What Is Your Biggest Fear Mga Nobela at Kwento

Kahit na alam niya sa kaniyang sarili na nahihirapan siyang humarap sa mga kagaya ni Coleen ay nagawa pa rin nitong palambutin ang kaniyang puso at alisin ang kaniyang mga pangamba. Her biggest fear is to hurt a child again. Pakiramdam niya ay wala na siyang nagagawang tama pagdating sa pag-aalaga ng bata. Pakiramdam niya’y hindi siya karapatdapat na lapitan ng mga bata. Makasalanan siya. Malaki ang kasalanan niya. Kaya hindi niya magawang lumapit sa isang sanggol at sa mga kagaya ni Coleen.

Kahit sa tingin ng tao huli ang development ni Evron, hindi katulad ng karamihan, alam kong hindi iyon mahalaga sa kanila. May konting takot din ako sa sasabihin nila Tatay at Nanay. I was never the doubtful one. I was never the scared Yazmin in terms of opinions like this. I am also the cold one. I am someone who doesn't care. I am strong-willed when it comes to inhibitions, decisions, and emotions in life. Pero ngayon, may takot akong naramdaman. And I have no idea what triggered my fears. The reasons too broad to pinpoint.

ang sakit ng narinig ko sa dinner table kanina ay sariwa pa rin. Tumitig siya nang malalim sa mga mata ko... ang kamay niya ay lumipat sa batok ko... dahan-dahang inilalapit ang mukha ko sa kanya. "You are the biggest problem I’ve ever had... because for the first time in my life... I am more afraid of losing a person than losing an empire."

But now I know tnat it's impossible, lalo na at hindi mahal ni Papa si Mama. I am scared, hindi ko maatim na malagay sa ganong sitwasyon, at hindi ko kakayanin na ikasal sa taong hindi ko naman mahal. That is one of my biggest fear. And I hope na huwag mangyare sa akin.

I frowned. "Now I know what scares you," he giggled. "Sige lang, Lev. Make fun of me. Kapag ako nakaganti, huwag kang umiyak," irap ko. "Nakakatakot ka naman. Hoy! Huwag ka nammag masyadong seryoso diyan. Quiet people are always the scariest. What more if ikaw yun." "Nakakatakot pala ha," I paused as I spotted a horror house. "Horror house tayo. The last one that screams, wins."

Parang may biglang pumutok sa loob ko nang makita kong namutla si Mommy. Kitang-kita ang takot na unti-unting bumabalot sa mukha niya. Sa lahat ng lugar, ang restroom ang pinaka-ayaw niyang marinig. Ito yung lugar na pinakakinatatakutan niyang maiwan mag-isa—maliban na lang kung nasa sarili naming bahay.

Kung hindi lang tumunog muli ang telepono niya, he wouldn’t have stopped the conversation. While he was reading the message that was sent to him, I did my best to calm the fuck down and think of a way. Galit sa akin si Paris, and I’m sure of it. But for fuck’s sake, hindi ko magawang sabihin sa kanya ang lahat ng kaya kong sabihin. Because on top of everything else, what I’m afraid of the most is losing her. What I’m afraid of the most is her leaving me… loathing me.

"You said before na you don't want to waste your days. Are you... scared?" "Scared?" tumaas ang kilay ko. "Of what?" "Of what's coming. Of... your sickness," diretsong sabi niya, pero ramdam ko ang pag-aalala sa tono niya. Napatingin ako sa sahig. "Of course I'm scared. Every day, iniisip ko kung hanggang kailan ako. But I can't let fear control me. I just... want to live, kahit sandali lang."

Kael finally said in a low voice, “being scared is normal. Fear means you actually care. But if you let that fear control you, you’ll never know if what you’re holding back from could’ve been something real… something lasting.” Naramdaman ko ang paghagod niya sa likod ko, na para bang naiintindihan niya ang nararamdaman ko. Napakagat labi ako at mabilis pinunasan ang luha sa gilid ng mga mata ko.

" Biglang sumeryoso ang mukha ni Grand. Hindi na ito nakangiti. "Tama ka. Let me tell you this.. Takot nga ako. I'm afraid of commitments, of responsibility, and I'm afraid na pumasok sa isang relasyon.. Coz I'm a man of three fears. But, dapat pa nga magpasalamat ka sa akin. Dahil sa dinami-dami ng babaeng pwede kong tulungan.. Ikaw pa, ikaw pa ang pinautang ko ng ganun kalaking halaga."