Wallahi I'm Finished Mga Nobela at Kwento

Napakagat ako ng labi at tila nawalan ng gana sa ginagawa ko. Pero ayaw kong malaman niya na hindi ako magaling dito. Kaya hindi ko siya pinansin at pinagpatuloy ko ang ginagawa ko. My hand was already wet—kumpara sa kaniya, alam kong ako ang unang matatapos dito. Kanina pa ako ganito, at nararamdaman ko na papalapit na ako. Bad for him. I'll finish first. "Malapit na ako, Treve! Ah! Shit!"

Makalipas ang halos isang oras ay natapos niya ang maliit na pouch. Hindi perpekto. May ilang tabingi ang tahi. Pero ginawa niya iyon gamit ang sarili niyang kamay. "Done!" Masayang sabi niya. Napangiti ako. "I'm proud of you." Bigla niya akong niyakap. "Thank you, Mommy." Pagdating ni Rhenan ay agad niyang nakita ang ginawa ni Aaliyah. "Daddy!" May surprise ako!"

Bago ko pa man magawang masagutan ang tanong ko ay kinuha nito ang pulsuhan ko at hinila palabas ng kusina. "Owemji WAAIIT! TUMIGIL KA! SANDALI LANG! HUWAG! LET ME EXPLAIIIIIN!!!" /W.W/ A SIMPLE VOTE WILL DO PLEASE, FOLLOW ME TOO THANK YOU AND I LOVE YOU

"SANA MAWALA KA NA!" I paused for a moment and smiled weakly before I throw the last stone. "Sana sumaya na ako." Halos ibulong ko na 'yon. Pagkatapos kong ilabas lahat ng gusto kong sabihin ay napaupo ako sa lupa. Ewan pero parang lasing pa yata ako o ewan. Isisisi ko na lang lahat ng kagagawan ko ngayon sa alak. Basta ang alam ko lang ngayon ay kung anu-ano na ang lumalabas sa bibig ko.

I cut him off. "Isang round tapos ang ending madaling araw na tayo matapos?" pigil ko sa kaniya. Ang loko tinawanan lang ako. “Okay then, I love you and good night, babe.”

"Wala na akong magagawa. Nangyari na. May their soul soul rest in peace. Sisihin nila si Mariya." "Fuck! the nerve you were saying?! talaga Zahara? nasasabi mo pa ang mga bagay na iyan sa ganiyang kondisyon mo? Shame on you! binabawi ko na ang awa ko para sa 'yo. You only got serve what you deserve!"

Hawak ko ang bag ko habang iniisip na tapos na rin ang paghihirap ko. Tinawagan ko ulit si Aliyah. Pagsagot niya sa linya ko ay siya ang unang nagsalita. “Bukas na ang huling araw, Aika. Ready ka na ba?” “Oo. Bukas, aalis na ako roon. Hindi na nila ako magagatasan. Maghihirap na sila kapag nawala na ako roon.” “Hallelujah! Uuwi ako, dapat tayong magsaya, Aika.”

Now that it came true, I'm more than happy and contented. ~~~~ ~ THE END ~ A/N: I would like to take this opportunity to thank everyone for all your support dito sa story. I didn't expect it kaya maraming-maraming salamat. I hope you can still support me writing another story soon. Again, thank you so much and God bless...

sigaw ko. “We ended you! Let us go!” Ngumiti lang siya—malamig, pero may bakas ng luha sa digital na mukha. “You can’t end what you made part of yourselves.” Pagkatapos no’n, naglaho ang imahe. At ang lahat ng screen ay sabay-sabay nagpakita ng iisang mensahe: UPLOAD COMPLETE. CONNECTION: WORLDWIDE GRID ACTIVE. Alessandro’s POV My knees gave out.

Pwede ninyong ma-search gamit ang Jewiljen or ang title mismo. Completed na po ang lahat ng iyan! Taos puso po akong nagpapasalamat sa suporta ninyo. I'm forever grateful sa inyo. Salamat sa lahat! ❤️❤️❤️💋