What Is Procrastination In Tagalog 소설 & 이야기

iwas tingin ko " Sus!tinatanggi mo pa...wag kang mag-alala kapag kinasal na tayo pwede mo na akong tikman...ay hindi lang tikim kainin mo pa ". baling nito saakin at ngumisi ng nakakaloko.. sabay kindat Ang bad niya! Pero kung gusto niya why not diba?luh?ano ba Chin! Mali yung narinig niyo ha.. " Bastos neto! ". palo ko sa braso niya

Tumango ito at mukhang walang problema sa aking ginawa. "Sa-salamat nga pala para doon. Pasensiya na rin at wala man lang akong maibigay. Medyo marami rin akong tinatahi nitong mga nakaraang araw kaya nawala sa isipan ko ang tungkol sa monthsary natin. Ang dami ko kasing natingga na order noong umalis tayo kaya nagpang-abot na sa mga bago." Sana naman ay ayos lang sa kanya iyon.

THE ONE-YEAR CONTRACT CHAPTER 21 APPLE’s POV "Tsss. Kapag nakalabas na tayo, I'll teach you some basic English, nang hindi na ako natat*nga sa'yo,” saad niya na ikinairap ko. "At ikaw pa talaga ang nat*tanga sa'kin? Ako nga ang dapat na nat*tanga sa'yo kasi ako ang madalas na hindi nakakaintindi sa'yo. Una, sabi mo mananagalog ka na, at kailan pa naging Tagalog ang English, aber? Ikalawa. Wala ka na ba talaga sa tamang katinuan at pumayag kang magpakulong? At ikatlo. Naliligaw ka pa nga talaga pagdating sa pagmamahal. Hindi kasi iyan hinahanap. Kusa iyang dumarating. A-Ako, kailan mo lang ako nakilala. Saka, h-hinanap mo ako. Kaya hindi ako ang—"

Nakakainis! Halos buong umaga ay iyun ang tumatakbo sa utak ko. Kakaunti na nga lang ginagawa ko hindi ko pa natatapos samantalang dati ganitong oras tapos na ako sa isang gawain pero ngayon hindi ko pa nakakalahati! Damn it! Saan ba kasi nagpunta ang bwisit na folder na yun! ‘Oo Keisha masasagot ka ng sarili mo’

Hindi ko lang talaga ugaling tumambay sa lalo na sa timeline ng iba. “Ang tagal kong hindi nag-open. Wala man lang mensahe. Buhay pa ako pero wala nang nakakaalala sa akin.” Naghihimutok ako habang tinitingnan ang mga messages ko. Wala man lang naligaw na kahit isang mensahe. Nag-scroll na lang ako news feed ko. Tinatamad na rin naman akong magsulat kaya magpo-procrastinate muna ako ngayon.

“If a stack of rocks is heavy for you to carry, subukan mong bitawan ang iba at balikan kapag tapos kana sa isa. Huwag mong madaliin ang isang bagay dahil lang sa nararamdaman mo na may kailangan kang gawin agad. Pag-isipan mong mabuti ang lahat, Celestia. Rushing isn’t always the answer.” Tanging tango lang ang naisagot ko sa kanya. Naramdaman ko ang pag-init ng sulok ng mga mata ko. Why does I feel like crying? Sinamaan ko ng tingin si Wayde nang magtagpo ulit ang tingin namin. “What? What did I do?” pa-inosente nitong tanong. “Pinapaiyak mo ako,” kinagat ko ang pang-ibabang labi at humalukipkip.

sagot naman niya. “Hindi ako nagbibigay ng gawain na hindi kayang tapusin sa nilaan kong deadline dahil alam ko naman na hindi lang ako ang kanilang guro. Sadyang mahilig lang mag procrastinate ang mga estudyante tapos isisi lagi sa prof kaya hindi nakakatapos sa takdang oras.,” dagdag pa niya. Aray ah tinamaan ako, minsan ganyan ako eh pero kahit pa minadali ang gawain ay maganda ang gawa ko, ‘di kasi ako bobo may katamarang taglay nga lang minsan.

Wala nang ibang laman ang isipan ng mga oras na iyon kundi ang maisakatuparan ang nasimupan. "This time ay hindi ka na makaligtas sa akin. Akin ka na at huwag kang magkamaling magpaangkin pa sa iba dahil papatayin ko sila!" Mapang angkin nq bulong ni Dante sa tainga ng kaibigang habang inaalis ang saplot nito sa ibaba. "Ah shit, wait!" Nataranta si Troy at mukhang nawala ang kalasingan nang patalikurin na siya ng karomansahan.

“Mira, can you please get the hell out of my mind, will you?” Napakasimple lang naman nitong proyekto na binabasa ko pero hirap na hirap akong intindihin ito, dahil ang aking isip ay patuloy na lumilipad pabalik kay Mira. Tuwing sinusubukan kong mag-concentrate sa trabaho, bigla na lang siyang sumasagi sa isipan ko. Sa tuwing magbabasa ako ng isang dokumento, parang nakikita ko ang itsura niya kanina habang nakikinig sa mga sinasabi kong hindi kaaya-aya. Manhid lang ang hindi masaktan sa mga binitiwan kong salita ngunit lahat nang yun ay sinadya ko upang marinig niya. Nais kong isipin niya na matagal na akong naka move on sa kanya at hindi ako yung tangang naghintay ng 6 na taon sa babaeng n

Iyon lang naman ang laman ng ref ni tita kaya no choice ako kundi 'yon ang kainin. Besides, gusto ko din naman nang chocolate. Gusto kong i-try ang sinasabin ni Greza tungkol sa chocolate. DESSERT = STRESSED reliver. Hindi naman ako basta-basta na stress lang ngayon, na sa mas mataas pa nga ako at yun ang depression. Nakakatawa. Sabay-sabay akong ginagago nang lahat, nag sabay-sabay silang lahat, kaya ito ang nangyari sakin.