For A Lost Soldier Novels & Stories

Biglang sambit ni Clarkson saka tumingin kay Karu. Hindi naman nagsalita si Karu bagkus ay tumango tango na lamang siya. Dama ang kaba at pag aalala ni Clarkson. They saw a soldier getting ready to get in. They are trying to secure space inside Sitio De Villasarza.

Edi lagot ako kay Tito David, lalo na kay Viah na siguradong hindi magdadalawang isip na patayin ako pag nagkataon. And speaking of the devil, gulong-gulo pa rin ako hanggang ngayon sa mga pinaggagagawa ng baklitang yun. Feeling ko magugunaw ang brain cells ko sa kakaisip ng reasons niya for leaving without any word. The only thing I know is, yesterday, I saw the Viah who lost Zenice three years ago, and the Viah who suffered on her Dad's death: the Viah in pain, sorrow, yearning, and almost giving up.

He stood tall above her now, towering, calculating. "That's what makes this fun," Hades said. "Watching you question everything. Wondering if you ever mattered. But the moment he realizes you're gone—and sees your with me and what you've become—then I win." He turned away, walking slowly toward the heavy door of the room. The door slammed shut. Nina was left alone—broken, but not yet defeated. She buried her face in her knees, whispering over and over, "Kaya ko 'to... kakayanin ko 'to..."

“Nandyan lahat ng mga katanungan mo. See for yourself.” “Sila rin ang nakalaban n’yo two years ago na kinamatay ni Montevallo. Actually si Montevallo, ang may hawak ng misyon na ‘to, namataan ito sa US.” “Sorry, Sir. I can’t accept it because I’m leaving the Philippine Army for good. Hope you understand.” “Naiintindihan ko.” Anito habang tumatango tango

Nag iisang babae ako sa aming team at nagkataon na ako din ang humahawak ng team namin, Isang dahilan kung bakit nakuha ko ang respeto ng bawat nakakilala sa akin at kilala talaga ang team namin ngunit bawat Isa sakanila walang nag bibigay impormasyon sa aming Pag ka kilanlan sa labas dahil maari nila itong ikapahamak. Agad akong napatigil sa iniisip ng biglang bumukas ang pinto alam kung si General ang papasok kaya agad akong sumaludo dito. "Maupo ka Lt.Col. Smith, well kaya kita pinatawag dahil sa mahalagang mission na pamumunuan mo. Alam kung aral mo na ang mga galawan ng mga taong ito kaya ikaw at ang iyong grupo ang Napili kung gawin ito."

Isang lalakeng lumaki sa anino ng pamilya at natutong patayin ang kanyang emosyon upang maging isa sa pinakamagaling at pinakamalamig na piloto ng militar. Walang bakas ng gulat o kaba sa mukha ni Zaymon, kahit na mabilis itong umikot sa likuran ng sasakyan at binuksan ang pinto. Dalawang armadong sundalo ang nagmamadaling lumabas, inaalalayan ang isa pa nilang kasamahan na duguan ang dibdib at balikat dahil sa tama ng shrapnel mula sa isang operasyon sa bundok.

Naiinis ito sa dalawa pero mas naiinis ito sa kanyang sarili. Kaya pala hindi bumalik sa kwarto si Luis ay dahil si Tess ang pumalit sa akin. Malungkot na pagiisip ni Alice, siinisisi niya tuloy ang kanyang sarili kung bakit nawala ang kanyang nobyo, kung pinagbigyan niya lang sana si Luis sa gabing iyon ay maaaring buhay pa ito magpasa hangang ngayon. Nilapitan ni Mike si Alice upang pakalmahin dahil halos maglupasay na ito sa sobrang pag iiyak.

“These soldiers behind me are capable enough to exceed our expectations. Pero habang patagal nang patagal palala naman nang palala ang mga taong nakakasalamuha natin at mga nagiging misyon ng kasundaluhan natin. May mga panahon na mismong mga sundalo at kapulisan ay nasasangkot sa mga ilegal at hindi makataong gawain kaya’t mas nasisira ang imahe natin sa publiko. That made it more challenging for us. Gayunpaman, I assure you we will continuously build dedicated and compassionate soldiers. In a few days or months, maybe I will open for another recruit of trainees to be coached and molded by these seniors. That way, we’ll stand stronger and excellent more than than we are now.” The soldiers i

It is just fuck up that way. Halos isang oras din nang makarating kami. Saglit akong napatitig sa aming mansyon. Kaagad bumalik ang mga alaala ko dito. Wala masiyadong nagbago. May mga lumuma ng pader at hindi name-maintain na hardin ang nakita ko. Hindi na ito prosperous tulad ng dati. It's empty. Dead. I don't know my chest felt heavy thinking that it's because of what I did. Dahil sa pag-alis ko. Sa paglayas ko ng walang paalam.

Ang pamumula sa kanyang mukha ay hindi pa ganap na nawawala. Bagaman medyo nakakahiya ang nangyari, mas tiyak na sya ngayon na si Andres ay karapat-dapat sa lahat ng sakripisyong ginawa niya upang iligtas ang buhay nito. Anuman ang kalagayan, alam niya kung paano siya igalang at pakalmahin, at iyon ang pinakamahalagang bagay. Sa susunod na makakita siya ng tamang pagkakataon, kakausapin nya pa din si Lucio at kolukumbinsihin ito na payagan syang sumama papuntang isla.