Novel & Cerita Water Under The Bridge

isang impiyernong mas gusto ko kaysa sa mansyon ni Alexander. Mula alas-kwatro ng madaling araw, bago pa man magising ang mga tao, nakasubsob na ang aking mga kamay sa malalaking palanggana ng tubig na hinaluan ng matapang na sabon at chlorine. Kinukuskos ko ang mga sunog na talyasi na tila ba ang dumi niyon ay ang mga alaala ni Alexander na gusto kong burahin. Ang bawat paglubog ng aking kamay sa malamig na tubig ay nagpapadala ng kirot sa aking mga paltos na hindi na natutuyot.

Defiance in water. Then he pulled me under. Well, just our shoulders. Cue freak-out and bubbling kisses. Because water drops whispered things: half-confessions, half-accolades. Sweeping illusions that for a second, no contract, no inheritance clause, no custody of chaos. Just us. Drenched and real.

Ang merger na gustong mangyari ni Victoria ay hindi lang pala tungkol sa pera sa bangko, kundi tungkol sa pagpapatuloy ng isang krusada na sinimulan pa ng mga naunang henerasyon. Ipinagpatuloy namin ang paglalakad hanggang sa makarinig kami ng mahinang agos ng tubig. Paglagpas namin sa isang makitid na bangin, bumungad sa amin ang isang sapa na may malinis at napakalamig na tubig. Sa kabilang pampang, may mga ilaw na gawa sa sulo. "Sino 'yan?" Isang boses ng babae ang umalingawngaw mula sa madilim na bahagi ng sapa. Kasunod nito ay ang tunog ng pagkasa ng baril.

I touch the water leaving Cross hands for a while. I heard him groaned. I can't help but to smile. "Ligo na tayo." Nang umabot na ang tubig sa aking baywang. Saka pa ako nagsimula sa paglangoy ng umabot na ang tubig sa aking baywang. Ilang minuto din ako sa paglangoy hangang sa nasa malalim na ako na parte ng dagat. How I wish na may kukuha sa amin Cross ng litrato using a drown. The water is crystal clear I want to see a picture of us from above. Nakaramdam ako ng yakap galing sa likuran.

Mabilis na sumagot si Daniel, “Oo. Ang ilan sa kanila ay kababalik lamang. May nahanap sila na ilang mga underground na cavern at sinusuyod sila isa isa.” “Sige.” Sagot ni James. “Honey, uminom ka ng tubig.” Nagbalik si Thea ng may dalang maligamgam na tubig. Binuksan niya ang bote at inilapit ito sa labi niya. “Ako na, kaya ko ito mag-isa.” Kinuha ni James ang tubig at uminom. Dumaloy ang maligamgam na tubig sa lalamunan niya patungo sa sikmura niya at gumaan ang pakiramdam niya.

Ang katahimikan sa ilalim ng Villarreal Mansion ay tila humihinga. Ang bawat patak ng tubig mula sa mga basag na tubo ay nagiging tunog ng mga alaala — paulit-ulit, parang sinasadyang ipaalala na may mga bagay na hindi dapat nabubuhay muli. Ayesha’s hands trembled as she held the small lantern she had found near the collapsed tunnel.

Kaya ba tonutulongan niya ako dahil alam niya na galing din ako sa Corporation? Pumasok kami sa underground kung saan dumadaloy ang maruruming tubig na nagdadala sa labas ng palasyo. Itong tubig na ito ang dahilan kung bakit marami sa mga bata at matatanda ang namamatay. Dahil sa kakulangan ng tubig ay nagawa nilang sikmurain ang chemical na nakahalo sa tubig at wala man lang pakialam doon si Yvan. He is indeed cruel.

Hindi ko alam kung gaano kalayo ang biyahe namin at dahil sa sobrang inaantok na ako at humilig na ako sa kinauupuan ako para matulog. The place is beautiful. It is almost like a dream. Flowers and trees. The houses are like buried in the mountain. But still, it is very beautiful. All houses are like that but in different design. But then, the place went change. Everywhere, I see water and it is slowly drowning me. Few dead bodies are floating and the crackling of lighting reverberating everywhere. I tried to scream but nothing came out from my mouth. I tried so hard but it seems like, my voice was taken away or held back. I took a deep breath when the water consume me. I try to paddle but n

Mariin kong ipinikit ang mga mata ko at isang beses pang humugot ng malalim na hininga saka sumilip para tingnan kung nakalayo na ang mga kalaban. Nang masigurong wala ng tao ay saka ako nagmamadaling tumakbo patungo sa ilalim ng tulay. Manmade bridge iyon na sa ilalim ay dating may mga alagang mamahaling isda. Ngayon ay tuyo na lamang ito at kumokonekta ang tulay na ito sa isang drainage sa labas ng malaking lupain ni Horacio. Nang marating ko ang lugar ay nakita kong sira na ang harang na bakal. Sumuot ako roon at sumalubong sa ‘kin ang kadiliman. Ilang metro pa ang lalakarin ko bago ko marating ang dulo.

Malamang hindi alam ni Keth na niyaya rin ako ni Nicolo sa ball. Pumihit na ako paalis at wala silang nagawa kundi habulin na lang ako nang tanaw. Alam nilang pareho na hindi nila ako mapipilit. Nakatawid ako ng concrete bridge at sinapit ang bahagi ng kalsadang hindi natutuyo ang tubig kahit gaano pa kainit. May butas kasi ang tubo ng tubig na dumadaan doon.