Universe In Tagalog Novels & Stories

seryosong tanong ko "Island. Yeahhh, nandito tayo sa isang Isla na malayo sa kabihasnan at ang paraan lang para makaalis sa lugar na ito ay ang dumaan sa malawak na karagatan na iyan or sumakay n chopper." nakangiti nitong sagot sa akin

Nasa isang mataas na lugar kami pero hindi ako sigurado kong saang banda ito ng bayan. Unti-unting sumilip ang buwan sa mga ulap. "Malapit lang tayo sa mansiyon," sabi niya na tila nababasa ang kalituhan sa aking isip. Tumango ako habang sinusundan siya sa harapan ng kanyang kotse at humilig na rin sa hood tulad ng ginawa niya.

Kasalukuyang taon... MUNDO NG MGA TAO Tahimik ang gabi, isang uri ng katahimikan na hindi karaniwang dumarating. Wari’y ang hangin ay huminto sa paghinga, ang mga dahon ay tumigil sa paggalaw, at ang langit ay tahimik na nanonood mula sa itaas. Ang buwan at mga butuin ay nakabitin sa kalangitan na parang mata nagmamasid habang nakangiti.

Xander's Pov Sabi nila lahat ng bagay at tao my lugar may pwesto, may panahon at oras makakapagpasaya man sayo o hindi. Gaya na lang ng araw sa umaga bwan sa gabi, ang tubig sa ilog umaagos at ulan ay pumapatak, ang tao ay nabubuhay at namamatay... But Im not buying it kasi kung ganon? Bakit kinuha agad ang mahal ko? Ang lugar at pwesto pati panahon at oras nya ay dapat sa tabi ko. Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR!

Nasa ganoon kaming sitwasyon ng may humila sa akin ng malakas na siyang naging dahilan ng pagkawala ko sa bisig ng lalaking iyon. Tiningnan ko ang lalaki ng hindi ko maklaro ang mukha nito ay inilapit ko la ang mukha ko sa kaniya and to my shock it was my husband o baka namamalikmata lang ako. I blink twice to ensure that he is really my husband. Umalis ang lalaking estranghero ng padabog. Napahinga naman ako ng maluwag dahil umalis na ito.

Gayunpaman, kaya niyang tiisin ang dalawa. Ngunit nang makita niya si Alex, hindi na napigilan ni Rose. Isa lamang siyang mahirap na talunan na walang lugar sa mundo. Pinaglalaruan siya ng langit. Siya ay naghahanap ng isang mayaman at gwapo, at ang uniberso ay nagbigay sa kanya ng isang tulad ni Alex, na naiinis sa kanya. Mabilis na tumaas ang galit. Sa sobrang galit niya ay sumugod siya sa labas, hindi pinansin, at nabangga siya sa balikat ng isang lalaki.

When Leur mates with someone else than me, I wish to be killed already. Pain. Funny how those four letters hurt so much. I'm sure how many level does a pain should be. Kung may level ang salitang iyon, maaring narating ko na ang pinakamataas na lebel nito to the point that I want to end myself right now. Kung pwede lang sana at bumuka na ang lupa at lamunin ako ng buong-buo, tatanggapin ko ito ng buong-buo. Moon Goddess must have hated me to the point that inflicting pain like this probably is her hobby for me.

Tagos sa puso ng mga nakarinig ang sakit na kanyang nadarama. Naalala nga niya ang markang sinasabi ni Runa. Kulay itim at pula ang mahiwagang marka na kakaiba ang hugis. Hindi niya malaman noon kung saan ito galing at kung ano ang ibig sabihin ng marka. Kahit anong talino ng mga salamangkiro sa kanyang kaharian at karatig kaharian ay walang makapagsabi kung ano iyon. Nanatili ang marka sa kanyang dibdib hanggang sa mapansin na lamang niyang unti- unti itong naglalaho.

Uso na ba ang time machine dati? “Bakit po magkaiba ang mundo nila?” takang tanong din ni warfreak. Umupo naman ang matanda sa rocking chair niya saka diretso niya kaming tiningnan. “Yung singsing na yan.” Turo niya sa kulay berdeng singsing. “Yan ang singsing na madalas nating nakikita sa mga history drama ng Korean pero ang sabi nila hindi lang Korea ang merong ganiyan, hindi ko alam kung anong bansa yun, pagmamay-ari yan ng lalaki habang itong silver na singsing naman ay pagmamay-ari ng babae. Pinagtagpo sila sa magkaibang mundo pero nagmahalan sila.” Tutok na tutok na rin kaming dalawa ni warfreak sa kwento niya. Gusto ko ring malaman kung anong nangyari sa kanila.

Sino ba 'to? Unknown number: Anong pagkain ang pang Miss Universe? Edi... LumPIA Wurtzbach! Kumunot ang noo ko hanggang sa unti-unting nakuha ang joke ng sender na 'to. Uminit ang pisngi ko nang mapagtanto kung sino ang nagtext. Tangina niya talaga. Hanggang dito ba naman?! Ako: Mais. Ibabalik ko na sana sa bulsa ko nang tumunog ulit. Wow, ah. Bilis magreply.