What Is Your Biggest Fear Mga Nobela at Kwento

″the what happened? ″Then in the first time of my life, doon ako nakaramdam ng sobrang takot. Ilang araw o lingo kapag iniisip ko yun, nangangatog ako. Kasi muntik na. Nag ka phobia ako sa dilim dahil don nag ka anxiety, hindi din ako nakaka tulog non pag hindi umiinom ng sleeping pills, may tita akong psychiatrist kaya sa kanya ako lumalapit. Mom sya ng bestfriend ko.″ ″Hangang ngayon ba?″ tanong nya para mag taka ako

Leo’s POV Hindi ko na maalala kung kailan ako huling nakaramdam ng ganitong klaseng takot. Hindi takot sa negosyo. Hindi takot sa kalaban. Kundi takot na tuluyan kong mawala ang babaeng pinakamahal ko.

Hindi naman s'ya makakapayag na mauwi sa wala ang pinaghirapan n'ya. " Karamihan pa naman sa mga bagay na nakukuha sa agaw ay madali rin naaagaw ng iba kaya mag-ingat ka," dagdag pa nito. Halatang tinatakot s'ya. " An egocentric person fears abandonment," matalas na dadag nito sabay tinapik ang kan'yang balikat at umuna nang umalis palabas ng unit. Palihim niyang naitikom ang kan'yang kamao.

"You didn't. Why would you think that you're just overreacting? We all have different fears kaya naiintindihan kita." Napatitig ako sa mukha niya. My father would not say the same thing. Bata palang talaga ay takot na ako sa ipis at sa tuwing umiiyak ako noon if may ipis na rare lang rin mangyari ay sinasabihan ako ni Dad na i'm just overacting, na ipis lang 'yun. When I was in highschool crying dahil sa takot sa ipis nang pumatong ito sa damit ko, pinagtawanan lang ako ng mga kaklase ko and gave me the same reaction my Father gave, na OA lang ako.

Dahil pagkatapos nito, masasabi mo na lang sa sarili mo kapag na-overcome nga. “Yun ba ang kinakatakutan ko? Ang tanga ko naman para katakutan ang bagay na yun?” Yeah. Tandaan. Ang maaring tumaboy for a lifetime ng mga kinakatakutan natin ay yung tapang na di talikuran ito. Let the fear of your na matakot sayo. Di rin ako naniniwala sa swerte at malas. Jeff, lahat ng tao sa mundong ito, may nakakalamang at nakaka-higit kahit sino pa man yan.

72 I couldn't sleep because of the fear I felt that night. Takot na takot ako na biglang bumalik ulit si Tito Alfredo. I want to call Maddix, but I'm afraid of Tito Alfredo's threat. The way he looked at me last night was so scary, as if if I didn't really follow what he wanted me to do, he would do something I wouldn't like. Ang sabi nito ay si mama ang pupuntahan niya kapag hindi ko siya sinunod. Napapikit ako at agad na tinwagan si Mama noong gabing iyon. I was so scared, and I can't even think straight.

Honestly, kahit pa pilitin kong makinig ay wala namang pumapasok sa utak ko. My mind is somewhere else like will Marcos suddenly show up here and stopped the wedding like what I see in the movies? I know that's absurd but what's wrong with hoping? I don't want him back but I want to run away from this place that's why even with a little hope, I am counting at him.

Kinuha ko na ang gamit ko at tuluyang umalis na hindi lumilingon. Nang makarating na sa sasakyan, pumikit ako ng madiin bago paandarin ang sasakyan. Letting go of my dreams is my biggest fear. Pero mas malaki ang mawawala kung sarili ko ang iisipin ko. Hindi papayag si lola na mas piliin ko ang career ko kaysa sa kumpanya. Hindi ko na napansin ang pagtulo ng luha sa pisngi dahil sa pinipigilan ko ang sarili ko na maramdaman ang bigat.

Pero real naman, just girl things. “Who is the most clingy?” Agaran kong sagot, siya. Aminado rin naman siya dahil sinagot niya ang kanyang sarili. “Honest ah.” “Because you love it.” And he winked. Tinarayan ko lamang siya. “Now, what is your biggest fear?” I chuckled to myself while writing my answer. Halata, commitment, ni hindi niya ako kayang seryosohin eh. Iniwan ba naman ako agad sa ere.

“Magiging sa’yo na siya.” Tahimik akong tumango. Pero hindi pa rin ako mapakali. Tumayo ako at lumapit sa malaking bintana ng living room. “Do you know what scares me?” tanong ko bigla. “What?” Huminga ako nang malalim. “What if she realizes she’s happier without me?” Napatahimik siya. Pakiramdam ko ang tanong na ‘yon ang pinakamabigat na bagay na sinabi ko sa kanya ngayon.