Vanishes 소설 & 이야기

bulong ni Anne sa dilim ng balcony, her velvet voice cracking with a year’s worth of compressed love and longing. Lauren suddenly stopped talking to a group of investors, a strange, electric chill running straight down her spine. As if pulled by an unyielding, invisible gravity, she slowly turned her head and looked up toward the mezzanine balcony. But the shadows were empty. Anne had already stepped back into the corridor, her heels clicking softly against the floor as she walked away into the cool night air of the city, leaving behind only the ghost of her lavender perfume drifting through the ventilation vents.

Hinabol niya ito sa pinakamabilis niyang bilis— pero habang tumatagal, lalo siyang nabibigla. Ang bilis ng bead ay kasingbilis ng kanya. Kaya nitong umiwas sa lahat ng tangka niyang harangin. At habang tumatagal— lalo pa itong bumibilis, hanggang sa tuluyang makawala sa kanya. 🌌 Ang Problema ng Spatial Rifts At higit pa roon— may mga spatial rift. Hindi man siya natatakot dito, nakakainis pa rin kung mahila siya papasok.

I didn't expect na makita ang pagpatak ng luha sa mga mata ni Vanessa. "Anong meron si Viah na wala ako?! Ginawa ko ang lahat para ako ang magustuhan ni Zenice pero bakit hindi niya 'ko makita?? Ilang taon akong nagpakatanga para sa kanya pero bakit lagi niya 'kong itinataboy?! Bakit bawat halik at hawak ko sa kanya no'ng gabing 'yon, parang hindi ko pa rin siya maramdaman?? Bakit kahit ako 'yong nasa harapan niya, iba ang tinatawag ng mga mata niya?? Bakit.... imbes na galit para sa'kin ang makita ko sa mga matang 'yon, pandidiri at pagkamuhi para sa sarili niya lang ang nakita ko??! Bakit imbes na ipikit niya ang mga matang 'yon habang hinahalikan ako, luha lang ang walang tigil na umagos

That's when I realized na halos pigil-hininga ako 'nong lumapit sa Sir. Fudge. What is really happening?

Hindi ko alam kong kakayanin ko pa, halos mawalan na nga ako ng malay sa mga pinagga-gagawa niya. He grabbed my jaw tightly, "If you try that stunt again—befriending anyone here to help you run—I'll make sure they disappear without a trace. They're watching you, always. One wrong move, one betrayal, and they're dead. Do you understand, little dove?" The weight of his words crushed whatever hope flickered inside me. A tear began to form in my eyes. "I said, do you fucking understand?" Hades. "I... I understand," I obeyed.

"Levi naman! Levi, tumigil ka na! Gusto ko nang umalis ka! Ayaw na kitang makita! Gusto ko nang mawala ka sa buhay ko nang tuluyan!" Napatigil ako nang bigla siyang tumayo at mabilis akong ikinabig at niyakap ng mahigpit. Doon ako tuluyang nanghina. Kung hindi niya ako yakap ay tuluyan na akong bumagsak sa sahig nang dahil sa panghihina. He was hugging me tightly, as if I’m going to vanish any moment. I could feel the hot liquid soaking my shirt. His hugs doesn’t feel home anymore; it feels like he’s saying goodbye. Like he’ll vanish.

Ganun rin ako. " May isip ka pala dude " biglang sabi ko rito. " Gago. Anong tingin mo sa akin wala " asar na sagot nito sa akin. " Oo " sagot ko at tumawa. Napapailing na lang ang dalawa sa amin. " What is it? " singit ni Zero habang nang aasar ako. " Ayun na nga. Wala naman tayong gagawin bukas. Why don't we go to the church? " nag aalangang tanong ni Zarick.