What Did I Do Wrong Novels & Stories

Sinikap ni Belle na huwag lakasan ang boses niya upang hindi magising ang mag-ama na natutulog. "Mabelle, makinig ka sa 'kin. Tulad mo noon, nagkamali rin ako. Masyado akong nagpabulag sa pera at aminadong nagamit ko ang tsekeng 'yon para i-invest sa kumpanya na kalaunan ay nalugi rin naman. It was one of the big mistakes I've ever done at pinagsisisihan ko na iyon. Marahil lahat ng nangyari sa 'kin noon ay karma ko 'pagkat naging masama akong ina sa 'yo.

It’s a soft and warm approach, nagpatianod siya dito ng iharap siya ng asawa. “April…” She can see that he is still weighing her mood. “Ito na naman tayo.” Sinabi nito sa mahinahon na boses. “How can we correct what we did wrong in the past if we continue doing what we did wrong?” Mahinahon nitong tanong sa kanya, but she can also see desperation.

Basa pa ang kaniyang mukha dahil sa mga luha niya. "What did I do wrong?" he asked, staring at nowhere. Muling may mga luhang lumabas sa mga mata niya kaya natulala ako sa mukha niya. He ruffled his hair. "Hindi ko maintindihan kung anong nagawa ko. Kung alam ko lang na mangyayari 'to. Hindi na sana ako umalis. I thought it was okay. I should have stayed. Malalaman ko sana kung bakit, para hindi ako nangangapa ng ganito."

Marahas niyang pinahid ang mga luha sa kaniyang pisngi bago ito tinalikuran. Tahimik niyang dinampot ang kaniyang mga damit sa sahig at mabilis na nagbihis. Matapos mag-ayos ay tinungo na niya ang pinto ng silid. Ngunit bago tuluyang makalabas ng kuwarto, ay muli niyang nilingon si Lucas. "The only wrong I did was leaving you and I admit, that was the biggest mistake of my life. But I've learned from it, Lucas."

Isang malalim na paghinga ang lumabas sa bibig ko, napamaywang akong napa-iwas ng tingin. Lalabas na to ng pinto ng kwarto ko ng humarang ako. "What the hell is wrong with you?" Naiiyak na ko. "You! What the hell is wrong with you." Ganti niyang tinapunan ako ng matalim na tingin. "I didn't do anything wrong." Sabi kong halos mapiyok pa ko. Napaglapat nito ang taas at babang labi na parang nagpipigil na sumabog. Kita ko kung gaanong marahas na tumiklop ang mga palad niya.

I am lost, again. I've tried my best not to do the same mistake but here I am doing it again. I've tried to be the best version of myself but still, I failed miserably. Hindi na ako nadala. Nabuntis ako na hindi alam ang ama ng anak ko pero hindi pa rin ako natuto. I should have known better. I should have learned from that mistake pero bakit sobrang tigas nitong ulo ko?

Nagugulumihan niyang sabi sa akin. Napatango-tango naman ako sa kaniyang sinabi. "Alam kong mali ang magpakamatay noon. Pero ano bang magagawa ko? Kinain ako ng lungkot ko, ng pagsisisi ko sa buhay at pati ang pagkawala mo. I'm so fuck up that time. I'm super mess, I don't know where I gonna follow, the right or the wrong way" hinarap ko siya nang may ngiti sa aking labi.

humahagulgol niyang sabi. Nanliit ako sa sarili. Naging pabaya ako at hindi nag-ingat, hindi iniisip ang mga kahihinatnan ng aking mga aksyon. Ngayon, isang inosenteng ama ang nawalan ng buhay dahil sa akin. "I'm so sorry, April. I wish I could take it all back," I said, my voice heavy with regret. But it was too late for apologies. The damage had been done, and I would have to live with the guilt and shame for the rest of my life.

paki-usap nito at pinagdaop pa ang dalawang palad. Muli ay huminga siya ng malalim at napilitang lumabas. Siya ang nauna sa paglalakad. Agad namang sumunod si Menchi. Sa gilid ng kawayang bakod siya huminto. Sandaling namayani ang katahimikan sa pagitan nila at wala siyang balak na magsalita. "Kaye, I'm so sorry sa pagkakamaling nagawa ko sa iyo, sa inyo ng mga naisama ko roon. Alam ko na hindi ganoon kadali akong patawarin--"

Lito at sunod-sunod na tanong nito. Fortunately, parang hindi niya naman nahalata kaya hindi ko nalang din pinapahalata. I know that I did the biggest mistake in my life that night but I do not want to think about that incident. Bahala na. Tatanggapin ko nalang ang magiging resulta. Kasalanan ko naman e. Nagpadala ako sa bugso ng makamunduhang hangarin. “I threw it away...” simpleng sagot ko.