روايات وقصص ضمن Water Under The Bridge

Habol niya ang hininga, ng lumitaw ito and he was laughing na tila ba sinadya nito ang nangyari. "Mahina ka pala sa ilalim ng tubig" natatawa nitong sabi. "I've been in the water before you came, kaya kinapos nako ng hininga" Pagtatanggol niya. "Hm.. really.. then ok, let's bet, patagalan tayo sa ilalim ng tubig whoever stays under the water will win" Ngumiti siya. " Ok bet, pag ako ang nanalo, I can make whatever I want ok? "Natatawa niyang alok.

binalingan ko siya pero di ko na siya pinansin at tumayo na ako. Pumunta ako sa counter at nagbayad. Mukhang nakita naman ako nung dalawa ay umalis na ako at sakto naman tatayo na si Queenie para kumuha ng tubig pero sinadya kong ihinto ang paa ko at mapatid siya upang masubsob siya sa lupa. "Sorry akala ko kasi sa gilid ka dadaan di ko naman napansin na sa harap ko ikaw dadaan." Pagmaldita kong sabi pero mas lalo akong naiinis ay tinulungan siya ni Marcus.

Both of you! Bumalik ako sa ulirat nang mapansin kong papalubog na ang araw habang nakadungaw pa rin ako sa kalmadong ilog. I rememberer my mom, telling me to be careful whenever I pass this bridge because the river's image can be deceiving sometimes. Kalmado raw itong tignan ngunit sa ilalim daw nito ay sobrang lalim at nakakalunod. Kagaya ko lang. Mukha akong ayos lang pero sa totoo lang ay hindi naman. Malayo ako sa tubig pero ramdam na ramdam ko ang pagkalunod ko.

“Kung gano’n, nakapagpasya na tayo. Tara na.” Ang Rainbow Sky Bridge ang pinakakahanga-hanga at yayamaning tulay sa Imperial Capital. Ang katawan ng tulay ay malaki at mahaba. Ang repleksyon ng mga arko sa ilalim ng katawan ng tulay ay nakakonekta sa tubig, bumubuo ng buong bilog. Tumitingin sa paligid, ang maayos na paggalaw ng tulay ay malakas.

Habang ngumunguya, tumingin ako sa labas. At halos mapahinto ako. Ang train ay dumadaan sa isang napakataas na bridge. Sa ilalim ay may napakalalim na lambak. At sa gitna ng lambak ay may ilog na kumikinang dahil sa sikat ng araw. Napahawak ako sa lamesa. “Ang taas!” Tumawa si Keilys. “Relax. Safe naman tayo.” Huminga ako nang malalim. “Okay… pero ang ganda.”

May over bridge na naka konekta sa kabila at ito ang pinaka mabilis na daan patungo doon. Tinakbo n'ya ang naturang bridge para mabilis makarating sa kabilang building. Ganon din ang scenario sa kabila. Hindi n'ya alam kung sino ang pumasok sa teritoryo nila na hindi man lang nakaganti ang mga taohan nila. Ilang libong kalaban ang sumugod sa bahay nila na kaya nitong patayin ang kanilang mga taohan. Hinalughog n'ya ang buong building para hanapin ang ama ngunit wala pa rin. Bumalik sa kan'yang isip ang sinabi nito noong mag-usap sila tatlong araw na ang nakalipas.

Nang makababa na siya ay pumunta na siya sa isang under-construction na bridge. Tinignan niya ang ilalim no'n at nakitang, isa itong ilog. Natakot naman siya kaagad doon at napalayo nang kaunti. Tumingin siya sa itaas at dinama niya ang hangin na tumama sa kanyang mukha at minulat ang mata niya, kitang-kita kung gaano kagandang malapit na ang papalubog ng araw.

Saglit muna akong lumayo sa taping dahil ayaw ko namang makaistorbo sa trabaho nina Eionn pati ang mga kasama niya. Naglakad ako sa malapit na bridge sa gitna ng isang malawak na lawa. May mga water lilies na nakalutang do’n at iba pang mga bulaklak na nagbigay ng buhay sa animo’y ruined bridge. Huminto ako sa gitna ng bridge at pinagmasdan ang malinaw na tubig mula sa ibaba. “Ano bang sinasabi mo na artista ako? Sinama lang ako ng amo ko rito sa Baguio para may katulong siya ‘no,” tugon ko at saka humawak sa railings.

Kasalanan niya dahil siya itong nagsabing walang oras na nasasayang dapat. Ilang saglit lang ay tinatahak na nila ang daan na nang lumaon ay mas naging makitid at matarik. Hanggang sa narating nila ang isang may kahabaang hanging bridge. The view was scenic. Relaxing. At ang ritmo ng agos na nilikha ng tubig sa ibaba ay kay sarap pakinggan.

"Something bit me under water." "What!?"