روايات وقصص ضمن Weightlifting Fairy Tagalog Dubbed

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Xara's POV Nasa hapag na ako ngayon kasama ang Ate ko na kumakain ng pananghalian. Hirap na hirap akong itago ang pananakit ng katawan ko kahit sa kaunting galaw. Naka-jacket ako at pajama dahil puno nang pantal ang katawan ko. Pulang-pulang ang mga ito kaya hindi talaga mapagkakamalan na nakagat lang ng lamok. Sinabi ko na lang na nilalamig ako…

Hinawakan naman ni Judy ang aking phone at bakas sa mukha niya ang pagtataka. “Tao..” Aniya habang hinahawakan ang aking phone. Muling tumunog ang aking phone kaya nagulat si Judy. “Tao?” ulit niyang tanong habang ngumiti sa akin. imbis na magalit ako sa kanya ay nawala ito dahil sa ngiti niya. “Hindi ‘to tao, tinatawag itong cellphone.” Wika ko habang tiningnan ang isang site at nag search ng movie. Napili ko ang fairy tale at pinapanood siya.

Nakaluto sila nito ngayong umaga? “Sabaw pa lang nalagay ni Mommy hindi pa raw kasi malambot yung karne eh.” Paliwanag naman ni warfreak. Okay lang naman yun sakin eh dahil sa sabaw lang talaga ako. “Okay lang yun warfreak, sabaw pa lang okay na yang babaeng yan.” Usal sa kaniya ni Aira. Kumain naman na kami, ang dami talaga ng pagkaing binaon ni warfreak dito. Hindi namin ito mauubos.

Brand lang pala namin. Bumukas ang pintuan nandon ang student council nakatayo kasama sila Remi at Kamie. Naramadaman kong tumayo narin ang lalaking nasa office chair. Halos mabuga ko ang tubig ng makita ang pagmumukha nito. He smiled that freaking smile. "So kids, you have your new mission." "Tito Hector?!" "Hector?!" --------

Nawindang ata ang mga brain cells ko sa lakas ng batok ni sari. “Anong 200? G*ga ka, 150 lang yung kilo ng tilapia natin!” nanlalaking matang wika nya. Malakas akong natawa. Hindi ko alam na nakikinig pala sya kanina. “That’s what you called business. Tsk tsk talino ba?” “Tse! Saan mo naman nakuha yang english mo? Infairness ha lumelevel-up”

ELLIE "Ikamusta mo'ko sa mama at papa mo roon ha?" Nakangiting paalala ni tita Mildred. Hila-hila ko naman ang mabigat kong maleta dahil ngayon na ang alis namin papuntang Pilipinas.

sagot nito “May tama ka! Si Vernice nga lang pala ang pinagsasabihan noon ng mga kanyang lakad. Malabo na ipaalam niya sa atin. Suntok na yon sa buwan dahil si Vernice lang ata ang pinagkakatiwalaan niya sa ating lahat. Sayang nga lang yung ganda ni Vernice. Hindi napapansin ni Sir Raffy."

“That's you?” Tumango ako. “Naiwala ko 'to rati. Hindi ako nakapasok sa contest nu'n kasi nawala ang school ID which is very important. Bakit na sa 'yo 'to?” “I found it outside my school,” kunot-noong sagot nito. “Inaanod na ng tubig dahil malakas ang ulan. Nabura ang pangalan mo kasi hindi pa laminated ang ID. What kind of school who doesn't laminate their ID's?”

Napatangu-tango siyang sinabi ang salitang, "Ahh...yun pala iyon. Marunong ka naman pala magtagalog, bakit ka nag-eenglish? Hindi ko tuloy gets." "Ahh... hindi ka marunong mag-english?" tanong nito. Umiling siya at ang sabi nito. "Paktay ka kay Matteo." "Luhh bakit?" Kinabahan siya. Sumagot ito. "Magwawala iyon kapag hindi ka marunong mag-english, 10.5 million ka pa naman, tapos hindi ka pala marunong mag-english, bully pa naman iyon. Kailangan mag-english ka talaga mamaya para ligtas ka, kasi kung hindi ewan ko na lang."