روايات وقصص ضمن What Is Your Biggest Fear

"Okay lang ako. Look nakangiti pa nga ako, hindi naman ako natatakot kay Levi." I lied and smiled more. "They're not scary enough to haunt me." Mayabang na sabi ko, but earlier was my biggest fear. Natatakot akong pinagtataasan ng boses, natatakot akong sinasampal ng mga lalake. Bumuntong hininga si Zai at inakay na ako upang maupo sa sofa. "Sit there," utos niya at dinuro pa ang sofa kaya nakangiti akong tumango.

Ramdam ko ang banayad na pagkakadikit ng katawan ko sa hubad na katawan nito dahil sa dahan dahang pagwagayway ng tubig. "The first thing that you have to do is to let go of your fear." Bulong nito dahilan para maramdaman ko ang init ng napakabangong hininga nito. "Fear sa paglangoy o fear ko sayo?" Tanong ko sa isip. Naramdaman ko ang pagiinit ng mukha ko, siguro ay pulang pula na ang mga pisngi ko nung mga sandaling yun dahil sa magkahalong hiya, kaba at... kilig?

Mabigat ang bawat hiningang pinapakawalan niya, at mabilis din ang tibok ng kan’yang puso… lalo na nang makita ang iilang talsik ng dugo sa mga kamay niya. His greatest desire is his greatest weakness at the same time—Killing people. He can beat people up, kahit hanggang mabasag pa ang lahat ng buto nito at bungo ay kaya niya. But killing them is a different case. Pakiramdam niya kanina ay mauubusan na siya ng hininga kaya nagmamadali siyang lumabas. No one knows about his fear of blood and killing—No one should know. Kapag nalaman iyon ng mga kalaban ay paniguradong gagamitin nila iyon laban sa kan’ya.

Deon’s voice cracked while pleading. Napapikit ako sa magkahalong inis sa sarili ko na wala akong magawa rito at awa para kay Deon na halatang natatakot na naman sa tatay niya. It was understandable because he grew up fearing even only his shadows. He was forced to hide his true self and to never cry. When he did that since he was a kid, that only suggested that his father had an immense influence on his fear factory while growing up.

"Kaya nga we move mountains by faith." "Whatever!" Tumayo na siya at tinungo ang direksyon ng pinto. "Matutulog na ako." "Sigurado ka bang kaya mong matulog mag-isa na madilim?" "My faith is bigger than my fear of ghosts." "Naks naman! Sana all." Still, hindi niya napigilan ang mapangiti. Loko talaga!

I’m scared. “Of what?” tanong niya, mahinahon. “Of feeling something I’m not supposed to,” sagot ko ng tapat. “Of ruining things. Of disappointing people. You know what I mean, right?” Alam kong maiintindihan niya ako. Lalo na tungkol kay Kuya Caleb. Sa sitwasyon namin…sa trabaho, sa mga mata ng ibang tao, sa mga expectations na hindi namin pwedeng balewalain.

Pagkaupo na pagkaupo nila sa loob ng kotse, akmang aabutin ni Nathaniel ang seatbelt ni Zoe para tulungan itong mag-fasten, ngunit laking gulat niya nang makitang tuluyan nang kumalma ang dalaga at mag-isa itong nag-kabit ng sariling seatbelt. Bahagyang natigilan si Nathaniel sa bilis ng pag-adjust ng emosyon ni Zoe. Sa gitna ng katahimikan, narinig niya ang tila wala sa sariling pag-buka ng mga labi ng dalaga: "Kuya Nathaniel... alam mo ba kung ano ang pinakamalaking kinatatakutan ko sa nakalipas na mga taon?" Ibinaba ni Nathaniel ang kaniyang tingin, pinalupot ang kaniyang malalaking kamay sa nanginginig na mga daliri ni Zoe, at nagtanong sa mababang boses: "What are you afraid of?"

“You can do it, ‘kay? I trust you, so trust yourself too.” I shook my head. “I can’t. W-What if I failed? What if… What if I make a mistake that will cause trouble for your company? What if—” “Shh…” he cut me off. “Why always focus on the negative? Give the positive a chance. What if you actually can? What if you have the power to do things that you’re afraid to do? Try to face your fear.” I gulped. Hindi ko maalis ang mata ko sa kulay asul na mata ni Dominic. It feels like I am looking at the ocean through his eyes.

My biggest mistake is loving you. Ikaw ang nagbigay sa akin ng rason na isa lang kalokohan ang pagmamahal, na hindi iyon totoo! Ikaw lang ang minahal ko, ikaw lang at wala ng iba pero ikaw lang din pala ang nag-iisang lalaki na nagbigay sa akin ng malaking trauma. Trauma na hindi ko alam paano ko ba aalisin sa buong pagkatao ko!

sabi ni leo na pinaburan ni kyle at iqbal. "Takot ba kayo mag-fail?" tanong ko sa anim. "Oo naman sir." sagot nilang lahat. "Bakit naman? Dapat hindi kayo matakot bumagsak, matakot kayo na walang natutunan." "Pero kasi sir, nakakatakot bumagsak. Biggest fear ko ang mag-fail." sambit ni ellaine. "Why?" Hindi kaya perfectionist lang talaga si ellaine?