Romans & histoires What Is Monthsary In A Relationship

Dahan-dahan nitong ibinaba ang baso nang tuluyang maubos ang laman no'n. "Are you sure? Tinatanggihan mo ang monthly payment at iba pang bayad na ibibigay ko sa'yo? Being married to someone for a year because of a deal is not a simple matter. I know it would feel like I'm taking away your life for one whole year. You should be compensated." Hindi nagbago ang pormal na ekspresyon ng mukha niya. "Take it or leave it," may conviction ang boses niya pagkasabi no'n.

"Pwede." "Nga pala babe, are you ready to meet my mom? Ipapakilala na sana kita eh. Kung ready ka na." "Agad babe?" "Ayaw mo?" "Gusto syempre pero babe huwag naman agad. Please give me some time. Pwede bang sa monthsary nalang natin or sa anniversary?" "Ok. First monthsary. Is that ok with you?" "Yeah sure." "Ok." "Sorry." "It's ok. I understand. Idlip muna ko," sabi niya sabay talikod sakin

"Can I invite you later and have some dinner, Mom and Dad are expecting you to come, let's celebrate our monthsary with them, babe." Muli akong napabuntong hininga sa sinabi nito, celebrating a monthsary with this fucking relationship is really sounds funny, para saan pa ang bagay na iyon wala namang pag-ibig na namamagitan sa amin at kagustuhan na lang nila. "May pupuntahan ako mamayang gabi, l'm not coming," tugon ko rito.

Sampung taon na niyang inaalagaan ang damdaming iyon at umaasang masusuklian iyon nito dahil sa mga kabutihang ipinapakita nito sa kanya. Sa katunayan, no'ng malaman niyang may relasyon na ang dalawa ay halos isang buwan siyang umiiyak gabi-gabi. Memorize niya pati ang monthsary ng mga ito kaya alam niyang dalawang buwan na lang at mag-iisang taon na ring magkasintahan ang dalawa. Eighteen na si Desiree kahit pareho silang nasa Grade 11. Mag-i-eighteen pa lang siya in three months.

"So it means...?" Napaingos ako. "Eh 'di five months na tayong kasal. S-So...?" Hinaplos ni Jass ang mukha ko. Dinantayan niya ng halik ang kamay ko. Tulad ng kung paano iyon hinalikan ng lalaki sa panaginip ko. "That means, happy monthsary, sweetheart. Fifth monthsary. Now will you be my date?"

"May weeksary na tapos may monthsary pa?" "Yes." Pagtaas-baba pa ng ulo ni Serenity bilang tugon sa kan’ya. "Until our eleventh month together, then on the twelfth month, we celebrate our anniversary. And I just can't wait for that!" "Ang dami pala ng celebration. Masyadong magastos pala ang nasa isang relasyon." Nausal na lamang niya sa kan'yang sarili. Ipinasa niya muli ang cake kay Jed at panandalian siya na napapikit upang pakalmahin ang nag-iinit na ulo niya. "Hindi ba dapat ay anniversary lang para naman hindi nakakasawa at hindi magastos?"

Seriously, who the hell celebrates monthsary? “Kung talagang hindi ka na nagsisisi na ako ang napangasawa mo, eh bakit nakalimutan mo na monthsary natin ngayon?” she said while pouting her lips. 23rd of the month daw ang monthsary namin.

Mukha lang yung magkapareha sa amin. "I thought I said na priority muna natin yung ruse?" "I know but here me out," He paused. "Alam mo ba kung ano ang meron next week?" "No," iling ko. "It's not yet your birthday naman." "You really don't remember?" He asked, disappointed. "Ano ba kasi ang meron? I'm not good at dates," irap ko. "So, ano nga?" "It's our monthsary! The day when we made the ruse official!" He exclaimed.

"Kung ganoon, narito rin kaya 'yong asawa ni Sir?" Napatingin ako kay Monica. "Not for sure," si Mrs. Ambros ang sumagot. Nahuli niyang nakatingin ako sa kanya kaya pairap siyang nag-iwas. "Remember, nasa one-month vacation si Sir? For sure, he's with her." Napakurap ako nang marinig na diniinan ni Mrs. Ambros ang salitang "one-month". What is her real problem? I could feel it. May sama siya ng loob sa akin. Well, as if someone's here hasn't a grudge against me. Bulgar ang mga parinig nila sa akin at maging bulung-bulungan nila tungkol sa akin.

Dahan-dahan kaming naglakad habang ninamnam ang kagandahan ng paligid. "Hindi ko alam kung alam mo pero monthsary natin ngayon. 7th monthsary actually..." I can feel his stare but I choose to ignore it. My smile never fade while walking. Ninamnam ko ang oras na magkahawak kami ng kamay. Napakasimple pero ang sarap sa pakiramdam. "...Kaya thank you sa pagsama sa akin dito Grey. I'm really happy. Super happy to be exact"