What Did I Do Wrong Novels & Stories

Lito at sunod-sunod na tanong nito. Fortunately, parang hindi niya naman nahalata kaya hindi ko nalang din pinapahalata. I know that I did the biggest mistake in my life that night but I do not want to think about that incident. Bahala na. Tatanggapin ko nalang ang magiging resulta. Kasalanan ko naman e. Nagpadala ako sa bugso ng makamunduhang hangarin. “I threw it away...” simpleng sagot ko.

Yes, sinabi ko nga na wala akong pakealam kung murahin man nila ako o sabihan ng kung anu-ano, basta ang mahalaga maramdaman ko na may tao pa pala sa tabi ko. But this story is kinda worse. One mistake can lead to high damage. Ang masama pa, that person killed someone because of this d*mn stupid Original Owner! "Sh*t!" Napatayo ako sa aking pagkakaupo. Kahit na nahihirapan akong kumilos, ginawa ko pa rin dahil ayaw ko ng manatili pa sa kwarto na ito. Hindi ko alam. Parang may mali. Parang may hindi tama sa aking utak.

“W-why? Parang nauutal na sambit nito “did I do something wrong? Hindi ako umimik akma akong bababa ng sasakyan ng yakapin niya ako patalikod. “What's wrong? Bulong nito sa tenga ko. “Tell me baby please?” “Wala ayoko na yun lang,” mapakla kong sagot “Tama na yung pagkakamaling nangyari sa ating dalawa tutal tawag ng laman lang naman yun diba? Dagdag ko pa tapos ay inalis ang kamay nya sa tyan ko at tuluyan ng bumaba ng sasakyan.

Paano ko ba sasabihin ang laman ng isipan ko gayong alam ko na pwede ko siyang masaktan oras na sabihin ko ang problema ko. Hinawakan niya ang kamay ko sabay halik. Mas lalo akong nasasaktan na masaktan siya gayong wala siyang ginawa kundi mahalin at alagaan ako. Pero sakabilang banda nagi guilty pa rin ako na itago rito ang katotohanan. Ayokong maging unfair ako sa kan'ya. At ayokong ipaako sa kan'ya ang anak ko na hindi naman siya ang ama. Kagabi kasi tinawagan ko ang doctor at sinabi nito na sure siya na 12 weeks na ang dinadala ko. Kaya alam kong hindi siya ang Daddy ng dinadala ko. Sumagap ako ng maraming hangin at ibinuga. Napabuntong hininga ako bago sabihin dito na; "Sorry, love kong

Umiwas siya ng tingin bago dahan-dahang tumango. Naitikom ko ang bibig ko at unti-unting uminit ang pakiramdam. Ngayon, kahit may aircon ay nagsimula na akong pagpawisan. “Kalat na ba ‘to?” “We did nothing wrong,” pinandilatan niya ako ng mga mata. “Alam ko. Tinatanong ko lang kung kumalat na ba.” “Yes. I regret going to school too early.” “Ano bang ginawa nila?”

"But that doesn't justify her errors, Trinity. It was so unprofessional–" "May mali rin ako." Itinaas niya ang file na nakapangalan sa kaniya. "Hindi ko binasa at ni-check nang maayos ang resulta na ibinigay ninyo sa akin dahil sa labis na pagdadalamhati. Masyado akong nagpadala sa emosyon na hindi ko man lang sinigurong akin nga ang result na ito. The blood type was wrong. I have A+, at ang naka-print dito sa papel ay type O. Noon pa lang dapat na ibingay ni'yo sa akin ang result na ito ay nakita ko na ang error. I could have saved myself from overthinking, from torture and pain. Pero ako ang umiwas. Ako ang hindi nakipag-koopera sa inyo. I had my share of errors, too."

Nakaka-amuse lang. Sanay kasi akong seryoso at masungit siya. Then all of a sudden, masusulyapan ko ang side niya na 'to. Which is wrong. Kasi wala kang karapatan makita ang side niya na 'yan. Pero dahil sa pagkakamali mo, look what you've done to him. Napailing ako at sinubukan kong alisin sa isip ko ang bagay na 'yun. Ayoko nang isipin ang pagkakamali na nagawa ko. Kasi ginagawa ko na naman ang tama ngayon 'di ba? Inaayos ko na ang lahat.

I hated myself even more for caring. “Don’t think about it,” I mumble, pressing my forehead to the cold glass of the window. But the universe isn’t listening, because the rain only gets heavier, louder, parang sinasabayan niya yung spiraling thoughts ko. What did I do wrong? Was I too clingy? Was I too quiet? Did I get too comfortable? Or was it my body? My weight? My hoodie that’s always too big?

dagdag ko at saka humalukipkip. "Why? Did I do wrong?" inosente niyang tanong na parang wala siyang ginawa kanina. "And what? Susuyuin o kakausapin kita? What for? As far as I remember, I did nothing wrong." Umirap ako sa kanya dahil sa kahibangan niya. "Really? You did nothing wrong? Sinabi mo lang naman sa ibang tao kung ano ang mayroon sa atin."

Trauma na hindi ko alam paano ko ba aalisin sa buong pagkatao ko! Paulit-ulit mo na nga akong sinaktan pero wala eh nabulag ako sa mga matatamis mong pangako. You're a walking red flag to me! My biggest mistake is to let you ruin me again. You're my biggest trauma, Levi! You gave me again the trauma that I don't want to experience. Yung trauma na ilang beses kong iniiwasan, yung trauma na akala ko hindi na mangyayari pa pero bakit sila mismo ang lumalapit sa akin, ikaw na naman ang nagbigay sa akin ng trauma. I'm not completely healed pero bakit may sugat na naman ako, malaking sugat na hindi ko alam kung paano gagamutin.