Novel & Cerita Wake Up To Reality Madara

They have their own hospital,at do’n na lang niya ito dadalhin para magamot ng tuluyan. Samara wakes up,feeling dizzy. Papikit -pikit siya ,hinayaan na masanay ang mata sa liwanag ng silid. Gumalaw siya ,and it’s a wrong move dahil kumirot ang hita niya.Napahaplos siya sa nasaktang hita,sakto naman na bumukas ang pinto sa silid.Iniluwa no’n si Mr. Crawford na naiiling,lumapit ito sa kanya. “ How are you feeling?”

Sa dinaranas niya ngayon, maaaring may heart failure siya, may malalim na iniisip dahil sa takot, takot mamatay ng mag isa o mapagiwanan ng lahat. Mapalad siyang nag-iisa, ngunit napanaginipan niya si Jobert, ang mamamatay tao. Base sa kanyang panaginip ay natagpuan siya nito sa isang motel at nakapasok sa loob ng kwarto. Nagtataka siya na para bang lasing ito o zombie na naglalakad papalapit sa kanya, iyon pala ay may balak itong patayin siya. Biglang kumislap sa kanyang mga mata ang hawak nitong kutsilyo. At sa oras na ito ay agad siyang bumalikwas sa kama at nagsisigaw. "Huwag! maawa ka!" pagmamaka awa ni Andrea.

CHAPTER 2: Spark Ziven Alejandro POV I am sleeping peacefully, but suddenly I woke up when the maid woke me up. “Yaya Beth, it’s so early?” I said and suddenly cover my whole body with blanket. I really hated this day, sa aming magkakapatid, bakit ako pa kasi ang una nilang nahanapan ng kapareha, and worse to that Margarette girl!

I am Madison Santana- Rivera. NAGISING akong habol habol ang hininga dahil sa masamang panaginip na iyon. Well, hindi lang pala iyon basta panaginip dahil iyon talaga ang nangyari bago ako makuha ni Elizabeth para gawing si Madison na anak niya, para gamitin at makapaghiganti. "Baby! You're awake! A--- ayos ka lang? May masakit ba sayo? I'll call the doctor."

Ang buong ospital ay nagsimulang gumuho; ang mga pader ay nagiging asul na liwanag. "Papatayin niyo ang tanging paraan para magkasama kayo," babala ni Vlady. "Kapag pinutol niyo ang link, ang inyong mga katawan sa labas ay maaaring hindi na kayanin ang shock. You will wake up as broken shells in a dead world." "At least we will be real," sagot ni Ryella.

bulong ko, habang tinititigan ang kanyang nanginginig na mga kamay. Sa pagbalik ko sa loob ng mansion, tahimik ang bawat sulok, ngunit alam kong ang tensyon ay makapal, halos sumasakal sa hangin. Si Magda ay naroon pa rin sa kanyang silid, nakaupo sa gilid ng kama, ang mga mata’y nakatuon sa malayo. Hindi ko alam kung iniisip ba niya ang mga nangyari o tinatanggap na ito na ang kanyang bagong realidad—isang buhay na puno ng takot at kasamaan.

narinig ko ang boses ni Craig habang nag-uutos sa mga tauhan nito. Tila naman nabuhayan ng loob si Madrigal nang marinig ang boses ni Craig na malapit lamang sa labas ng opina ni Madrigal. "He—" Hindi ko na hinayaang makasigaw at makahingi ng saklolo si Madrigal at agad kong pinalipad sa kanya ang aking deadly needle. Tinamaan ko siya sa noo pagkatapos ay bigla na lamang itong bumagsak sa sahig na wala nang buhay. Mission accomplish. Ngunit ang problema ay kung paano ako makakalabas sa loob ng silid na ito nang hindi nila nalalaman.

Umiinit na ang kanyang ulo sa galit, ngunit bago pa siya makapagsalita, biglang nagdilim ang kanyang paningin “Mom!” sigaw ni Zendaya. Napasigaw ito sa gulat nang bumagsak si Mrs. Madrigal mula sa upuan. Agad niyang nilapitan ang ina, bakas sa mukha ang pag-aalala. Maging si Mr. Madrigal ay napabalikwas sa kinauupuan at agad din itong lumuhod sa tabi ng asawa. “Call the doctor—now!” utos ni Zendaya sa isa sa mga katulong habang patuloy sa paghaplos sa noo ng ina.

His heart just turned cold after someone betrayed them again. “Wala na akong alam! Kinuha nila ako para turukan siya nang maparalisado! Iyon— iyon lang ang alam ko!” Ymar’s eyes become furious. Para iparalisado ang kan’yang katawan? If that happened does he have the will to live?

sabi ng robot na voice. Mira stepped forward, half-panicked. “Naia—what did you do?” I looked at her. Then at Ammir. “I chose to break the cycle.” Light flooded the hallway. One by one, the chambers hissed open. Air flowed. Muscles twitched. Eyes fluttered open. Some gasped. Some screamed. Some curled up like newborns. Lazarus stepped back. “They’ll remember eventually. They were programmed to forget—but deep down, they’ll know you’re the one who woke them.”