What On Earth I Am Here For นิยาย & เรื่องราว

huhuhu holy mother of all chocolates help me. "Why are you here?" tanong pa nya "I don't know basta paggising ko andito na ako" yung lang yung nasabi ko habang pinipigilan na mangatog ang tuhod ko sa lamig, huhuhu natatakot ako sa kanya. "Bakit ka nandito, you are not supposed to be here, hindi mo ba alam na teritoryo ito ng mga bampira?"

Mabait ito at magiliw, kaya hindi ko dapat iniiwasan dahil boyfriend naman ito ni Mama. Baka kapag iniwasan ko siya at nagsumbong kay Mama, sampal na naman siguro ang abot ko kay Mama pag nagkataon. "Hello po," bati ko. "Why are you here? Do you have family to visit here?" tanong nito. Agad akong umiling. "Nagpacheck-up lang po ako at pupunta po akong optometrist para sa check-up po ng mata ko," sagot ko.

pagtataboy ko sa kaniya. "I should be the one asking you why you are here. I thought you were just in your home, but for god sake, I will suddenly see you in the middle of the night, here on the dark road and bathing in the rain while changing tires. Where the heck are you going?" Frustrated na frustrated ito habang nakatingin sa akin.

I wanted to know if he knew me even before all of this. I wanted to ask him if we were connected from long ago. I wanted to know who I really am. “Brian…” “Elle, just keep on calling me. I will always be with you even the world deprive us the happiness we deserve. I will be your happiness, Elle. I will be your love…” For a moment, I felt like my mind went blank. Who am I? Where am I? What am I doing? Why am I crying? Who… “Who are you?”

Tahimik ang buong silid. Tanging ang mahinang paghikbi ko at ang mabigat na katahimikan sa pagitan namin ang maririnig. ""Where am I?" paos kong tanong. Walang sagot. Nanatili ang kanyang titig sa aking mukha, na para bang sinasaulo niya ang bawat detalye nito. "Please..." halos pabulong kong dagdag. "Just tell me where I am."

pagkumbinsi ko pa sa sarili ko. Nang mahimasmasan ay muling nanumbalik sa isip ko ang tanong ko sa sarili kanina. How the hell did I end up here? Who brought me here? Wala sa loob na bumaba ang tingin ko sa sarili na nababalot ng kumot. Nanlaki ang mga mata ko nang mapansin na nakasuot pala ko ng pajama. "What the hell?"

Para akong pinagsakluban ng langit at lupa. Biglang nag-ingay ang paligid, pero parang hindi ko na marinig nang maayos. Ang tibok ng puso ko, parang gusto nang kumawala sa dibdib ko. Ina niya? Dito? Ngayon? Nandito ako para makipag-break. Para tapusin na ang lahat. Pero paano ko gagawin ’yon… sa harap mismo ng sarili niyang ina?

Hindi ko alam kung may katapusan pa ba ang pagtakbo ko. Pagod na ako at hingal na hingal na. Sa tuwing sinusubukan kong buksan ang mga pintuan sa bawat floor ay nakalock ang mga ito. Napapahawak na lang ako sa railings para alalayan ang sarili ko. Kaya ko pa ba? Makakaabot pa ba ako hanggang sa baba? Pagod na pagod na ako. Hanggang dito na lang ba ang buhay ko? Bakit? Anong kailangan nila sa akin? Are they want me dead?

Naramdaman ko biglang sumakit ang balikat ko saka likuran. Hinahanap-hanap ko si Kuya sa malawak na kakahuyan. Opo kayo na ang magandang dandelion at kung saan man kayo padparin, tumubo sana kayo ng maayos. Halamang gamot ka na minsan wild weeds lang. Nakadepende talaga sa mga tao ang role mo dito sa mundong ito. And advice ko lang be yourself na lang. Kung ano nga ba ang purpose mo dito.

Pumasok ako sa cr at nang makitang walang tao ay pumasok ako sa isang pintuan doon. Pagkaupo ko sa inidoro ay narinig ko ang pagbukas ng pinto. Mukhang may iihi pa. “Why are you here?” mahinahong tanong ng pumasok. Ako ba kausap? Eh paano nalaman na ako 'to? Sasagot na sana ako ng may nauna na sa akin. “Attending my friend engagement party.” Nangunot ang noo ko ng mapamilyaran ang boses.