Virgilio S Almario の小説・ストーリー

pigil niya sa mommy niya nang lumapit ito sa akin. Lumiliit ang espasyo sa pagitan naming dalawa nitong babaeng kinamumuhian ko. Parang nandidiri akong huminga sa kaparehong hangin na nilalanghap namin ngayon. "You really look a like your mother hija. By the way, I wanted to formally introduce to you. I am---Gregoria Villalopez the legal wife of Victorico Villalopez." mayabang nitong pagpapakilala.

lalong kumunot ang noo ko sa kanilang lahat. Anong relate at anong coincidence? "They are talking about that green eyed monster." yung palang ang sinabi ni Villegas pakiramdam ko nagsiakyatan na lahat ng dugo sa ulo ko. "RN 'doc green' Marfori, Camilla's friend and my wife's best friend. Nasa New York siya ngayon." pero hindi na natapos ni Villegas ang kanyang gustong sabihin dahil bigla na lang nag-chant ang mga gago sa pangunguna ni Guerrero.

Nakaupo si Valerio sa swivel chair at halos magdikit ang kilay sa sobrang salubong habang nakatingin sa papel. Malakas akong tumikhim at nakuha ko naman ang atensyon ni Valerio. Saglit niya akong pinagmasdan bago tumayo at lumapit. He's still intimidating. "Are you Elize Sarmiento?" I nodded my head and gave him a small smile. "Yes, Sir."

Ngunit nang paalis na sana sila, may narinig silang paparating na sasakyan. Pumasok ang tatlong tao. Sina Alfred, Monina Villamor, at isang lalaking nasa limampung taong gulang. Halos magkahawig ang lalaki at si Alfred, matangos ang ilong, malalim ang mga mata, at may suot na salamin. Mayroon itong aura ng pagiging intelektwal at pino. Ito si Adrian Villamor, ama ni Alfred, at isang propesor sa matematika sa University of the Philippines.

KINABUKASAN hindi ako napalagay, kaya naman ang ginawa ko, nagtungo ako sa bodega ng building, naniniwala akong mayroong mga file na naroroon na maari kong makita at maimbistigahan, hinanap ko ang ilang file, at ilang profile ng mga taong may pangalang Almirino. Laking gulat ko ng makita ang mga ito, bilang dating mga may-ari ng isang kumpanya na nagngangalang Almirino group of Company, kasapi sa coporasyong itinatag ng aming ama. Nalaman ko rin sa mga dokumento na si G. Simon Almirino at ang ama nilang si Ramon Alcantara kasama si Adolfo ay matatalik na magkakaibigan.

"Mr. Del Fierro, this is illegal entry! You can't just barge into my private property and disrupt my system operations!" Inangat ko ang aking panga at sinalubong ang kanyang nanginginig na tingin nang may purong lamig sa aking mga mata, habang naramdaman ko ang patagong pagpisil ng malaking palad ni Santi sa aking hita sa ilalim ng tela ng aking damit upang ipaalala ang aking ganap na pagpapasakop sa kanyang presensya. "This villa was strictly flagged as a dummy asset ng mga natitirang tauhan ni Alfonso, Valerius. Ginamit mo ang lugar na ito gabi-gabi para i-route ang mga nakaimbak na foreign shares ko, thinking na hindi ka maaabot ng central network ng asawa ko."

"Nothing so special. Magpapaalam lang ako sayo na aalis ako ng Pilipinas." Naging alerto naman ako. Hindi kailanman naging intensyon ni Jilo ang umalis ng bansa dahil nandito ang main headquarters nila. Jilo Valenciaga is my second cousin from paternal side. Sa lahat ng pinsan ko ay siya lang ang nakasundo ko dahil naiintindihan niya ako. Kung hindi man ay pipilitin niyang intindihin ako. Ganyan kami kalapit sa isa't isa. He is a private investigator and was trained by the Federal Bureau of Investigations. Mga bata pa lamang kami ay malapit na kami sa isa't isa dahil humahanga ako sa kung anong gusto niya paglaki niya. He is two years older than me.

Pinagdusahan ng inosenteng babae ang krimen ng ibang tao. Amalia Sanchez. Who is this woman who ruined Virgou's life?

turo ni Lilith sa isang pamilyar na pangalan sa tabi ng signature ni Eduardo. "Yeah, why?" I raised both of my eyebrows. "P're, lutang ka ba ha?" taas-kilay niyang tanong. She's got this big ass attitude, indeed. "No, why?" I asked. What does she mean? I have to agree though, the name looks really familiar. "Vice President 'yan ng Spain... Señor Hugo Alvaro III." Lilith said with a smirk formed on her lips. "Are you sure about that? Baka naman kapangalan lang?" Of course, I had to make sure.

"Nahanap namin kung sino ang nakatagpo ni Mrs. Manalo kanina." Agad na bumilis ang paghinga ni Luna at lumapit siya sa phone. "Sino 'yon, Emilio?" "Isang lalaki na nagngangalang Jigo Almazan," maingat na paliwanag ni Emilio. "Dati siyang mataas na executive sa isang malaking kumpanya, pero noong nakaraang taon ay nakulong siya sa maximum-security prison dahil sa pagnanakaw ng pera ng kumpanya. Pinalaya lang siya nitong mga nakaraang araw."