Vanished Into The Night Novels & Stories

Until he pushed his cock inside of me, we moaned and felt each other’s pleasure the whole night… ** Ang sikat ng araw ay tumama sa mukha ko na gumising sa akin. As I gently opened my eyes, it was already morning. When I felt the soreness between my legs, that’s when I realized what happened last night. "Fuck shit!" Mabilis akong naupo sa kama at saka napahawak sa ulo ko bago ko nilibot ang paningin ko sa kwarto. The bedroom looked manly with its black and white theme. Sakto namang bumukas ang pinto sa kaliwang bahagi at lumabas si Sebastian. He was topless, and was oozing hot.

Tahimik si Victor. “Don’t get emotionally attached.” Natawa si Lena. “Attached?” Ininom niya ang natitirang wine. “No. I’m curious.” At sa tono ng boses niya— Alam ni Victor na nagsisimula nang maging delikado ang sitwasyon. --- Bumalik tayo sa mansion. Bandang alas-dose ng gabi. Hindi makatulog si Azia. Tahimik si Edward sa tabi niya, pero alam niyang gising din ito.

“Vanessa, huwag kang aalis. Hindi mo ako pwedeng iwan ngayon.” Huminto si Vanessa, tumingin sa kanya. “Bakit hindi? Wala na akong makukuha sa iyo. At kung sakaling mahanap ka ng mga taong niloko mo, ayoko akong madamay. Sorry, Larkin. You’re on your own.” Kinuha niya ang bag at tuluyang lumabas ng apartment. Naiwan si Larkin sa gitna ng kalat, pawis na pawis, humihingal, at halatang naguguluhan.

or another form of control. But tonight, exhaustion won over defiance. She followed him silently, every step a quiet battle between fear and something else—something like fragile hope. To be continued....

It was one thirty PM in the afternoon. Fuck! Edi absent na ako nito. Mga 3 PM ang uwian ko dapat ngayon. Lumabas ako nang nakatuwalya at binuksan ang closet na puno ng mga pangbabaeng damit. Nagsimula ako magbihis bago naupo sa couch. Biglang bumukas ang pintuan at bumungad ang guy... kagabi!? I totally forgot na we spent the night together. This is embarrassing.

Pinasok ko si Zion sa loob at isinara ang pinto habang si Azriel naman ay mabilis na umikot patungo sa driver's seat. Inikot niya ang susi, at ang tahimik na ugong ng makina ay sumabay sa tunog ng ulan sa labas. Dahan-dahang gumalaw ang van palabas ng driveway ng mansyon, iniiwan ang liwanag ng Forbes Park patungo sa madilim at basang mga kalsada ng Maynila.

"Kapag hindi mo siya binitiwan, walang makakaalis sa atin ngayong gabi." Pumagitna na ang lalaking may tattoo na katabi ni Vince. "Oh sige na, sige na, Pare, itigil mo na 'yang pagiging m*****g mo at bitawan mo na 'yang asawa niya." As the van was about to enter the elevated road, it was suddenly surrounded. Apat na itim na G-Class vans na tila pang-militar ang humarang sa silver-gray na minivan mula sa lahat ng panig.

“Kapag nakita mo si Liza, tawagin mo siyang Ate—” Nakadikit ang mukha ni Nathan sa tubig sa kalsada. Puno ng galit at kawalan ng pag-asa ang mga mata niya habang dahan-dahang sumasara ang p***o ng sasakyan ni Hugo. Nawala sa paningin niya ang mukha ni Liza. Naiwan na lang ang magandang anino nitong hindi niya kailanman maabot, umiikot sa puso niya na may pait at panghihinayang.

sagot naman nito at mabilis na itong naglakad paalis Hindi naman mawala-wala ang ngiti sa labi ni Vanilla nang muli niyang isinara ang gate. Hindi niya mapigilan ang makaramdam ng kilig na naglalakad siya papasok ng bahay. Yakap-yakap niya ang red roses na padala para sa kanya ni Zakari

“…katabi niya akong natutulog.” Parang tumigil ang oras. Mahigpit na nakuyom ni Vanessa ang kamao niya hanggang sa halos bumaon ang kuko niya sa palad. Dahan-dahang bumitaw si Lorraine bago umatras. At unti-unting lumitaw ang isang nakakatakot na ngiti sa labi nito. “Pagod na pagod si Daniel that night,” halos pabulong nitong sabi. “Ang himbing ng tulog niya.”