Novel & Cerita Time Quotes In Relationship

Sino bang nagtatrabaho pa sa oras na ‘to? Pero ayun, nag-reply pa rin ako. Me: "Give me five minutes." Tumaas kilay ni Zoe. "Professional relationship, huh?" "Shut up," sabi ko, pero nakangiti na ako.

Pero malungkot lang dahil lahat ng nakukuha kong achivement ay parang wala din dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin bumabalik si Roxie. At sumabay pa na halos wala na aming oras sa isa't isa dahil pareho kaming busy sa mga sari-sarili naming rsposibilidad. Madalas nga ang nangyayari sa amin tuwing magkakarooon ng time na makapag usap ay may makakatulog dahil sa sobrang pagod at puyat., Minsan naman sa chats na lang kami nag kakausap, minsan ay ilang oras pa bago may magreply sa aming dalawa. Pero mas naging matatag kami, mas minamahal namin ang isa't isa. Dahil alam naming pareho na kahit gaano kalayo ang distansya naming dalawa ay magkalapit lang ang mga puso namin, at malaki ang tiala nam

Si Quinn ay hindi iyong tipong magagalit agad kapag may kailangang baguhin sa plano, pero ayaw ni Gavri na maramdaman nitong palaging nauuwi sa second priority ang oras nila dahil sa trabaho. Sa lahat ng bagay na ayaw niyang mangyari sa kanilang relasyon, isa sa pinakainiiwasan niya ang pakiramdam na hindi niya nabibigyan ng halaga ang oras nilang dalawa. He could deal with billion-dollar negotiations. He could handle difficult investors. He could stare down men who were twice his age and twice as ruthless as him without even blinking. Pero kapag si Quinn na ang involved, ibang usapan.

Mukhang nahihiya siya kaya hinayaan ko na lang siya. Isang linggo pa lang ulit kami nagkakasama. Isang linggo pa lang din kami naging in a relationship. Marami pang oras para mas makilala ko siya ng higit. Siguro, dapat ko siyang yayaing lumabas at makipag-date sa kanya? Hindi iyong palagi lang kaming nasa Unit niya at nasa kama. Palagi pa naman kaming in-heat kaya nauubos masyado ang oras namin sa gano'ng bagay!

Hindi ko na mabilang kung ilang beses kong tinawag ang pangalan niya. Basta ang alam ko lang, after we came. We just hugged each other for a minute or an hour. I don't care. Things are so... fast... That it couldn't sink in. We did it again... This time, we're in a relationship.

“Wala iyan sa tagal o ikli ng pagsasama niyo. Kung talagang kagusto-gusto sa paningin mo ang isang tao, mawawala ang sense of time dyan. Hindi mo namamalayan na kahit maikli pa lang ang panahon na magkasama kayo, nahuhulog ka na pala dahil sa dami ng kabutihang nagawa niya para sa iyo.” Napangiti ako. “Hindi kwestiyonable ang oras?” Umiling si mama. “Kahit kailan ay hindi naging hadlang ang oras para sa pagmamahalan ng dalawang tao. Oo, magiging kontrabida man ito sa kalagitnaan ng relasyon niyo dahil ito ang susubok ng tatag niyong dalawa, pero lumilipas din naman, hindi ba? Sa huli, patuloy pa ring tatakbo ang oras at ang dapat mo na lang gawin ay hayaan ito at manatili sa kasalukuyan . Ti

Pero, kung tutuusin walang-wala ako kumpara sa trabaho ni Annie dahil siya mismo ang assistant nito. Alam ko kung ano ang tunay na relasyon ng dalawa, parang nakikita ko pero hindi ko lang agad masabi. Sabihin nating alas dos at alas kuwatro ang schedule ng meeting nina William at nang investor. Pero bakit hindi pa rin sila umuuwi nang mga oras na iyon? Nasa park lamang sila at–

“Kunsabagay, ilang oras na lang. S-salamat nga pala sa three months na relationship natin huh.” “Oops, huwag ka muna ng magsalita ng ganyan Miss Domingo. Effective pa ang relationship natin.” Tumingin ito sa suot na mamahaling relo. “Four hours to go bago tayo magbreak.” “Alam mo kung lahat ng mga taong hindi meant-to-be na nagkaroon ng relasyon ay alam kung kailan sila magbi-break.” Pinipigilan niya ang lungkot na nadarama. “Wala na sigurong iiyak o masasaktan sa maling tao.”

“Why?” “Anong why? Hey student, alam mo ba kung anong oras na ngayon?” Napatingin ako sa relo ko bago sinagot ang tanong nito. “6:50 pm po.”- kumunot naman ang noo ng lalaking nasa harapan ko. Ngayon ko lang napagtanto na ang kausap ko pala ay manager ng convenience store na kinatatayuan ko ngayon. Medyo pamilyar sa akin ang kanyang mukha pero hindi ko maalala kung saan ko ito nakita. Sa palagay ko din ay nasa edad kwarenta eto pataas. Alam ko naman eh, pero wait.

“Did you forget? We have a four hour relationship a week and it is just right to come at your dinner party.” Nataranta si Sierra sa kaalamang nagpakita ang lalaking ito para lang sa kanyang dinner party! Like, what the hell! At four hour relationship a week? Anong ibig niyang sabihin? Nagpalinga-linga si Sierra, nang masigurong walang tao ay sarkastiko siyang ngumisi kay Sylvio. “Mr. Narvaez really thinks it is nice to throw jokes on someone, huh?”