We Were Soldiers Novels & Stories

Nag iisang babae ako sa aming team at nagkataon na ako din ang humahawak ng team namin, Isang dahilan kung bakit nakuha ko ang respeto ng bawat nakakilala sa akin at kilala talaga ang team namin ngunit bawat Isa sakanila walang nag bibigay impormasyon sa aming Pag ka kilanlan sa labas dahil maari nila itong ikapahamak. Agad akong napatigil sa iniisip ng biglang bumukas ang pinto alam kung si General ang papasok kaya agad akong sumaludo dito. "Maupo ka Lt.Col. Smith, well kaya kita pinatawag dahil sa mahalagang mission na pamumunuan mo. Alam kung aral mo na ang mga galawan ng mga taong ito kaya ikaw at ang iyong grupo ang Napili kung gawin ito."

“These soldiers behind me are capable enough to exceed our expectations. Pero habang patagal nang patagal palala naman nang palala ang mga taong nakakasalamuha natin at mga nagiging misyon ng kasundaluhan natin. May mga panahon na mismong mga sundalo at kapulisan ay nasasangkot sa mga ilegal at hindi makataong gawain kaya’t mas nasisira ang imahe natin sa publiko. That made it more challenging for us. Gayunpaman, I assure you we will continuously build dedicated and compassionate soldiers. In a few days or months, maybe I will open for another recruit of trainees to be coached and molded by these seniors. That way, we’ll stand stronger and excellent more than than we are now.” The soldiers i

At that moment, it became clear that the soldiers were not here to protect us—they were here to kill us. From my vantage point, I could see blood pooling across the plaza. Organs were scattered everywhere. Only a few people remained alive now. The soldiers spared no one—young or old—everyone was riddled with bullets in various parts of their bodies. Outside the barricade, one soldier stood burning twenty-one corpses we had placed there earlier in the morning using a flamethrower. The bodies disintegrated quickly under the intense heat of the flames. In an instant, they turned to ash and were carried away by the wind until they disappeared entirely into the air. We hadn’t even been able to gi

saad ni Yuana at biglang nalipon ang mga soldier at kinulong niya ang mga ito sa isang malaking bola saka pinuno ng tubig. Nagpupumilit ang mga soldier na lumabas sa loob ng bilog dahil unti-unti na silang nalulunod ngunit bigo sila hanggang sa tuluyan na nga silang nalagutan ng hininga. "Isa ka ngang halimaw! Biruin mo iyon, ang aking 100 soldiers ay pinatay mo ng ganoong kadali! Hindi ako takot sa ‘yo kaya marapat lang na kaharapin mo ang iyong kamatayan!" giit ng boss nila at pinagbabaril siya.

Biglang sambit ni Clarkson saka tumingin kay Karu. Hindi naman nagsalita si Karu bagkus ay tumango tango na lamang siya. Dama ang kaba at pag aalala ni Clarkson. They saw a soldier getting ready to get in. They are trying to secure space inside Sitio De Villasarza.

Yung mga assassin noong trial ko—hindi sila basta mercenary. Hindi sila thugs. Soldiers sila. Trained. Disciplined. At loyal sa isang tao na may sapat na kapangyarihan para makalusot sa inner court. Someone close. The thought twisted in my chest—parang lason na kumakalat. Dumating ako sa archive chamber—isang heavily guarded vault with every official record, sealed correspondence, and classified military report ng buong empire. Yumuko yung dalawang guards paglapit ko.

(Translation: Ready In Ten) Mabilis kaming dumapa habang hawak ang mga armas namin. The Russian soldiers kept bombing us using their tanks. When they struck a missile near our location, tumilapon kaagad kami dahil sa pagsabog. Tangina ng mga 'to! "Démissionner! Stand down!" I shouted despite blood dripping from my head down to my face. Fuck!

Nang maalala niya muli, sabay-sabay silang sumiklab na parang alon. Mula sa kanyang damit ay inilabas niya ang isang luma at kupas na litrato; anim silang naroon sa larawan. Sila ang pinaka-lihim na anim-na-taong elite soldier squad sa bansa, mga makinang pumapatay— ngayon ay siya na lamang ang natitirang buhay. Dati, magkakahawak sila ng kamay. Nangako silang mabubuhay at mamamatay nang magkakasama. Nangako silang walang sinuman sa kanila ang mag-aalay ng sariling buhay.

Beheading the Phantoms who're trying to get in our way. "Aaahhh!" D***g ko bago ako natumba. I was shot in my leg! Shit! This is bad! Inabot ko ang baril malapit sa akin at itinutok sa kanila. Inubos ko ang mga bala sa kanila bago muling tumayo at tumakbo papunta sa itaas. The soldiers...are down? All of them? "M-Mama... Mommy... Papa... Tita A-Ayuri." Napa-ngiwi akong muli nang kumirot lahat ng sugat ko. Ngunit nagpatuloy ako sa paglalakad. Until I saw them lying on the floor.

anito at sandaling ibinaba ang hawak nitong clip board. “Kakampi mo ako, Dina dear at sana lagi mong tatandaan na sa ating mga babae kumukuha ng lakas ang ating mga asawa hindi porket niloko ka n’ya ay bibitaw kana sa relasyon n’yo. Isang sundalo ang asawa mo, Dina. May kasabihan sila na ‘It’s take a strong woman to love a military man’ at ‘di ba anak ka ni General?”