Novel & Cerita Vampire Rosario

Pero habang nagtatagal ay tila lumilinaw na ang anyo nito. Isang lalaking kamukha niya, ang kaibahan nga lang ay mapapansin ang numerong "666" sa may sentido nito. "Ako si Rosso, ang iyong bagong Hari Timothy..." Nailing-iling lamang siya upang ipabatid na kailanman ay hindi niya ito kinukunsidera na Hari. Hindi na alam ni Timothy ang sumunod na nangyari. Dahil tuluyan na siyang nilamon ng kadiliman pagkatapos...

Hinila na lang siya nito papasok. Isang linggo halos ibinurol ang bangkay ni Roxy saka ito ipina-cremate. Sa loob lang ng control room nagkaroon ng pagkakataon si Rosy upang magpaalam sa kanyang kambal. Ayaw niyang gumawa ng eksena si Ambrose kapag nagkita sila sa unang pagkakataon. Hindi pa siya handang magpapakita rito

wika ng isa, umakyat ako sa itaas ng mga selda at doon ako daan para makabalik sa kwarto ko. “Ano ‘yun? Mamatay tao ka tapos takot ka sa walang ilaw?” Tanong ng isang kasamahan nito. Ngumisi ako ng umalis na sila at ako naman ay bumaba na. Nag bihis agad ako at tinago ko ang gamit ko, agad akong nahiga at nag talukbong ng kumot. “Sinabi niyo ba na pati si Lavistre ay tumakas?! Malilintikan tayo kay Sen. Vendera nito..” wika ni Rosario.

Ang ngiti niya ay hindi masaya ito ay ngiti ng isang mandaragit na nakaramdam ng amoy ng dugo pagkatapos ng limang taong paghihintay. “Boss, sigurado ka bang siya ‘yon?” tanong ng isa sa kanyang pinakamatapat na tauhan. “Lucas del Rosario. Bagong dating mula Spain. May malalaking transaksyon agad sa ating mga target companies.” “Hindi importante kung ano ang pangalan niya,” sagot ni Victor habang umiinom ng whisky. “Importante ang mukha at ang galaw. Si Teddy Smith ‘yan. Alam ko ‘yan sa dugo ko. Matagal na niyang ginagamit ang mga dummy companies na ‘yan para itago ang pera nila ni Sophia. Kung nandito siya, malapit na rin si Sophia… o kaya ay may balak siyang kunin ulit ang isang bagay mul

Unang nagpakilala si Rory sa akin. She didn't usually show her goopy side. Seryoso niyang ipinakilala ang sarili sa akin. "I'm Rosmary Fuejo, Rory for short." Rory slightly smiled. "My code name is 'Viper', I'm the healer, the doctor of the team. I don't just heal, I can also kill using my knowlegde in medicine and drugs. But in some serious situation, I also do battled field."

Chapter 1 "Happy birthday,love! " Malaki ang pumaskil na ngiti sa labi ko ng biglang dumating ang nobyo kong si Martin. "Love, you're here." Excited na sabi ko. Mabilis kong tinanggap ang pumpon ng mga rosas na bigay niya, pati na rin ang isang paper bag mula sa isang kilalang brand. "Surprise." Natatawang sabi niya.

At sa pagitan naming dalawa ay may mga salitang hindi pwedeng sabihin, dahil baka mas masakit pa kaysa sa bala. Napakakumplikado rin niyang tao. Bukod sa ang hirap niyang basahin ay para bang may nakapalibot sa kanyang itim na awra. Nakakatakot pala talaga ang mga mafia. At ako? Ako si Roxy Bustamante. Ang kapalit. Ang anino. Ang babaeng tinuruan ng buhay kung paano magbenta ng katawan para lang mabuhay.

Marahil ay siningil na siya ng kanyang katawan. Akmang aalis na siya mula sa kinaroroonang kama nang biglang bumukas ang isang maliit na pinto—it was located at the right side of the room. Awtomatiko siyang napabaling doon at napanganga nang tumambad sa kanyang paningin ang bagong paligo na si Morgan. Nakatapis lamang ito ng tuwalya kaya't kitang-kita niya ang matitigas nitong binti at abs. Malaya ring tumutulo ang tubig mula sa buhok nito. Heavens! He was indeed so refreshing. A sight to behold!

Ace spoke to her as if he were warning her not to use this weapon, saying, "No Sabrina, you will not try this." She also noticed that Aston was dead serious as he commanded, "Listen to our Captain." Dr. Lopez replied, "All right." Dr. Lopez put on gloves before taking the bow and arrow. He handed her the weapon. It's not as heavy as Sabrina expected. He also handed her a knife, and she looked at him, perplexed. "This weapon requires blood from its owner; if it does not turn a darker color, it means it does not like you," Dr. Lopez explained.

Pero darating din yung point na malalaman nila. Nakita ko ang iba't-ibang klase ng reaksyon sa mga mukha nila. May walang pake, meron namang manghang-mangha sa akin at may mga parang papatayin ako sa tingin. Remember, sa mata ng kababaihan, nilalandi ko ang pinsan ko. Ayoko nalang isipin. "Are you related to our Principal Sevastian Cortejo?"tanong ni Ma'am Gomez at tumingin sakin.