. Gaya na lang ng araw sa umaga bwan sa gabi, ang tubig sa ilog umaagos at ulan ay pumapatak, ang tao ay nabubuhay at namamatay... But Im not buying it kasi kung ganon? Bakit kinuha agad ang mahal ko? Ang lugar at pwesto pati panahon at oras nya ay dapat sa tabi ko. Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR!

Nasa ganoon kaming sitwasyon ng may humila sa akin ng malakas na siyang naging dahilan ng pagkawala ko sa bisig ng lalaking iyon. Tiningnan ko ang lalaki ng hindi ko maklaro ang mukha nito ay inilapit ko la ang mukha ko sa kaniya and to my shock it was my husband o baka namamalikmata lang ako. I blink twice to ensure that he is really my husband. Umalis ang lalaking estranghero ng padabog. Napahinga naman ako ng maluwag dahil umalis na ito.

Nagulat si Alex at sinabing, “Ano? Babae lang?" Sabi ni Celeste, “Oo, bakit? Hindi mo ba gusto iyon, Panginoon? Itinakda din ng matandang amo na sinumang babaeng umibig sa ibang lalaki ay maaaring umalis sa kulto para makasama siya, ngunit hindi na siya maaaring maging bahagi ng aming grupo." Bahagyang kumalma si Alex at sinabing, "Hindi ka ba masaya sa pamumuhay sa lipunan ng Moon?"

When Leur mates with someone else than me, I wish to be killed already. Pain. Funny how those four letters hurt so much. I'm sure how many level does a pain should be. Kung may level ang salitang iyon, maaring narating ko na ang pinakamataas na lebel nito to the point that I want to end myself right now. Kung pwede lang sana at bumuka na ang lupa at lamunin ako ng buong-buo, tatanggapin ko ito ng buong-buo. Moon Goddess must have hated me to the point that inflicting pain like this probably is her hobby for me.

Tagos sa puso ng mga nakarinig ang sakit na kanyang nadarama. Naalala nga niya ang markang sinasabi ni Runa. Kulay itim at pula ang mahiwagang marka na kakaiba ang hugis. Hindi niya malaman noon kung saan ito galing at kung ano ang ibig sabihin ng marka. Kahit anong talino ng mga salamangkiro sa kanyang kaharian at karatig kaharian ay walang makapagsabi kung ano iyon. Nanatili ang marka sa kanyang dibdib hanggang sa mapansin na lamang niyang unti- unti itong naglalaho.

Uso na ba ang time machine dati? “Bakit po magkaiba ang mundo nila?” takang tanong din ni warfreak. Umupo naman ang matanda sa rocking chair niya saka diretso niya kaming tiningnan. “Yung singsing na yan.” Turo niya sa kulay berdeng singsing. “Yan ang singsing na madalas nating nakikita sa mga history drama ng Korean pero ang sabi nila hindi lang Korea ang merong ganiyan, hindi ko alam kung anong bansa yun, pagmamay-ari yan ng lalaki habang itong silver na singsing naman ay pagmamay-ari ng babae. Pinagtagpo sila sa magkaibang mundo pero nagmahalan sila.” Tutok na tutok na rin kaming dalawa ni warfreak sa kwento niya. Gusto ko ring malaman kung anong nangyari sa kanila.